Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Sabah garajdan çıkarken aynadan arkaya bir baktın ki ortalık sisler altında... Kia marka aracının o güzelim egzozundan koyu mavi bir duman yayılıyor gökyüzüne. İşte o an insanın içindeki tüm neşe kaçar, "Eyvah, motoru elime mi aldım?" hissi bütün benliğini sarar. Aslında her şey ufak bir ihmalle başlar ama sonu servette bitebilir; yahu insan aklına gelmez mi hiç o yağ çubuğunu kontrol etmek?
Motorun içine sızan yağın o dayanılmaz yanık kokusu burnuna gelmeye başladıysa bil ki sekmanlar görevini yapmıyordur artık. Silindirin içine kaçan o fazlalık yağ, yanma odasında ateşle buluşunca neye uğradığını şaşırır ve ortaya o mavi bulut çıkar. Sürücü koltuğunda otururken insan kendi kendine söylenmeden edemiyor; altı üstü birkaç liralık conta veya keçe bütün bu kabusun sebebi olabilir mi gerçekten?
Turbo şarjın o hassas mili aşındığı an, yağ direkt egzoz hattına doğru yolculuğa çıkar. Turbo dediğin parça narin şeydir, nazlıdır; zamanında bakımı yapılmazsaacımadan yutar yağı, sonra da arkada bıraktığı o mavi izle sürücüyü kahreder. Değişmesi gerekir tabi ama asıl mesele o parça bozulana kadar bizim neden sessiz kaldığımızda bitiyor.
Servis rampasında aracı yukarı kaldırdıklarında ustalar "usta bu iş masraflı" der gibi bakar yüzüne. Subap lastikleri zamanla sertleşip kavrulur, görevini yapamaz hale gelince de yağ aşağıya süzülüverir usulca. Motor sıcakken kesilen ama ilk marşta basınca ortalığı ayağa kaldıran o mavi duman, aslında usta bir elin dokunması için yalvarır adeta.
Piyasada satılan kalınlaştırıcı katkı maddeleriyle bu işi çözebileceğini sanmak sadece kendini kandırmaktır, yazık değil mi o güzelim motora? Yağ kaçağının kaynağını bulmadan geçici çözümlere para dökmek yerine, söküp o sibobun contasını değiştirmek en temizi, en mertçesidir. Sonuçta o araba sana yolda yoldaşlık ediyor, sen de ona biraz şefkat gösterip zamanında bakımını yapmazsan o da sana böyle mavi dumanlarla selam çakar işte...
Motorun içine sızan yağın o dayanılmaz yanık kokusu burnuna gelmeye başladıysa bil ki sekmanlar görevini yapmıyordur artık. Silindirin içine kaçan o fazlalık yağ, yanma odasında ateşle buluşunca neye uğradığını şaşırır ve ortaya o mavi bulut çıkar. Sürücü koltuğunda otururken insan kendi kendine söylenmeden edemiyor; altı üstü birkaç liralık conta veya keçe bütün bu kabusun sebebi olabilir mi gerçekten?
Turbo şarjın o hassas mili aşındığı an, yağ direkt egzoz hattına doğru yolculuğa çıkar. Turbo dediğin parça narin şeydir, nazlıdır; zamanında bakımı yapılmazsaacımadan yutar yağı, sonra da arkada bıraktığı o mavi izle sürücüyü kahreder. Değişmesi gerekir tabi ama asıl mesele o parça bozulana kadar bizim neden sessiz kaldığımızda bitiyor.
Servis rampasında aracı yukarı kaldırdıklarında ustalar "usta bu iş masraflı" der gibi bakar yüzüne. Subap lastikleri zamanla sertleşip kavrulur, görevini yapamaz hale gelince de yağ aşağıya süzülüverir usulca. Motor sıcakken kesilen ama ilk marşta basınca ortalığı ayağa kaldıran o mavi duman, aslında usta bir elin dokunması için yalvarır adeta.
Piyasada satılan kalınlaştırıcı katkı maddeleriyle bu işi çözebileceğini sanmak sadece kendini kandırmaktır, yazık değil mi o güzelim motora? Yağ kaçağının kaynağını bulmadan geçici çözümlere para dökmek yerine, söküp o sibobun contasını değiştirmek en temizi, en mertçesidir. Sonuçta o araba sana yolda yoldaşlık ediyor, sen de ona biraz şefkat gösterip zamanında bakımını yapmazsan o da sana böyle mavi dumanlarla selam çakar işte...
