Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Direksiyonu her çevirişinizde garip bir huzursuzluk hissetmenizin sebebi kaputun altında biriken o gizli yağ birikintisidir... Honda sahiplerinin kilometre saatleri ilerledikçe garaj zemininde buldukları o siyah lekeler aslında sadık sandığımız Japon mühendisliğinin en sinir bozucu zayıflığıdır.
Külbütör kapağından sızan o ilk damla, masum bir bakım ihmali falan değil, doğrudan motorun ruhuna saplanan bir inceden sızıntıdır... VTEC motorların o efsanevi yüksek devir sevdası, zamanla zavallı kauçuk contaları resmen kavuruyor ve metal yüzeyler arasındaki o hayati esneklik buhar olup uçuyor.
Yağ çubuğunu çekip de eksilmeyi gördüğümüz o an, kafamızda deli sorular döner durur; acaba yine o kör şeytan vtec contası mı patladı yoksa karter mi çatladı... Ustaların "abi bunlarda kronik bu" deyip kestirip atması ne kadar sinir bozucuysa, orijinal parça bulamayıp yan sanayi çöp contalarla maziyi aramak da bir o kadar trajikomik.
Karter tapasını sıktıkça diş sıyıran o hassas karter alüminyumları yok mu, insanı arabadan soğutmak için bizzat tasarlanmış sanki... Piyasada elli liralık conta değişimi için binlerce lira işçilik ödeyen dostlarımız var, yazık günah değil mi o emeğe, o sokağa dökülen sentetik yağlara?
Sadece motor üst kapağı değil ki, VTEC soleni o-ringlerinden Dağılan keçelere kadar her köşe bucak adeta bir yağ çölüne dönüşmeye yemin etmiş gibi... Altını yıkatıp tertemiz yaptıktan üç gün sonra yine aynı o tanıdık siyah terlemeyi görmek var ya, işte insana o en koyu çaresizliği sonuna kadar yaşatır.
Geçici çözümlerle günü kurtarmaya çalışmak sadece kibrit suyu dökmektir o yangına, bunu artık hepimiz çok iyi biliyoruz... Ya o orijinal contayı yetkili servisten ya da nam salmış Alman menşeli muadillerinden alıp takacaksınız, ya da her sabah garajdan çıkarken o gizli yağ kokusunu derinize kadar çekeceksiniz.
Külbütör kapağından sızan o ilk damla, masum bir bakım ihmali falan değil, doğrudan motorun ruhuna saplanan bir inceden sızıntıdır... VTEC motorların o efsanevi yüksek devir sevdası, zamanla zavallı kauçuk contaları resmen kavuruyor ve metal yüzeyler arasındaki o hayati esneklik buhar olup uçuyor.
Yağ çubuğunu çekip de eksilmeyi gördüğümüz o an, kafamızda deli sorular döner durur; acaba yine o kör şeytan vtec contası mı patladı yoksa karter mi çatladı... Ustaların "abi bunlarda kronik bu" deyip kestirip atması ne kadar sinir bozucuysa, orijinal parça bulamayıp yan sanayi çöp contalarla maziyi aramak da bir o kadar trajikomik.
Karter tapasını sıktıkça diş sıyıran o hassas karter alüminyumları yok mu, insanı arabadan soğutmak için bizzat tasarlanmış sanki... Piyasada elli liralık conta değişimi için binlerce lira işçilik ödeyen dostlarımız var, yazık günah değil mi o emeğe, o sokağa dökülen sentetik yağlara?
Sadece motor üst kapağı değil ki, VTEC soleni o-ringlerinden Dağılan keçelere kadar her köşe bucak adeta bir yağ çölüne dönüşmeye yemin etmiş gibi... Altını yıkatıp tertemiz yaptıktan üç gün sonra yine aynı o tanıdık siyah terlemeyi görmek var ya, işte insana o en koyu çaresizliği sonuna kadar yaşatır.
Geçici çözümlerle günü kurtarmaya çalışmak sadece kibrit suyu dökmektir o yangına, bunu artık hepimiz çok iyi biliyoruz... Ya o orijinal contayı yetkili servisten ya da nam salmış Alman menşeli muadillerinden alıp takacaksınız, ya da her sabah garajdan çıkarken o gizli yağ kokusunu derinize kadar çekeceksiniz.
