Mehmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Eski garaj günlerinden beri değişmeyen tek bir kural vardır, o da BMW motorlarının yağı sevdiğidir ama bazen bu sevgi abartıya kaçar ve karterdeki seviye uyarı lambası dijital ekranda belirdiği an o soğuk ter boşalır ense kökünden aşağı.
N52 ya da B58 motor bloğunun içine baktığında gördüğün o kusuruz mühendislik aslında yüksek sıcaklıklarla çalışan hassas toleranslara sahip metal yığınından ibarettir ve valf contaları sertleştiğinde o pahalı sentetik yağ yanma odasına sızıp mavimsi bir dumanla egzozdan havaya karışır.
Her bin kilometrede bir kaputu açıp bagajdan çıkardığın o bir litre Castrol veya LL-04 onaylı yağı motora eklemek normal bir rutin değildir, motorun sana içten içe "benim bir yerlerimde kaçak var" diye bağırmasıdır aslında.
Turboşarjlı ünitelerde işin rengi daha da değişir çünkü mili yağlayan o yüksek basınçlı hatlar aşındığında, kompresör tarafı salyangozu tam anlamıyla yağla dolar ve intercooler borularını söktüğün an yere damlayan o siyah sıvı sana masrafın büyüklüğünü söyler zaten.
Karter havalandırma valfi yani şu meşhur PCV diyaframı yırtıldığı vakit ne olur biliyor musun? Motor emme manifolduna doğrudan sıvı yağ çeker ve sen gaz pedalına bastıkça arkanda bıraktığın o bulut aslında motorun kendi canını yaktığının resmidir.
Piston segmanları karbon birikintisi yüzünden kanallarında sıkıştığında kompresör kaçağı başlar, karter basıncı yukarı biner ve yağ çubuğunu çektiğin anda oradan üfleyen o sıcak hava bütün bu kabusun temel sebebini açıkça ele verir.
O yüzden servise gidip "normal bu abi, Almanlar böyle tasarlamış" diyen ustalara kulağını tıkA ve vanos solenoidlerinden tut da yağ filtresi muhafazasındaki o üç liralık O-ring contaya kadar her bir sızıntı noktasını tek tek kontrol ettir.
N52 ya da B58 motor bloğunun içine baktığında gördüğün o kusuruz mühendislik aslında yüksek sıcaklıklarla çalışan hassas toleranslara sahip metal yığınından ibarettir ve valf contaları sertleştiğinde o pahalı sentetik yağ yanma odasına sızıp mavimsi bir dumanla egzozdan havaya karışır.
Her bin kilometrede bir kaputu açıp bagajdan çıkardığın o bir litre Castrol veya LL-04 onaylı yağı motora eklemek normal bir rutin değildir, motorun sana içten içe "benim bir yerlerimde kaçak var" diye bağırmasıdır aslında.
Turboşarjlı ünitelerde işin rengi daha da değişir çünkü mili yağlayan o yüksek basınçlı hatlar aşındığında, kompresör tarafı salyangozu tam anlamıyla yağla dolar ve intercooler borularını söktüğün an yere damlayan o siyah sıvı sana masrafın büyüklüğünü söyler zaten.
Karter havalandırma valfi yani şu meşhur PCV diyaframı yırtıldığı vakit ne olur biliyor musun? Motor emme manifolduna doğrudan sıvı yağ çeker ve sen gaz pedalına bastıkça arkanda bıraktığın o bulut aslında motorun kendi canını yaktığının resmidir.
Piston segmanları karbon birikintisi yüzünden kanallarında sıkıştığında kompresör kaçağı başlar, karter basıncı yukarı biner ve yağ çubuğunu çektiğin anda oradan üfleyen o sıcak hava bütün bu kabusun temel sebebini açıkça ele verir.
O yüzden servise gidip "normal bu abi, Almanlar böyle tasarlamış" diyen ustalara kulağını tıkA ve vanos solenoidlerinden tut da yağ filtresi muhafazasındaki o üç liralık O-ring contaya kadar her bir sızıntı noktasını tek tek kontrol ettir.
