Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Hararet göstergesi kırmızıyı gördüğü an o kontağı kapatmıyorsak, kendi cebimize savaş açmışız demektir. Sanayide ustaların kapısında ağlamak istemiyorsak, o kırmızı ışık yandığı an sağa çekip motoru susturacağız; bunun lamı cimi yok. "Biraz daha gideyim, benzinliğe az kaldı" mantığı... İşte o mantık, bir conta yakmayla başlayan hikayeyi koca bir motor bloğunu çöpe atmakla bitiriyor. Isı yükseldiğinde metal genleşir, toleranslar sıfırlanır ve pistonlar silindire yapışmaya başlar.
Hararet kapağını patlatıp yüzümüze sıcak su püskürtmesini mi bekliyoruz durmak için? Saniye tutun, motorun alev gibi yandığı o anlarda geçen her beş saniye, tamir faturasına sıfır eklemek demek. Soğutma sıvısının sirkülasyonu durmuşsa veya sistem hava almışsa, siz gaza bastıkça içeride tam anlamıyla bir cehennem yaratıyorsunuz. Duracaksınız, duracağız; başka hiçbir mantıklı yolu, hiçbir kaçarı yok bu işin.
Peki durur durmaz pat diye stop etmek her zaman mucize yaratır mı? İşin püf noktası tam olarak burada kopuyor zaten. Eğer radyatör fanı deli gibi dönüyor ama kaputtan duman çıkmıyorsa, arabayı rölantide çalıştırıp kaloriferi sonuna kadar sıcakta açmak... Bazen o sıkışan ısıyı tahliye etmenin en hızlı yolu budur. Ama kayış kopmuşsa, su tamamen bittiyse rölantide beklemek bile cinayet. İçeride dönen bir sıvı yok ki neyi soğutacaksın?
Sürücü koltuğunda oturup o ibrenin yükselişini izlemek, kendi felaketine seyirci kalmaktan farksız. Radyatör hortumları patlama noktasına gelmişken hâlâ şansını zorlayan sürücüler görüyoruz yollarda. Metalin metale sürrtünme sesi kulağınıza gelene kadar beklemeyin... O ses geldiğinde zaten iş işten geçmiş, motor kilitlenmiş demektir. Conta kapak taşlatmakla kurtarabileceğimiz bir arızayı, komple motor değişimine kadar götürmek tamamen bizim sabırsızlığımız.
Kenara çektik, kaputu açtık diyelim; sakın ama sakın o radyatör kapağına elinizi sürmeyin! Basınçlı kaynar suyun yüzünüze fışkırmasını, hastanelik olmayı istemiyorsanız o kapağa dokunmayacaksınız. Bırakın demir soğusun, bırakın o muazzam sıcaklık kendi kendine dağılsın. Beklemek zor geliyor, biliyorum; acelemiz var, bir yerlere yetişeceğiz... Ama hiçbir yere yetişmek, binlerce liralık hararet hasarından daha acil olamaz.
Hararet kapağını patlatıp yüzümüze sıcak su püskürtmesini mi bekliyoruz durmak için? Saniye tutun, motorun alev gibi yandığı o anlarda geçen her beş saniye, tamir faturasına sıfır eklemek demek. Soğutma sıvısının sirkülasyonu durmuşsa veya sistem hava almışsa, siz gaza bastıkça içeride tam anlamıyla bir cehennem yaratıyorsunuz. Duracaksınız, duracağız; başka hiçbir mantıklı yolu, hiçbir kaçarı yok bu işin.
Peki durur durmaz pat diye stop etmek her zaman mucize yaratır mı? İşin püf noktası tam olarak burada kopuyor zaten. Eğer radyatör fanı deli gibi dönüyor ama kaputtan duman çıkmıyorsa, arabayı rölantide çalıştırıp kaloriferi sonuna kadar sıcakta açmak... Bazen o sıkışan ısıyı tahliye etmenin en hızlı yolu budur. Ama kayış kopmuşsa, su tamamen bittiyse rölantide beklemek bile cinayet. İçeride dönen bir sıvı yok ki neyi soğutacaksın?
Sürücü koltuğunda oturup o ibrenin yükselişini izlemek, kendi felaketine seyirci kalmaktan farksız. Radyatör hortumları patlama noktasına gelmişken hâlâ şansını zorlayan sürücüler görüyoruz yollarda. Metalin metale sürrtünme sesi kulağınıza gelene kadar beklemeyin... O ses geldiğinde zaten iş işten geçmiş, motor kilitlenmiş demektir. Conta kapak taşlatmakla kurtarabileceğimiz bir arızayı, komple motor değişimine kadar götürmek tamamen bizim sabırsızlığımız.
Kenara çektik, kaputu açtık diyelim; sakın ama sakın o radyatör kapağına elinizi sürmeyin! Basınçlı kaynar suyun yüzünüze fışkırmasını, hastanelik olmayı istemiyorsanız o kapağa dokunmayacaksınız. Bırakın demir soğusun, bırakın o muazzam sıcaklık kendi kendine dağılsın. Beklemek zor geliyor, biliyorum; acelemiz var, bir yerlere yetişeceğiz... Ama hiçbir yere yetişmek, binlerce liralık hararet hasarından daha acil olamaz.
