Sami Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yıllar önce bir gazetenin otomotiv köşe yazarlığını yaparken sanayi ustalarıyla az çay içmedik, o günlerden beri bilirim; Honda motorları efsanedir ama o radyatör dikiş tutmadı mı gerisi çorap söküğü gibi gelir. Garajda kaputu açıp genleşme kabındaki o hafif pembe ya da yeşil sızıntıyı gördüğünüz an, aslında hikayenin başladığı andır... Plastik üst kazan zamanla motorun sıcaklığına dayanamayıp kılcal çatlaklar verir, sürücü bunu ilk başta fark etmez bile.
Hararet göstergesi bir anda yükselmeye başladığında insan ister istemez hafif bir panik yaşar, değil mi? Honda'ların çoğunda radyatör arızası kendini öyle pat diye büyük bir buhar bulutuyla göstermez, sinsice ilerler. Soğutma sıvısı eksildikçe sistem hava yapmaya başlar ve siz klimayı açtığınızda içeriye sıcak hava gelmediğini fark ettiğiniz an... Neyse, yani anlayacağınız o ufak ısı değişimleri aslında radyatörün "ben gidiyorum" deme şeklidir.
Sanayideki eski usta dostlarımın hep söylediği bir şey vardı; "Japon otomobilinin radyatörünü orjinaliyle değiştireceksin ya da kaliteli bir alüminyum radyatör takacaksın." Yan sanayi, ucuz plastik aksamlı radyatörler sıcak-soğuk döngüsüne şehir içi trafikte fazla dayanamıyor, birkaç ay sonra aynı noktadan yine sızdırmaya başlıyor. Bütçeyi biraz zorlayıp sağlam parçaya gitmek, ileride silindir kapak contasını yakmaktan çok daha ucuza patlar.
Antifriz kullanımını hafife almak da bu arızanın en büyük tetikleyicilerinden biri, sadece kışın değil yazın da şart. Sadece su koyup geçtiğinizde radyatörün içindeki o minik kanallar kireçleniyor, tıkanıyor ve basınç artıyor. Basınç arttıkça da radyatörün en zayıf noktası neresiyse —ki genelde plastik ve metalin birleştiği o presli kısımlardır— oradan patlama yapıyor.
Arabanın altına sabahları bakmayı alışkanlık haline getirmek lazım aslında. Park ettiğiniz yerde garip bir renkte kurumuş sıvı lekesi görüyorsanız, servise gitmeyi sakın ertelemeyin. Ufak bir radyatör kaçamağı yüzünden motoru kucağınıza almak, bir otomobil tutkununun başına gelebilecek en tatsız şeylerden biridir herhalde.
Hararet göstergesi bir anda yükselmeye başladığında insan ister istemez hafif bir panik yaşar, değil mi? Honda'ların çoğunda radyatör arızası kendini öyle pat diye büyük bir buhar bulutuyla göstermez, sinsice ilerler. Soğutma sıvısı eksildikçe sistem hava yapmaya başlar ve siz klimayı açtığınızda içeriye sıcak hava gelmediğini fark ettiğiniz an... Neyse, yani anlayacağınız o ufak ısı değişimleri aslında radyatörün "ben gidiyorum" deme şeklidir.
Sanayideki eski usta dostlarımın hep söylediği bir şey vardı; "Japon otomobilinin radyatörünü orjinaliyle değiştireceksin ya da kaliteli bir alüminyum radyatör takacaksın." Yan sanayi, ucuz plastik aksamlı radyatörler sıcak-soğuk döngüsüne şehir içi trafikte fazla dayanamıyor, birkaç ay sonra aynı noktadan yine sızdırmaya başlıyor. Bütçeyi biraz zorlayıp sağlam parçaya gitmek, ileride silindir kapak contasını yakmaktan çok daha ucuza patlar.
Antifriz kullanımını hafife almak da bu arızanın en büyük tetikleyicilerinden biri, sadece kışın değil yazın da şart. Sadece su koyup geçtiğinizde radyatörün içindeki o minik kanallar kireçleniyor, tıkanıyor ve basınç artıyor. Basınç arttıkça da radyatörün en zayıf noktası neresiyse —ki genelde plastik ve metalin birleştiği o presli kısımlardır— oradan patlama yapıyor.
Arabanın altına sabahları bakmayı alışkanlık haline getirmek lazım aslında. Park ettiğiniz yerde garip bir renkte kurumuş sıvı lekesi görüyorsanız, servise gitmeyi sakın ertelemeyin. Ufak bir radyatör kaçamağı yüzünden motoru kucağınıza almak, bir otomobil tutkununun başına gelebilecek en tatsız şeylerden biridir herhalde.
