Mustafa Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yola çıkmadan önce kaputu açıp şöyle bir motor suyuna, yağa bakma alışkanlığımız vardır hepimiz biliriz... Oysa fren hidroliği denilen o küçük şeffaf kutu, trafikte başımıza gelebilecek en büyük felaketleri sessizce önleyen gizli kahramandır; unuturuz işte bunu genelde.
Minimum ve maksimum çizgileri arasında o sarımsı ya da berrak sıvının nerede durduğuna son ne zaman baktınız acaba? Depo seviyesi azaldıysa eğer, ortada iki ihtimalden başka bir şey yoktur: Ya balatalar artık miadını doldurmuştur incelmiştir, ya da sistemin herhangi bir yerinde sinsi bir kaçak vardır...
Pedala bastığınızda o ayağınızın altındaki his bir tuhafsa, sanki boşluğa basıyormuş gibi yumuşadıysa direk hidrolik kutusuna koşmak gerekir... Hidrolik yağı sıkıştırılamaz bir özellikte olduğu için o basıncı tekerleklere iletir; eğer o sıvı eksilirse ya da içine hava karışırsa, durmak hayal olur arkadaşım.
Rengi koyulaşmış, balçık gibi kararmış bir hidrolik sıvısı size açıkça "ben artık görevimi yapamıyorum" diye bağırır aslında... Zamanla nemi içine çeken bu sıvı kaynama noktasını düşürür, sert frenlerde sistem birdenbire tamamen devre dışı kalabilir...
Aracın altında park halindeyken ya da tekerlek içlerinde yağ lekesi görmek, sorunun kaynağını bulmak için en net ipucudur... Hortumlardaki en ufak bir çatlak veya ana merkezdeki kaçak, o hidrolik basıncını sıfıra indirir; yani direk hayati tehlike demektir bu durum.
Kontrolü bitirip kapağı kapatırken o contanın sağlam olduğundan emin olmak şarttır, çünkü hidrolik havayla temas ettikçe nem kapar... Yılda bir kez ya da en geç iki yılda bir o sıvıyı tamamen yenilemek, trafikte huzurla seyahat etmenin en ucuz sigortasıdır...
Minimum ve maksimum çizgileri arasında o sarımsı ya da berrak sıvının nerede durduğuna son ne zaman baktınız acaba? Depo seviyesi azaldıysa eğer, ortada iki ihtimalden başka bir şey yoktur: Ya balatalar artık miadını doldurmuştur incelmiştir, ya da sistemin herhangi bir yerinde sinsi bir kaçak vardır...
Pedala bastığınızda o ayağınızın altındaki his bir tuhafsa, sanki boşluğa basıyormuş gibi yumuşadıysa direk hidrolik kutusuna koşmak gerekir... Hidrolik yağı sıkıştırılamaz bir özellikte olduğu için o basıncı tekerleklere iletir; eğer o sıvı eksilirse ya da içine hava karışırsa, durmak hayal olur arkadaşım.
Rengi koyulaşmış, balçık gibi kararmış bir hidrolik sıvısı size açıkça "ben artık görevimi yapamıyorum" diye bağırır aslında... Zamanla nemi içine çeken bu sıvı kaynama noktasını düşürür, sert frenlerde sistem birdenbire tamamen devre dışı kalabilir...
Aracın altında park halindeyken ya da tekerlek içlerinde yağ lekesi görmek, sorunun kaynağını bulmak için en net ipucudur... Hortumlardaki en ufak bir çatlak veya ana merkezdeki kaçak, o hidrolik basıncını sıfıra indirir; yani direk hayati tehlike demektir bu durum.
Kontrolü bitirip kapağı kapatırken o contanın sağlam olduğundan emin olmak şarttır, çünkü hidrolik havayla temas ettikçe nem kapar... Yılda bir kez ya da en geç iki yılda bir o sıvıyı tamamen yenilemek, trafikte huzurla seyahat etmenin en ucuz sigortasıdır...
