Kerim Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Kış kapıya dayandığında o tanıdık düğmeye basarız ama bazen ne yapsak da o odalar bir türlü ısınmak bilmez. Kombi cayır cayır yanıyor gibi görünür, faturaya bakarsın can yakar ama peteklerin yanına gittiğinde o buz gibi dokunuş... İnsan ister istemez can sıkıcı bir döngünün içine girdiğini hissediyor.
Peteklerin üstü sıcak altı soğuksa muhtemelen sistemin içinde serbestçe dolaşan hava kabarcıkları var demektir. Kombiden çıkan o sıcacık su, tesisatın içinde rahatça ilerleyemez ve havanın tıkadığı yerlerde takılıp kalır. Bir kurbağacık anahtarı ya da düz tornavidayla o küçük pürjör vanasını gevşetip tıslama sesini duymak gerekir bazen. Su gelene kadar beklemek, sistemi rahatlatmanın en eski ama en etkili yoludur belki de.
Zamanla boruların içinde biriken o sinsi çamur ve kireç tabakasını çoğumuz görmezden geliyoruz. Tesisatın dibine çöken o tortu, sıcak suyun metal yüzeye temas etmesini öyle bir engeller ki... Kombi suyu ne kadar ısıtırsa ısıtsın, o kalın bariyeri aşıp da odaya radyasyon yayamaz. Yılda bir kez, bilemedin iki yılda bir o tesisatı işi bilen birine temizletmek her şeyi değiştirebilir.
Kombinin altındaki o ufak bar göstergesine en son ne zaman baktınız? Genelde o ibre 1.5 seviyesinin altına düştüğünde sistem, suyu borularda döndürecek gücü bulmakta zorlanmaya başlar. Basınç azaldıkça devirdaim pompası adeta boşa kürek çeker, suyu en uzaktaki odalara ulaştırana kadar canı çıkar. Alt taraftaki o küçük vanayı çevirip suyu çıt çıt doldurmak, o tembel petekleri anında canlandırabilir.
Termostatik vanalar büyük bir nimet gibi görünse de bazen ayarları zamanla bozulup başımıza iş açabiliyor. Siz dereceyi yükselttiğinizi sanırsınız ama o içerideki mekanizma çoktan takılı kalmıştır. Ya da tam tersi, vananın önünü kalın bir perdeyle kapatmışsınızdır da oda sıcaklığını yanlış algılıyordur... Şöyle vanaları bir söküp takmak, o küçük pimi hafifçe oynatmak işe yarayabilir.
Evdeki en uzak odanın peteği her zaman üvey evlat muamelesi görür. Kombiye yakın olan petekler suyu ilk ve en güçlü haliyle kapışırken, koridorun sonundaki o oda hep mahzun kalır. Reglaj ayarı dediğimiz o ince işçilik tam da burada devreye giriyor işte. Yakındaki vanaları biraz kısıp uzaktaki peteğe giden yolun önünü açmak, evdeki o adaletsiz ısı dağılımını bıçak gibi keser.
Pompa hızının düşmesi de kaloriferin yavaşlama sebeplerinden biridir. Kombinin içindeki o gizli kahraman, yani sirkülasyon pompası yaşlandıkça ya da kireçlendikçe eski performansını mumla aratır. Suyu o kadar yavaş iter ki, sıcak su daha ilk odadan çıkmadan soğumaya başlar. Bir ustanın gelip o pompanın kademesini bir tık yükseltmesi, tüm evi bir anda sıcacık yapabilir.
Peteklerin üstü sıcak altı soğuksa muhtemelen sistemin içinde serbestçe dolaşan hava kabarcıkları var demektir. Kombiden çıkan o sıcacık su, tesisatın içinde rahatça ilerleyemez ve havanın tıkadığı yerlerde takılıp kalır. Bir kurbağacık anahtarı ya da düz tornavidayla o küçük pürjör vanasını gevşetip tıslama sesini duymak gerekir bazen. Su gelene kadar beklemek, sistemi rahatlatmanın en eski ama en etkili yoludur belki de.
Zamanla boruların içinde biriken o sinsi çamur ve kireç tabakasını çoğumuz görmezden geliyoruz. Tesisatın dibine çöken o tortu, sıcak suyun metal yüzeye temas etmesini öyle bir engeller ki... Kombi suyu ne kadar ısıtırsa ısıtsın, o kalın bariyeri aşıp da odaya radyasyon yayamaz. Yılda bir kez, bilemedin iki yılda bir o tesisatı işi bilen birine temizletmek her şeyi değiştirebilir.
Kombinin altındaki o ufak bar göstergesine en son ne zaman baktınız? Genelde o ibre 1.5 seviyesinin altına düştüğünde sistem, suyu borularda döndürecek gücü bulmakta zorlanmaya başlar. Basınç azaldıkça devirdaim pompası adeta boşa kürek çeker, suyu en uzaktaki odalara ulaştırana kadar canı çıkar. Alt taraftaki o küçük vanayı çevirip suyu çıt çıt doldurmak, o tembel petekleri anında canlandırabilir.
Termostatik vanalar büyük bir nimet gibi görünse de bazen ayarları zamanla bozulup başımıza iş açabiliyor. Siz dereceyi yükselttiğinizi sanırsınız ama o içerideki mekanizma çoktan takılı kalmıştır. Ya da tam tersi, vananın önünü kalın bir perdeyle kapatmışsınızdır da oda sıcaklığını yanlış algılıyordur... Şöyle vanaları bir söküp takmak, o küçük pimi hafifçe oynatmak işe yarayabilir.
Evdeki en uzak odanın peteği her zaman üvey evlat muamelesi görür. Kombiye yakın olan petekler suyu ilk ve en güçlü haliyle kapışırken, koridorun sonundaki o oda hep mahzun kalır. Reglaj ayarı dediğimiz o ince işçilik tam da burada devreye giriyor işte. Yakındaki vanaları biraz kısıp uzaktaki peteğe giden yolun önünü açmak, evdeki o adaletsiz ısı dağılımını bıçak gibi keser.
Pompa hızının düşmesi de kaloriferin yavaşlama sebeplerinden biridir. Kombinin içindeki o gizli kahraman, yani sirkülasyon pompası yaşlandıkça ya da kireçlendikçe eski performansını mumla aratır. Suyu o kadar yavaş iter ki, sıcak su daha ilk odadan çıkmadan soğumaya başlar. Bir ustanın gelip o pompanın kademesini bir tık yükseltmesi, tüm evi bir anda sıcacık yapabilir.
