Kerem Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Hava buz tutmuş, sen sabahın köründe kontağı çeviriyorsun ama göstergedeki ibre sanki sana meydan okur gibi bir anda kırmızı çizgiye dayanıyor. Yahu daha motor yeni çalıştı, bu demir yığını nasıl bu kadar çabuk kaynayabilir diye kendi kendine söyleniyorsun değil mi? Herkes motorun sadece yaz sıcaklarında hararet yapacağını sanır, oysa asıl kalleşlik ayazda, donun on katı derine işlediği o Ocak sabahlarında başlar. Kimse de çıkıp demiyor ki sana, bu metal donarken içerideki su nasıl olup da cehennem ateşine dönebiliyor...
Antifriz denen o zehirli ama hayat kurtaran sıvıyı zamanında yenilemediysen, motor bloğunun içerisindeki suyun buzdan heykellere dönüştüğünü fark edemezsin bile. Su donunca genleşir, genleşen su o demir duvarları çatlarcasına iter ve sen ortalıkta hiçbir şey yok sanırken motorun can damarları içeriden patlamıştır bile. Çalıştırdın mı aracı, su sirkülasyonu yapamayacak çünkü kanallar tıkalı, pompalar kilitli; ısı dışarı atılamayacak ve o zavallı motor birkaç dakika içinde kendi kendini kavurmaya başlayacak...
Termostat dediğimiz o küçük parça, kışın en büyük hainidir aslında; içerideki su belli bir ısıya gelene kadar radyatörün kapısını sıkıca kapalı tutması gerekirken, o soğuktan donmuş kafasıyla açık kalabiliyor ya da tam tersi sıkışıp kalıyor. Su radyatöre gidemiyor, motor bloğunun içinde hapsolup kalıyor ve sen kaloriferi açtığında camdaki buzu çözdüğünü sanırken aslında motoru yavaş yavaş ölüme terk ediyorsun. Bir bakmışsın ki su kaynamış ama gösterge hâlâ soğuk gösteriyor, işte bu arabanın sensörlerinin bile donla imtihanıdır ve usta parmağı değmeden çözülmez bu iş...
Radyatör peteklerinin arasına doluşan o kış çamuru, tuzlu kar suları ve yaprak artıkları, dışarıdan esen o buz gibi rüzgârın içeri girmesini engellerken içerideki sıcaklığın da tahliye edilmesine asla izin vermez. Sen kaloriferi sonuna kadar açıp içeride terlemeye çalışırsın ama kaputun altında kaynayan suyun buharı radyatör hortumlarını yerinden fırlatmak için en zayıf noktayı kollar. Bak, o hortumlar bir patladı mı, ne yol yardımı yetişebilir ne de o soğukta dökecek bir damla su bulabilirsin; ortada kalırsın öylece...
Motorun yağını bile değiştirmeden o dondurucu soğuklara çıkıyorsan, sen zaten bu arabayı gözden çıkarmışsın demektir; çünkü kalınlaşan o yağ, sürtünmeyi azaltmak bir yana dursun, motorun dönen parçalarını adeta zımpara gibi yemeye başlar. Sürtünme artınca ısı tavan yapar, ısı tavan yapınca su kaynar; yani hararet dediğin şey sadece soğutma suyunun bittiği anlamına gelmez, motorun ta kendisinin isyan etmesidir o an...
Sabahları o aracı çalıştırır çalıştırmaz gaza yüklenmeyi kesmen gerektiğini kaç kere söylemek gerekiyor sana; o motorun içindeki metal parçaların genleşme payını vermeden, yağı pompalatmadan yola fırlarsan tabii ki hararet ibresi fırlar yukarı. Bırak iki dakika rölantide homurdansın o makine, kendine gelsin, yağını alsın dağlara taştara öyle vur kendini...
Antifriz denen o zehirli ama hayat kurtaran sıvıyı zamanında yenilemediysen, motor bloğunun içerisindeki suyun buzdan heykellere dönüştüğünü fark edemezsin bile. Su donunca genleşir, genleşen su o demir duvarları çatlarcasına iter ve sen ortalıkta hiçbir şey yok sanırken motorun can damarları içeriden patlamıştır bile. Çalıştırdın mı aracı, su sirkülasyonu yapamayacak çünkü kanallar tıkalı, pompalar kilitli; ısı dışarı atılamayacak ve o zavallı motor birkaç dakika içinde kendi kendini kavurmaya başlayacak...
Termostat dediğimiz o küçük parça, kışın en büyük hainidir aslında; içerideki su belli bir ısıya gelene kadar radyatörün kapısını sıkıca kapalı tutması gerekirken, o soğuktan donmuş kafasıyla açık kalabiliyor ya da tam tersi sıkışıp kalıyor. Su radyatöre gidemiyor, motor bloğunun içinde hapsolup kalıyor ve sen kaloriferi açtığında camdaki buzu çözdüğünü sanırken aslında motoru yavaş yavaş ölüme terk ediyorsun. Bir bakmışsın ki su kaynamış ama gösterge hâlâ soğuk gösteriyor, işte bu arabanın sensörlerinin bile donla imtihanıdır ve usta parmağı değmeden çözülmez bu iş...
Radyatör peteklerinin arasına doluşan o kış çamuru, tuzlu kar suları ve yaprak artıkları, dışarıdan esen o buz gibi rüzgârın içeri girmesini engellerken içerideki sıcaklığın da tahliye edilmesine asla izin vermez. Sen kaloriferi sonuna kadar açıp içeride terlemeye çalışırsın ama kaputun altında kaynayan suyun buharı radyatör hortumlarını yerinden fırlatmak için en zayıf noktayı kollar. Bak, o hortumlar bir patladı mı, ne yol yardımı yetişebilir ne de o soğukta dökecek bir damla su bulabilirsin; ortada kalırsın öylece...
Motorun yağını bile değiştirmeden o dondurucu soğuklara çıkıyorsan, sen zaten bu arabayı gözden çıkarmışsın demektir; çünkü kalınlaşan o yağ, sürtünmeyi azaltmak bir yana dursun, motorun dönen parçalarını adeta zımpara gibi yemeye başlar. Sürtünme artınca ısı tavan yapar, ısı tavan yapınca su kaynar; yani hararet dediğin şey sadece soğutma suyunun bittiği anlamına gelmez, motorun ta kendisinin isyan etmesidir o an...
Sabahları o aracı çalıştırır çalıştırmaz gaza yüklenmeyi kesmen gerektiğini kaç kere söylemek gerekiyor sana; o motorun içindeki metal parçaların genleşme payını vermeden, yağı pompalatmadan yola fırlarsan tabii ki hararet ibresi fırlar yukarı. Bırak iki dakika rölantide homurdansın o makine, kendine gelsin, yağını alsın dağlara taştara öyle vur kendini...
