Kemal Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Otoyolun ortasında birden hararet ibresinin kırmızıya dayandığını görmek her sürücünün en büyük kabusudur, insan o an ne yapacağını şaşırıyor tabi. Kaputu açtığında motor bloğundan yayılan o hafif tatlı, kimyasal kokuyu hemen tanırsın; evet, antifriz kokusu bu. Su pompası yani devirdaim pompası sessiz sedasız görevini yapmayı bırakmış, bütün suyu dışarı salmış meğer. Tamirciye gidene kadar çektiğin o çile bir yana, aklına hemen yaklaşan araç muayenesi gelir ve insan kendi kendine sorar, acaba bu durum raporda ağır kusur yazılır mı diye...
TÜVTÜRK istasyonuna girdiğinde asıl heyecan o rampada başlar, fren testleri, alt takım kontrolleri derken sıra motor bölmesine gelir. Orada görevli mühendis kaputu açtığı an gözü ilk olarak motorun alt karterine ve kayışların etrafına takılır. Eğer su pompası milinden sızdıran o inatçı damlalar blok üzerinde tortu yapmışsa veya ortalıkta taze bir sıvı birikintisi varsa, durum maalesef rengini belli eder. Hafif bir terleme ile ciddi bir sızıntı arasındaki o ince çizgiyi adamlar bir bakışta anlıyor, çünkü tecrübe bizzat bunu gerektirir.
Muayene masasından hafif kusurla mı döneceksin yoksa ağır kusur alıp mühür kapısına mı yönlendirileceksin, tamamen o damlaların boyutuna bağlı aslında. Su pompası komple kilitlenip kayışı koparacak duruma geldiyse ve motor sesinden zaten ben buradayım diye bağırıyorsa, o araç muayeneden geçmez dostum, imkanı yok geçemez. Emniyeti tehlikeye atan her mekanik aksaklık gibi bu da doğrudan ağır kusur listesine adını yazdırır, tescil belgen onayın bekleyemez maalesef...
Aslında işin en güvenli yolu, o pompadan gelen ilk tıkırtıyı veya rulman sesini duyduğun anda ustaya göstermektir, yarına bırakmaya gelmez. Muayene günü kaput açıldığında "Aman alt tarafı su damlatıyor" dersen, istasyondan üzgün dönmen an meselesi olur, benden söylemesi. Hem can güvenliğin hem de cüzdanının selameti için o parçayı zamanında değiştirmek en mantıklı hamledir, yoksa o kırmızı lamba bir gün yine en yanlış yerde yakınıverir...
TÜVTÜRK istasyonuna girdiğinde asıl heyecan o rampada başlar, fren testleri, alt takım kontrolleri derken sıra motor bölmesine gelir. Orada görevli mühendis kaputu açtığı an gözü ilk olarak motorun alt karterine ve kayışların etrafına takılır. Eğer su pompası milinden sızdıran o inatçı damlalar blok üzerinde tortu yapmışsa veya ortalıkta taze bir sıvı birikintisi varsa, durum maalesef rengini belli eder. Hafif bir terleme ile ciddi bir sızıntı arasındaki o ince çizgiyi adamlar bir bakışta anlıyor, çünkü tecrübe bizzat bunu gerektirir.
Muayene masasından hafif kusurla mı döneceksin yoksa ağır kusur alıp mühür kapısına mı yönlendirileceksin, tamamen o damlaların boyutuna bağlı aslında. Su pompası komple kilitlenip kayışı koparacak duruma geldiyse ve motor sesinden zaten ben buradayım diye bağırıyorsa, o araç muayeneden geçmez dostum, imkanı yok geçemez. Emniyeti tehlikeye atan her mekanik aksaklık gibi bu da doğrudan ağır kusur listesine adını yazdırır, tescil belgen onayın bekleyemez maalesef...
Aslında işin en güvenli yolu, o pompadan gelen ilk tıkırtıyı veya rulman sesini duyduğun anda ustaya göstermektir, yarına bırakmaya gelmez. Muayene günü kaput açıldığında "Aman alt tarafı su damlatıyor" dersen, istasyondan üzgün dönmen an meselesi olur, benden söylemesi. Hem can güvenliğin hem de cüzdanının selameti için o parçayı zamanında değiştirmek en mantıklı hamledir, yoksa o kırmızı lamba bir gün yine en yanlış yerde yakınıverir...
