Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Metal sürtünmesinin o kulak tırmalayan, dişleri kamaştıran tiz çığlığını bir kez duyduktan sonra o arabaya eskisi gibi binemezsiniz; çünkü o ses, asfaltın üzerinde yürüyen bir felaketin habercisidir ve zaman o an sizin aleyhinize işlemeye başlar.
Sürtünme katsayısının sıfıra yaklaşmasıyla birlikte tonlarca ağırlığındaki o makine artık bir taşıt değil, tamamen kontrolsüz bir mermi gibidir; balata dediğimiz o küçük ama hayati parça bittiğinde, durma kabiliyetiniz fizik kurallarına meydan okuyan bir kumar masasına dönüşür.
Disklerin üzerine binen o demir yığını, her pedal basışınızda aynayı törpüler gibi çeliği yontar, parça parça koparır ve bir zamanlar pürüzsüz olan o fren disklerini aynen hurdalıktan çıkmış gibi derin oyuklarla doldurur...
Çünkü balatayı zamanında değiştirmekten kaçınmak, aslında üç kuruşluk bir masraftan kaçarken binlerce liralık disk değişimine ve en kötüsü hayatta kalma ihtimalinize darbe vurmaktır; ne sanıyorsunuz, o uyarı levhaları veya sesler süs olsun diye mi var?
Hidrolik basıncın o kızgın demirler arasında buharlaşmasıyla pedalın tahtaya dönüştüğü o dehşet anını hiç yaşadınız mı; işte balatayı ihmal etmek, o saniyede fren hidroliğinin kaynamasına ve bütün fren sisteminin aniden tamamen boş boşuna akıp gitmesine kapı aralar.
Mühendisliğin size sunduğu o kusursuz yavaşlama yetkisini kendi ellerinizle çöpe atmakla eşdeğerdir bu; o yüzden balatanın bitişini tıkırtılardan, metalik sürtünmelerden ya da göstergedeki o uyarı ışığından anlamak zorundasınız, yoksa bizzat bariyerler size bunu çok sert bir dille hatırlatacaktır.
Sürtünme katsayısının sıfıra yaklaşmasıyla birlikte tonlarca ağırlığındaki o makine artık bir taşıt değil, tamamen kontrolsüz bir mermi gibidir; balata dediğimiz o küçük ama hayati parça bittiğinde, durma kabiliyetiniz fizik kurallarına meydan okuyan bir kumar masasına dönüşür.
Disklerin üzerine binen o demir yığını, her pedal basışınızda aynayı törpüler gibi çeliği yontar, parça parça koparır ve bir zamanlar pürüzsüz olan o fren disklerini aynen hurdalıktan çıkmış gibi derin oyuklarla doldurur...
Çünkü balatayı zamanında değiştirmekten kaçınmak, aslında üç kuruşluk bir masraftan kaçarken binlerce liralık disk değişimine ve en kötüsü hayatta kalma ihtimalinize darbe vurmaktır; ne sanıyorsunuz, o uyarı levhaları veya sesler süs olsun diye mi var?
Hidrolik basıncın o kızgın demirler arasında buharlaşmasıyla pedalın tahtaya dönüştüğü o dehşet anını hiç yaşadınız mı; işte balatayı ihmal etmek, o saniyede fren hidroliğinin kaynamasına ve bütün fren sisteminin aniden tamamen boş boşuna akıp gitmesine kapı aralar.
Mühendisliğin size sunduğu o kusursuz yavaşlama yetkisini kendi ellerinizle çöpe atmakla eşdeğerdir bu; o yüzden balatanın bitişini tıkırtılardan, metalik sürtünmelerden ya da göstergedeki o uyarı ışığından anlamak zorundasınız, yoksa bizzat bariyerler size bunu çok sert bir dille hatırlatacaktır.
