Kemal Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yılların şoförüyüm diyen adamı bile bir anda terletir o sertleşen vites kolu. Otobanda giderken dörtten beşe atmaya çalışırsınız, o bildik tık sesini beklersiniz ama nafile… Dişliler adeta birbirine düşman kesilmiştir, kol yerinden oynamaz. İşte o an anlarsınız ki, kaputun altında bir şeyler fena halde ters gidiyor. Her şey tıkır tıkır işlerken gelen bu ani direnç, aslında şanzımanın "benden bu kadar" deme şeklidir.
Senkronmeç dediğimiz o küçük pirinç parça ömrünü tamamladıysa, dünya üzerindeki hiçbir kuvvet o vitesi oraya geçiremez. Şanzımanın içindeki o minik dişli uyum sağlayıcıları aşındığında, devirler birbirini yakalayamaz ve mekanik bir inatlaşma başlar. Çözüm mü? Şanzıman yağını en son ne zaman değiştirdiğinizi hatırlamıyorsanız, muhtemelen çok geç kalmışsınızdır… Metal metale sürte sürte o narin parçaları eritmiştir bile.
Debriyaj pedalına sonuna kadar bastığınızdan emin misiniz, yoksa paspasın azizliğine mi uğruyorsunuz? Bazen sorun devasa bir şanzıman arızası değil, sadece ayak altındaki bir parça halıdır. Pedal tam tabana oturmadığında ayırma tam gerçekleşmez ve özellikle yüksek viteslerde bu durum hemen kendisini belli eder. Eğilip bir bakın derim, bazen en büyük masraflardan böyle basit detaylar kurtarır insanı.
Vites mekanizmasının altındaki o küçük bağlantı çubukları zamanla gevşer, ayarı kaçar ve siz kolu beşe ittiğinizi sanırken o boşluğa düşer. Kolun altındaki mafsallar aşındıkça vites yolları adeta birbirine karışır, yerini bulamaz olur. Hissiyat kaybolur, netlik gider… Ustanın yapacağı küçük bir ayar veya birkaç burç değişimi, bazen binlerce liralık şanzıman indirme masrafının önüne set çeker.
Şanzıman yağı bittiyse veya özelliğini tamamen yitirdiyse, o kutunun içindeki sıcaklık adeta bir fırına dönüşür. Yağsız kalan dişliler genleşir, birbirine sıkışır ve özellikle en uçtaki beşinci vites dişlisi bu susuzluktan ilk nasibini alan yer olur. Kokuyu alıyor musunuz? Yanık yağ kokusu geliyorsa alt taraftan, artık vitesin geçmemesinden çok daha büyük bir derdiniz var demektir.
Zorlamayın o kolu, kıracaksınız… Eğer bir vites yerine oturmuyorsa, orada mekanik bir çığlık vardır ve üzerine gitmek sadece içerideki hasarı büyütür. Dörtte kalın, sağ şeride geçin ve en yakın servisin yolunu tutun. İnatla beşe geçirmeye çalışmak, o an için sizi kurtarabilir ama bir sonraki durakta şanzımanı tamamen kucağınıza almanıza neden olur.
Senkronmeç dediğimiz o küçük pirinç parça ömrünü tamamladıysa, dünya üzerindeki hiçbir kuvvet o vitesi oraya geçiremez. Şanzımanın içindeki o minik dişli uyum sağlayıcıları aşındığında, devirler birbirini yakalayamaz ve mekanik bir inatlaşma başlar. Çözüm mü? Şanzıman yağını en son ne zaman değiştirdiğinizi hatırlamıyorsanız, muhtemelen çok geç kalmışsınızdır… Metal metale sürte sürte o narin parçaları eritmiştir bile.
Debriyaj pedalına sonuna kadar bastığınızdan emin misiniz, yoksa paspasın azizliğine mi uğruyorsunuz? Bazen sorun devasa bir şanzıman arızası değil, sadece ayak altındaki bir parça halıdır. Pedal tam tabana oturmadığında ayırma tam gerçekleşmez ve özellikle yüksek viteslerde bu durum hemen kendisini belli eder. Eğilip bir bakın derim, bazen en büyük masraflardan böyle basit detaylar kurtarır insanı.
Vites mekanizmasının altındaki o küçük bağlantı çubukları zamanla gevşer, ayarı kaçar ve siz kolu beşe ittiğinizi sanırken o boşluğa düşer. Kolun altındaki mafsallar aşındıkça vites yolları adeta birbirine karışır, yerini bulamaz olur. Hissiyat kaybolur, netlik gider… Ustanın yapacağı küçük bir ayar veya birkaç burç değişimi, bazen binlerce liralık şanzıman indirme masrafının önüne set çeker.
Şanzıman yağı bittiyse veya özelliğini tamamen yitirdiyse, o kutunun içindeki sıcaklık adeta bir fırına dönüşür. Yağsız kalan dişliler genleşir, birbirine sıkışır ve özellikle en uçtaki beşinci vites dişlisi bu susuzluktan ilk nasibini alan yer olur. Kokuyu alıyor musunuz? Yanık yağ kokusu geliyorsa alt taraftan, artık vitesin geçmemesinden çok daha büyük bir derdiniz var demektir.
Zorlamayın o kolu, kıracaksınız… Eğer bir vites yerine oturmuyorsa, orada mekanik bir çığlık vardır ve üzerine gitmek sadece içerideki hasarı büyütür. Dörtte kalın, sağ şeride geçin ve en yakın servisin yolunu tutun. İnatla beşe geçirmeye çalışmak, o an için sizi kurtarabilir ama bir sonraki durakta şanzımanı tamamen kucağınıza almanıza neden olur.
