Yusuf Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Alman mühendisliğinin o soğuk, kusursuz görünen hatları altında bazen ne kadar huysuz bir ruh yattığını ancak kaputun altına tornavidayı uzattığında anlarsın, çünkü o dört halkalı logonun arkasında saniyede milyonlarca veriyi işleyen kablo ağları saklı ve bu ağlar en umulmadık anda seni yolda bırakmak için adeta yemin etmiştir sanki...
Kilometre saatinin arkasında ansızın yanıp sönen o hayalet uyarı ışıkları var ya, hah işte onların her biri aslında arabanın seninle fısıltıyla konuşma çabasıdır, bazen bir şasi kaçağı bazen de nem kapmış soket yüzünden beyin kilidini yer, sen direksiyonu sıkıca kavrayıp ne oluyor şimdi diye düşünürken elektronik beynin içinde adeta minik şimşekler çakıyordur da haberin yoktur...
Kabloların o siyah plastik izolasyon bantlarının altına gizlenmiş kronik yorgunlukları vardır ki usta bile bazen saatlerce sövüp sayarak arar o minicik kopuğu, özellikle kapı körüklerinden geçen o esnek tesisat telleri yılların açıp kapama stresiyle zamanla metal yorgunluğuna yenik düşer ve camlar birden yarı yolda donup kalır...
Akünün o devasa gücünü tekerleklere ve ekranlara taşıyan ana besleme hatları zamanla oksitlenir, marşa bastığın o saliselik gecikme aslında marş kömürünün değil, kutup başlarındaki o görünmez yeşil küflenmenin habercisidir, sen bunu fark edene kadar akü çoktan boşalmıştır bile...
Far anahtarının arkasındaki o karmaşık lehim noktaları ısınıp soğumaktan zamanla kılcal çatlaklar oluşturur da sen gece yarısı otobanda tek farla kalırsın, bazen sorunun ampulde olduğunu sanıp yenisini takarsın ama aydınlanmaz, çünkü sorun ampulde değil o akımı taşıyan incecik bakır telin ta kendisidir...
Günün sonunda o muazzam teknoloji yığını seni kapının önünde yine tek başına bırakır, biraz kahve biraz sabır ve belki de doğru şemayı bulma umuduyla o kablo yumağının başına çömelir kalırsın...
Kilometre saatinin arkasında ansızın yanıp sönen o hayalet uyarı ışıkları var ya, hah işte onların her biri aslında arabanın seninle fısıltıyla konuşma çabasıdır, bazen bir şasi kaçağı bazen de nem kapmış soket yüzünden beyin kilidini yer, sen direksiyonu sıkıca kavrayıp ne oluyor şimdi diye düşünürken elektronik beynin içinde adeta minik şimşekler çakıyordur da haberin yoktur...
Kabloların o siyah plastik izolasyon bantlarının altına gizlenmiş kronik yorgunlukları vardır ki usta bile bazen saatlerce sövüp sayarak arar o minicik kopuğu, özellikle kapı körüklerinden geçen o esnek tesisat telleri yılların açıp kapama stresiyle zamanla metal yorgunluğuna yenik düşer ve camlar birden yarı yolda donup kalır...
Akünün o devasa gücünü tekerleklere ve ekranlara taşıyan ana besleme hatları zamanla oksitlenir, marşa bastığın o saliselik gecikme aslında marş kömürünün değil, kutup başlarındaki o görünmez yeşil küflenmenin habercisidir, sen bunu fark edene kadar akü çoktan boşalmıştır bile...
Far anahtarının arkasındaki o karmaşık lehim noktaları ısınıp soğumaktan zamanla kılcal çatlaklar oluşturur da sen gece yarısı otobanda tek farla kalırsın, bazen sorunun ampulde olduğunu sanıp yenisini takarsın ama aydınlanmaz, çünkü sorun ampulde değil o akımı taşıyan incecik bakır telin ta kendisidir...
Günün sonunda o muazzam teknoloji yığını seni kapının önünde yine tek başına bırakır, biraz kahve biraz sabır ve belki de doğru şemayı bulma umuduyla o kablo yumağının başına çömelir kalırsın...
