Hamza Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yıllarca servislere giren çıkan arabaları gördüm, kaputu açıp genleşme kabına baktığımda neyle karşılaşacağımı az çok tahmin ederim. Hyundai grubunun son dönem motorlarında yaşanan o yeşil-mavi çamurlaşma vakası tesadüf falan değil, basbayağı kronik bir malzeme uyuşmazlığı. Sürücüler "araba daha elli binde, garantisi var" deyip geçiyor ama o radyatörün içindeki korozyon sessizce blogu kemirmeye devam ediyor. Kimse kusura bakmasın, fabrikanın koyduğu sıvı ilk üç yılda kimyasal yapısını kaybedip asidik bir bombaya dönüşüyor...
Motor bloğundaki alüminyum alaşım ile fabrikasyon kullanılan organik antifrizin kimyası bir noktadan sonra kavga etmeye başlıyor. Sıcaklık dalgalanmaları arttıkça sıvının içindeki koruyucu katkılar dibe çöküyor ve radyatör kanallarında tıkatıcı bir tortu bırakıyor. Siz kalorifer sıcak üflememeye başladığında durumu fark ediyorsunuz ama iş işten geçmiş oluyor. Bloktaki o ince su kanallarının pürüzsüz kalması gerekirken pürüzlü bir pas tabakasıyla kaplanması demektir bu.
Piyasada organik antifriz diye satılan her pembe ya da yeşil kutuyu bu arabalara dökemezsiniz. Hyundai’nin organik asit teknolojisi (OAT) ile silikatlı kimyasallar arasındaki dengeyi tutturmak tam bir uzmanlık işi. "Rengi aynı kanka, dök gitsin" diyen ustaya arabanızı teslim ediyorsanız, iki sene sonra silindir kapak contasını kucağınıza alırsınız. Yanlış antifriz seçimi radyatör peteklerini tıkamakla kalmaz, su pompasının plastik çarklarını bile eritip bitirir.
Soğutma sistemini temizlemeden sadece depodaki sıvıyı çekip yenisini eklemek kendinizi kandırmaktan başka bir şey değil. O çamurlaşmış tortu radyatörün dibine, kalorifer peteğine öyle bir yapışır ki... Saf suyla defalarca devirdaim yaptırıp sistemi tamamen arındırmadan koyacağınız her yeni taze antifriz, eski kalıntılar yüzünden saatler içinde yine bozulacaktır. Saf su şart, çeşme suyu kullanan servisten koşarak uzaklaşın.
Garantim bozulmasın diye servisin sunduğu beş yıllık bakım periyotlarına harfiyen uymak bazen en büyük hatanız olur. Bu coğrafyanın sıcaklığı, trafiği ve dur-kalk stresi altında o fabrika sıvısı en fazla iki yıl dayanıyor, üçüncü yıla sarkıtırsanız riski satın almış olursunuz. Kitapçıkta ne yazdığı umrumda değil, tecrübe bana o sıvının iki yılda bir komple boşaltılması gerektiğini defalarca kanıtladı. Üç kuruşluk antifrizden kaçarken koca motoru tamirciye teslim etmek akıl karı mı?
Radyatör kapağını açtığınızda kapağın altında kireç benzeri beyazlıklar veya hafif kahverengi bir köpük görüyorsanız tehlike çanları çalıyor demektir. Yağ ile su karışmıyor henüz, korkmayın ama antifriz işlevini tamamen yitirmiş ve metali yemeye başlamış. O köpük, sistemin içindeki havanın ve oksitlenmenin en net kanıtıdır. Hemen müdahale edilmezse termo-stat kilitlenir, hararet göstergesi bir anda tavan yapar...
Termostat demişken, Hyundai'lerin soğutma sistemindeki bu kirlenme en çok termostat mekanizmasını vuruyor. Paslı ve tortulu sıvı yüzünden yay mekanizması takılı kalan bir termostat, motorun ya sürekli soğuk çalışmasına ya da aniden kaynamasına yol açar. Yolda giderken hararet ibresinin hafifçe dalgalandığını görüyorsanız, "rüzgardandır" deyip geçmeyin. İbre oynamaz, oynuyorsa altında mutlaka kimyasal bir felaket yatıyordur.
Motor bloğundaki alüminyum alaşım ile fabrikasyon kullanılan organik antifrizin kimyası bir noktadan sonra kavga etmeye başlıyor. Sıcaklık dalgalanmaları arttıkça sıvının içindeki koruyucu katkılar dibe çöküyor ve radyatör kanallarında tıkatıcı bir tortu bırakıyor. Siz kalorifer sıcak üflememeye başladığında durumu fark ediyorsunuz ama iş işten geçmiş oluyor. Bloktaki o ince su kanallarının pürüzsüz kalması gerekirken pürüzlü bir pas tabakasıyla kaplanması demektir bu.
Piyasada organik antifriz diye satılan her pembe ya da yeşil kutuyu bu arabalara dökemezsiniz. Hyundai’nin organik asit teknolojisi (OAT) ile silikatlı kimyasallar arasındaki dengeyi tutturmak tam bir uzmanlık işi. "Rengi aynı kanka, dök gitsin" diyen ustaya arabanızı teslim ediyorsanız, iki sene sonra silindir kapak contasını kucağınıza alırsınız. Yanlış antifriz seçimi radyatör peteklerini tıkamakla kalmaz, su pompasının plastik çarklarını bile eritip bitirir.
Soğutma sistemini temizlemeden sadece depodaki sıvıyı çekip yenisini eklemek kendinizi kandırmaktan başka bir şey değil. O çamurlaşmış tortu radyatörün dibine, kalorifer peteğine öyle bir yapışır ki... Saf suyla defalarca devirdaim yaptırıp sistemi tamamen arındırmadan koyacağınız her yeni taze antifriz, eski kalıntılar yüzünden saatler içinde yine bozulacaktır. Saf su şart, çeşme suyu kullanan servisten koşarak uzaklaşın.
Garantim bozulmasın diye servisin sunduğu beş yıllık bakım periyotlarına harfiyen uymak bazen en büyük hatanız olur. Bu coğrafyanın sıcaklığı, trafiği ve dur-kalk stresi altında o fabrika sıvısı en fazla iki yıl dayanıyor, üçüncü yıla sarkıtırsanız riski satın almış olursunuz. Kitapçıkta ne yazdığı umrumda değil, tecrübe bana o sıvının iki yılda bir komple boşaltılması gerektiğini defalarca kanıtladı. Üç kuruşluk antifrizden kaçarken koca motoru tamirciye teslim etmek akıl karı mı?
Radyatör kapağını açtığınızda kapağın altında kireç benzeri beyazlıklar veya hafif kahverengi bir köpük görüyorsanız tehlike çanları çalıyor demektir. Yağ ile su karışmıyor henüz, korkmayın ama antifriz işlevini tamamen yitirmiş ve metali yemeye başlamış. O köpük, sistemin içindeki havanın ve oksitlenmenin en net kanıtıdır. Hemen müdahale edilmezse termo-stat kilitlenir, hararet göstergesi bir anda tavan yapar...
Termostat demişken, Hyundai'lerin soğutma sistemindeki bu kirlenme en çok termostat mekanizmasını vuruyor. Paslı ve tortulu sıvı yüzünden yay mekanizması takılı kalan bir termostat, motorun ya sürekli soğuk çalışmasına ya da aniden kaynamasına yol açar. Yolda giderken hararet ibresinin hafifçe dalgalandığını görüyorsanız, "rüzgardandır" deyip geçmeyin. İbre oynamaz, oynuyorsa altında mutlaka kimyasal bir felaket yatıyordur.
