Mehmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Sürücü koltuğuna oturup ayağınızı o pedala uzattığınız an, bir şeylerin ters gittiğini anlamak için tamirci olmanıza gerek kalmaz. Bacağınızı neredeyse kasacak kadar direnç gösteren bir debriyaj, arabanın size sessizce attığı ilk çığlıktır aslında. Her gün gittiğiniz o sıkıcı iş yolunda ansızın sol bacağınıza kramp giriyorsa, suçu hemen sporsuzluğa atmayın... Bazen tek suçlu, kaputun altında aşınmaktan yorulmuş küçük bir metal parçasıdır.
Şehir içi trafiğinde dur-kalk yaparken sol ayağı bir türlü rahat edemeyen sürücülerin çilesini en iyi kim bilir? Yılların getirdiği yıpranma, o pamuk gibi yumuşak pedal mekanizmasını adeta bir beton blok haline getiriverir zamanla. İnsan bazen alışır bu duruma; "Eskiden de böyleydi herhalde" deyip geçer, ta ki başka bir araca binip debriyajın aslında ne kadar hafif bir şey olduğunu hatırlayana kadar. Farkında olmadan sol bacağınızı bir vücut geliştirme şampiyonu gibi çalıştırmaya başlamış olabilirsiniz.
Aşınan bir baskı balatadan daha sinir bozucu çok az şey vardır otomobil dünyasında. Tel kopmak üzeredir belki de, ya da hidrolik sistem artık son nefesini veriyordur için için. Bakımı ertelenen her pedal, sürücüsüne ileride çok daha tuzlu bir fatura olarak geri dönmeye yemin etmiş gibidir adeta. Bir sabah yola çıkmaya çalışırken vitesin bir türlü geçmediğini fark ettiğiniz o an... İşte o an, o sertleşmeyi görmezden geldiğiniz günlere dönmek istersiniz ama iş işten geçmiştir.
Debriyaj sertleşmesi dediğimiz bu illet, arabanın sizinle kurduğu o en doğrudan temas noktasını bir anda işkence aletine dönüştürebilir. Yumuşacık kavrayan bir pedalın yerini taş gibi bir direnç aldığında, sürüş zevki denen şey de o egzoz dumanıyla birlikte uçar gider. Çok mu zor bir ustaya gösterip "Şuna bir bakıver" demek? Değil elbette, ama insanız işte; yolda kaldığı ana kadar o gıcırtıyı da o sertliği de duymamazlıktan gelmek işimize geliyor.
Ayağınızın altındaki o direnci hissettiğiniz an aksatmadan bir servis yolunu tutmak, sizi yolda kalma stresinden tereyağından kıl çeker gibi kurtarır. Kendinize ve sol bacağınıza bir iyilik yapın, o pedaldaki değişimi hafife almayın. Zira yolda kalmanın faturası, zamanında yapılacak küçük bir kontrolden her zaman çok daha ağır olur...
Şehir içi trafiğinde dur-kalk yaparken sol ayağı bir türlü rahat edemeyen sürücülerin çilesini en iyi kim bilir? Yılların getirdiği yıpranma, o pamuk gibi yumuşak pedal mekanizmasını adeta bir beton blok haline getiriverir zamanla. İnsan bazen alışır bu duruma; "Eskiden de böyleydi herhalde" deyip geçer, ta ki başka bir araca binip debriyajın aslında ne kadar hafif bir şey olduğunu hatırlayana kadar. Farkında olmadan sol bacağınızı bir vücut geliştirme şampiyonu gibi çalıştırmaya başlamış olabilirsiniz.
Aşınan bir baskı balatadan daha sinir bozucu çok az şey vardır otomobil dünyasında. Tel kopmak üzeredir belki de, ya da hidrolik sistem artık son nefesini veriyordur için için. Bakımı ertelenen her pedal, sürücüsüne ileride çok daha tuzlu bir fatura olarak geri dönmeye yemin etmiş gibidir adeta. Bir sabah yola çıkmaya çalışırken vitesin bir türlü geçmediğini fark ettiğiniz o an... İşte o an, o sertleşmeyi görmezden geldiğiniz günlere dönmek istersiniz ama iş işten geçmiştir.
Debriyaj sertleşmesi dediğimiz bu illet, arabanın sizinle kurduğu o en doğrudan temas noktasını bir anda işkence aletine dönüştürebilir. Yumuşacık kavrayan bir pedalın yerini taş gibi bir direnç aldığında, sürüş zevki denen şey de o egzoz dumanıyla birlikte uçar gider. Çok mu zor bir ustaya gösterip "Şuna bir bakıver" demek? Değil elbette, ama insanız işte; yolda kaldığı ana kadar o gıcırtıyı da o sertliği de duymamazlıktan gelmek işimize geliyor.
Ayağınızın altındaki o direnci hissettiğiniz an aksatmadan bir servis yolunu tutmak, sizi yolda kalma stresinden tereyağından kıl çeker gibi kurtarır. Kendinize ve sol bacağınıza bir iyilik yapın, o pedaldaki değişimi hafife almayın. Zira yolda kalmanın faturası, zamanında yapılacak küçük bir kontrolden her zaman çok daha ağır olur...
