Sami Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yolun ortasında, özellikle hız ibresi doksanı gösterdiğinde o narin kemikte beliren sızıntı, parmak uçlarınıza kadar tırmanan o incecik zangırtı aslında arabanın size sessizce fısıldadığı bir imdat çağrısıdır...
Hani otobana çıkarsınız da direksiyon sanki kendi kafasına göre bir yere gitmek ister, işte o an milimetrik bir balans bozukluğunun çok ötesinde, belki de yürüyen aksamın yorgunluk ilanıyla baş başasınızdır.
Kilometrelerce yol gitmek münkün mü peki, gidersiniz elbet; araba durmaz, motor çalışır, tekerlekler döner dönmesine ama her metre, rot kollarındaki o minik boşluğun biraz daha büyümesine çanak tutar...
Aslında can güvenliği dediğimiz şey o iki buçuk tur dönen simidin ucundaki istikrara bakar, o yüzden bu titremeyi hafife almak ya da müziğin sesini açıp geçiştirmek en büyük kumardır.
Acaba lastiklerden biri bal peteği gibi şişti de bizim mi haberimiz yok, yoksa jantın içindeki o çamur birikintisi mi başımıza bu çorabı ördü, durup bir bakmak lazım...
Rot ayarları kaçtığında lastikler o asfaltı öyle bir yalar ki, dişlerin ömrü yarıya iner, yakıt ibresi normalden hızlı düşer ve siz sadece direksiyondaki sarsıntıya katlandığınızı sanırken aslında cebinizden de yavaş yavaş harcarsınız.
Şehiriçinde otuzla giderken hissetmediğiniz o hayalet titreme, çevre yolunda ansızın canavarlaşır ve direksiyonu sıkı tutmaktan avuç içleriniz terlemeye başlar...
Bir usta tecrübesiyle söylemek gerekirse, o direksiyon zangırdıyorsa, "beni hemen bir lift üstüne alın" diye yalvarıyordur; bu saatten sonra gidilecek her kilometre, sırtınızda taşıdığınız gizli bir yüktür.
Hani otobana çıkarsınız da direksiyon sanki kendi kafasına göre bir yere gitmek ister, işte o an milimetrik bir balans bozukluğunun çok ötesinde, belki de yürüyen aksamın yorgunluk ilanıyla baş başasınızdır.
Kilometrelerce yol gitmek münkün mü peki, gidersiniz elbet; araba durmaz, motor çalışır, tekerlekler döner dönmesine ama her metre, rot kollarındaki o minik boşluğun biraz daha büyümesine çanak tutar...
Aslında can güvenliği dediğimiz şey o iki buçuk tur dönen simidin ucundaki istikrara bakar, o yüzden bu titremeyi hafife almak ya da müziğin sesini açıp geçiştirmek en büyük kumardır.
Acaba lastiklerden biri bal peteği gibi şişti de bizim mi haberimiz yok, yoksa jantın içindeki o çamur birikintisi mi başımıza bu çorabı ördü, durup bir bakmak lazım...
Rot ayarları kaçtığında lastikler o asfaltı öyle bir yalar ki, dişlerin ömrü yarıya iner, yakıt ibresi normalden hızlı düşer ve siz sadece direksiyondaki sarsıntıya katlandığınızı sanırken aslında cebinizden de yavaş yavaş harcarsınız.
Şehiriçinde otuzla giderken hissetmediğiniz o hayalet titreme, çevre yolunda ansızın canavarlaşır ve direksiyonu sıkı tutmaktan avuç içleriniz terlemeye başlar...
Bir usta tecrübesiyle söylemek gerekirse, o direksiyon zangırdıyorsa, "beni hemen bir lift üstüne alın" diye yalvarıyordur; bu saatten sonra gidilecek her kilometre, sırtınızda taşıdığınız gizli bir yüktür.
