Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yıllardır bindiğim o efsanevi Alman mühendisliğinin kabininde, geçen hafta tıknefes bir yolculuk yapınca anladım ki biz otomobil severler bazen en hayati detayları en dibe itiyoruz. Torpido gözünün altındaki o lanet olası plastik muhafazayı sökerken parmaklarımı çizdiğim o soğuk akşamlardan birinde, sorunun sadece bir filtre meselesi olmadığını, aslında metal yığınlarının bile ne kadar insanî bir solunum krizine kapılabileceğini düşündüm durdum.
Hava akış kanallarından gelen o hafif küf kokusu, hani şu yağmurlu günlerde camlar buğu yapmasın diye klimayı açtığınızda burnunuza çalınan taze toprak kokusu değil de hani böyle yıllanmış bir bodrum katını andıran o rahatsız edici rutubet var ya, işte o tam olarak Münih'li mühendislerin hesaba katmadığı bizim coğrafyanın tozuyla, nemiyle ve otoyol kenarlarındaki bitmek tükenmek bilmeyen inşaat molozlarıyla baş edemeyen orijinal ekipmanın hazin çığlığıdır. Aktif karbon katmanının özelliğini yitirmesi demek, dışarıdaki egzoz zehrinin doğrudan ciğerlerimize dolması demek...
Asıl mesele filtrenin kirlenmesinden öte, o yuvasına oturtulurken yapılan milimetrik hataların yarattığı hava sızıntıları ve bunun sonucunda klima serpantinlerinde biriken o biyolojik atık tarlalarıdır; kim derdi ki lüks bir otomobilin en zayıf halkası, parmak ucuyla ancak dokunulabilen beş paralık bir keçe parçası olsun? Üstelik yetkili servislerin "bakımda değişti" diyerek faturaya yansıttığı o rakamların arkasında, aslında sadece eskinin silkelenip yerine biraz daha kalitesizi takılmasından başka ne var ki, sorarım size...
Bir sabah işe giderken ön camdaki o inatçı buğuyu silmek için kaloriferi son kademeye getirdiğimde fandan gelen o homurtulu uğultu bana aslında sistemin ne kadar nefessiz kaldığını bağıra bağıra söylüyordu ama ben yine radyo sesini açıp susturmayı seçmiştim; insan kendi konfor alanına o kadar sidik zoruyla tutunuyor ki, küçük bir filtrenin tıkanmasının bütün sürüş dinamiklerini nasıl zehirlediğini ancak direksiyon başında başı dönmeye başlayınca fark ediyor...
Belki de en iyisi, her on bin kilometrede bir bu mereti eline alıp tazyikli suyla değil ama taze taze, Almanların o steril laboratuvarlarında bile akıl edemediği bir titizlikle yenilemek, ne dersiniz; yoksa her servise gidişte cebimizden eksilen o ağır meblağlar ruhumuzu daraltmaya devam edecek...
Hava akış kanallarından gelen o hafif küf kokusu, hani şu yağmurlu günlerde camlar buğu yapmasın diye klimayı açtığınızda burnunuza çalınan taze toprak kokusu değil de hani böyle yıllanmış bir bodrum katını andıran o rahatsız edici rutubet var ya, işte o tam olarak Münih'li mühendislerin hesaba katmadığı bizim coğrafyanın tozuyla, nemiyle ve otoyol kenarlarındaki bitmek tükenmek bilmeyen inşaat molozlarıyla baş edemeyen orijinal ekipmanın hazin çığlığıdır. Aktif karbon katmanının özelliğini yitirmesi demek, dışarıdaki egzoz zehrinin doğrudan ciğerlerimize dolması demek...
Asıl mesele filtrenin kirlenmesinden öte, o yuvasına oturtulurken yapılan milimetrik hataların yarattığı hava sızıntıları ve bunun sonucunda klima serpantinlerinde biriken o biyolojik atık tarlalarıdır; kim derdi ki lüks bir otomobilin en zayıf halkası, parmak ucuyla ancak dokunulabilen beş paralık bir keçe parçası olsun? Üstelik yetkili servislerin "bakımda değişti" diyerek faturaya yansıttığı o rakamların arkasında, aslında sadece eskinin silkelenip yerine biraz daha kalitesizi takılmasından başka ne var ki, sorarım size...
Bir sabah işe giderken ön camdaki o inatçı buğuyu silmek için kaloriferi son kademeye getirdiğimde fandan gelen o homurtulu uğultu bana aslında sistemin ne kadar nefessiz kaldığını bağıra bağıra söylüyordu ama ben yine radyo sesini açıp susturmayı seçmiştim; insan kendi konfor alanına o kadar sidik zoruyla tutunuyor ki, küçük bir filtrenin tıkanmasının bütün sürüş dinamiklerini nasıl zehirlediğini ancak direksiyon başında başı dönmeye başlayınca fark ediyor...
Belki de en iyisi, her on bin kilometrede bir bu mereti eline alıp tazyikli suyla değil ama taze taze, Almanların o steril laboratuvarlarında bile akıl edemediği bir titizlikle yenilemek, ne dersiniz; yoksa her servise gidişte cebimizden eksilen o ağır meblağlar ruhumuzu daraltmaya devam edecek...
