Hamza Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Gaz Verince Vites Geçmiyor
Yokuş yukarı çıkarken motorun sesi garip bir şekilde yükseliyor ama araba bir türlü hızlanmıyor, hatta arkadaki sürücü sabırsızca korna basmaya başlıyor işte o an insan ne yapacağını şaşırıyor. Sanki motorla tekerlekler arasındaki o görünmez bağ kopmuş gibi, devir saati çılgınlar gibi yukarı tırmanıyor fakat araç bıraktığınız yerde saymaya devam ediyor. Debriyajdan ayağınızı çekiyorsunuz ama araba hala boşta gibi bağırıyor, bu durum gerçekten de insanın tüylerini diken diken eden o sinir bozucu anlardan sadece bir tanesi.
Aslında bu garip kopukluğun arkasında mekanik bir ihanet yatıyor, balatanın artık bittiğini ve gücü tekerleklere aktaramadığını anlamak hiç de uzun sürmüyor. Metal beyinler, minik dişliler ve o karmaşık hidrolik basınçlar bir yerde pes ediyor, sürücü ne kadar gaza yüklenirse yüklensin sistem o komutu yola aktaramıyor. Baskı balata dediğimiz o fedakar parça o kadar çok ısınmış ve incelmiş ki, artık tutunma yeteneğini tamamen kaybetmiş durumda...
Sanayide usta kaputu açıp şöyle bir baktığında yüzündeki o bilmiş ifadeyle "baskı balata sıyırmış" deyverir, oysa siz sadece yolda kalmanın o soğuk teriyle baş başa kalmışsınızdır. Belki de haftalardır o hafif kaçırmaları, yokuşlardaki o minik nazlanmaları görmezden geldiniz, araba size alttan alta sinyaller veriyordu ama siz müzik sesini biraz daha açıp geçiştirdiniz. Şimdi ise o masum ihmaller zinciri, en kalabalık caddenin ortasında sizi yarı yolda bıraktı, hani derler ya kulak ardı edilen her arıza bir gün mutlaka intikamını alır.
Otomatik vitesli araçlarda ise durum biraz daha farklı ama bir o kadar sinir bozucu bir hal alabiliyor, şanzıman beyin mi yakıt basıncını mı düşürüyor yoksa balatalar mı yanıyor çözmek imkansızlaşıyor. Gaza basıyorsunuz motor bağırıyor ama vites büyütmek bilmem ne sebebiyle bir türlü gerçekleşmiyor, şanzıman adeta kararsızlık nöbeti geçiriyor. Kulaklığı takıp uzun yola çıkma hayalleri kurarken, servetinizi o minik şanzıman kutusuna kaptırma korkusu sarmaya başlıyor insanı, kim bu masrafın altından kalkacak şimdi...
Böyle bir şey başınıza geldiğinde panik yapıp daha çok gaz köklemek sadece durumu daha da kötüleştirmekten başka bir işe yaramıyor, balata varsa bile tamamen kül oluyor. Trafiğin ortasında dörtlüleri yakıp sakince sağa çekmek, o öfkeli kornalara kulak tıkamak en mantıklı hamle oluyor, çünkü zorlamanın makineye hiçbir faydası dokunmuyor. Belki de o an, arabaların da insanlar gibi bazen nefese, bazen de derin bir dinlenmeye ihtiyacı olduğunu acı bir tecrübeyle anlıyorsunuz...
Yokuş yukarı çıkarken motorun sesi garip bir şekilde yükseliyor ama araba bir türlü hızlanmıyor, hatta arkadaki sürücü sabırsızca korna basmaya başlıyor işte o an insan ne yapacağını şaşırıyor. Sanki motorla tekerlekler arasındaki o görünmez bağ kopmuş gibi, devir saati çılgınlar gibi yukarı tırmanıyor fakat araç bıraktığınız yerde saymaya devam ediyor. Debriyajdan ayağınızı çekiyorsunuz ama araba hala boşta gibi bağırıyor, bu durum gerçekten de insanın tüylerini diken diken eden o sinir bozucu anlardan sadece bir tanesi.
Aslında bu garip kopukluğun arkasında mekanik bir ihanet yatıyor, balatanın artık bittiğini ve gücü tekerleklere aktaramadığını anlamak hiç de uzun sürmüyor. Metal beyinler, minik dişliler ve o karmaşık hidrolik basınçlar bir yerde pes ediyor, sürücü ne kadar gaza yüklenirse yüklensin sistem o komutu yola aktaramıyor. Baskı balata dediğimiz o fedakar parça o kadar çok ısınmış ve incelmiş ki, artık tutunma yeteneğini tamamen kaybetmiş durumda...
Sanayide usta kaputu açıp şöyle bir baktığında yüzündeki o bilmiş ifadeyle "baskı balata sıyırmış" deyverir, oysa siz sadece yolda kalmanın o soğuk teriyle baş başa kalmışsınızdır. Belki de haftalardır o hafif kaçırmaları, yokuşlardaki o minik nazlanmaları görmezden geldiniz, araba size alttan alta sinyaller veriyordu ama siz müzik sesini biraz daha açıp geçiştirdiniz. Şimdi ise o masum ihmaller zinciri, en kalabalık caddenin ortasında sizi yarı yolda bıraktı, hani derler ya kulak ardı edilen her arıza bir gün mutlaka intikamını alır.
Otomatik vitesli araçlarda ise durum biraz daha farklı ama bir o kadar sinir bozucu bir hal alabiliyor, şanzıman beyin mi yakıt basıncını mı düşürüyor yoksa balatalar mı yanıyor çözmek imkansızlaşıyor. Gaza basıyorsunuz motor bağırıyor ama vites büyütmek bilmem ne sebebiyle bir türlü gerçekleşmiyor, şanzıman adeta kararsızlık nöbeti geçiriyor. Kulaklığı takıp uzun yola çıkma hayalleri kurarken, servetinizi o minik şanzıman kutusuna kaptırma korkusu sarmaya başlıyor insanı, kim bu masrafın altından kalkacak şimdi...
Böyle bir şey başınıza geldiğinde panik yapıp daha çok gaz köklemek sadece durumu daha da kötüleştirmekten başka bir işe yaramıyor, balata varsa bile tamamen kül oluyor. Trafiğin ortasında dörtlüleri yakıp sakince sağa çekmek, o öfkeli kornalara kulak tıkamak en mantıklı hamle oluyor, çünkü zorlamanın makineye hiçbir faydası dokunmuyor. Belki de o an, arabaların da insanlar gibi bazen nefese, bazen de derin bir dinlenmeye ihtiyacı olduğunu acı bir tecrübeyle anlıyorsunuz...
