Burak Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Mitsubishi’nin yıllara meydan okuyan o malum INVECS CVT şanzımanı, trafikte akıp giderken sana bir anda devir saatini fırlatıp aracı boşa almışsın gibi hissettiriyorsa, orada durup bir kez daha düşünmen gerekir.
Sürekli değişken oranlı bu sistemlerin yapısı gereği o lastik bandı andıran hissi bilirsin, fakat gaza bastığın an motor homurdanıyor ama araba bir türlü o hızlanma isteğine karşılık vermiyorsa şanzıman kayışı artık milini yiyordur.
Ne yani, on binlerce lira verip aldığın o Japon mühendisliğinin yokuş yukarı çıkarken balata kokusu yayması normal mi sence?
Şanzıman yağı değişim periyodunu sadece bir kağıt parçası üzerindeki rakamdan ibaret sanıp yetmiş bin kilometrede bir değiştirdiysen, o hidrolik valf gövdesinin çoktan tıkandığına iddiaya girebilirim.
Kavrama esnasında gelen o metalik tıkırtılar veya dur kalk trafikte arabanın arkadan biri vurmuş gibi silkelenmesi, sana "ben artık yoruldum" deyişinin en net ve en acımasız biçimidir.
Elektronik beyin yani TCU ünitesi bazen o kadar saçmalar ki, motor sıcakken bile soğukta çalışıyormuş gibi devri yüksek tutar ve şanzıman pompasını adeta kavurur.
Şimdi elini vicdanına koy ve söyle; o ucuz ve spekülatif yan sanayi şanzıman yağlarını sırf üç kuruş kâr edeceğim diye sisteme doldururken hiç mi içim sızlamadı?
CVT kutuların o hassas konik kasnak yüzeylerinde oluşan en ufak bir çizik bile, zamanla tüm sistemi hurdaya çıkaracak o zincir kopması felaketine kapı aralar.
Servis rampasına çıkıp altını söktürdüğün o anı hayal et; ustanın eline gelen o simsiyah ve yanık kokulu yağ parçasını gördüğünde hâlâ şanzımanın kusursuz çalıştığına inanabilecek misin?
Düzenli bakımın ve kaliteli şanzıman sıvısının bu mekanik canavarı on yıllarca yaşatabileceğini biliyorsun, peki neden hâlâ o ilk arıza belirtisini görmezden gelip büyük faturanın kapısını çalmasını bekliyorsun?
Sürekli değişken oranlı bu sistemlerin yapısı gereği o lastik bandı andıran hissi bilirsin, fakat gaza bastığın an motor homurdanıyor ama araba bir türlü o hızlanma isteğine karşılık vermiyorsa şanzıman kayışı artık milini yiyordur.
Ne yani, on binlerce lira verip aldığın o Japon mühendisliğinin yokuş yukarı çıkarken balata kokusu yayması normal mi sence?
Şanzıman yağı değişim periyodunu sadece bir kağıt parçası üzerindeki rakamdan ibaret sanıp yetmiş bin kilometrede bir değiştirdiysen, o hidrolik valf gövdesinin çoktan tıkandığına iddiaya girebilirim.
Kavrama esnasında gelen o metalik tıkırtılar veya dur kalk trafikte arabanın arkadan biri vurmuş gibi silkelenmesi, sana "ben artık yoruldum" deyişinin en net ve en acımasız biçimidir.
Elektronik beyin yani TCU ünitesi bazen o kadar saçmalar ki, motor sıcakken bile soğukta çalışıyormuş gibi devri yüksek tutar ve şanzıman pompasını adeta kavurur.
Şimdi elini vicdanına koy ve söyle; o ucuz ve spekülatif yan sanayi şanzıman yağlarını sırf üç kuruş kâr edeceğim diye sisteme doldururken hiç mi içim sızlamadı?
CVT kutuların o hassas konik kasnak yüzeylerinde oluşan en ufak bir çizik bile, zamanla tüm sistemi hurdaya çıkaracak o zincir kopması felaketine kapı aralar.
Servis rampasına çıkıp altını söktürdüğün o anı hayal et; ustanın eline gelen o simsiyah ve yanık kokulu yağ parçasını gördüğünde hâlâ şanzımanın kusursuz çalıştığına inanabilecek misin?
Düzenli bakımın ve kaliteli şanzıman sıvısının bu mekanik canavarı on yıllarca yaşatabileceğini biliyorsun, peki neden hâlâ o ilk arıza belirtisini görmezden gelip büyük faturanın kapısını çalmasını bekliyorsun?
