Burak Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Kaput altındaki plastik muhafazanın klipslerini gürültü çıkarmadan serbest bırakınca, panel tipi hava filtresinin selüloz kıvrımları doğrudan gün ışığına çıkar. Toz tutma kapasitesi doyan bir kâğıt elemanın kıvrımları arasındaki o toz katmanı, motorun emiş vakumunu arttırır; manifolttaki basınç sensörü (MAP) veya hava akış metresi (MAF) bu direnci algılayıp yakıt enjeksiyon haritasını günceller. Kıvrım aralarını parmaklarınızla hafifçe aralayıp ışığa doğru tuttuğunuzda gözeneklerin kapandığını görüyorsanız, yani ışık sızmıyorsa... O filtre artık görevini yapmıyordur. Mikron seviyesindeki partiküller liflerin arasına yerleşmiştir bir kere; basınçlı hava tutsanız bile lif yapısını bozarsınız, o temizlik hissi yanıltıcıdır.
Karterin yanındaki yağ filtresini sökmek için anahtarı oturttuğunuzda, içeride hapsolmuş o koyu renkli hidrolik yağın süzülmesini beklemek sabır işidir. Kartuş veya teneke tipi bu elemanların içinde bir baypas vanası bulunur. Kaliteli bir filtrede bu vana, yağ soğukken veya filtre yüzeyi tamamen kurum tıkalıyken aşırı basınç oluştuğunda açılarak motorun yağsız kalmasını önler; işte o vananın kauçuk contası sertleşmişse veya kâğıt doku doymuşsa yağ basınç ikaz lambası geç söner. Süzülen yağı parmaklarınızın arasında gezdirdiğinizde hissettiğiniz o minik çapaklar, filtrenin bypass konumuna geçtiğinin açık kanıtıdır. Yağ filtresi tıkandığında sistem yağsız kalmasın diye kirli yağı direkt motora sürer... Yatak sarmak denilen şey aslında budur.
Torpido gözünün arkasındaki o dar alana ulaşmak için kapağı esnetirken eğilip bükülmek biraz yorar insanı. Polen filtresinin polipropilen veya aktif karbon kaplı lifleri, dışarıdaki egzoz gazlarını, polenleri ve fren tozunu kabine girmeden yakalamakla görevlidir. Filtreyi çıkardığınızda kanalların arasına dolmuş yaprak kırıkları ve gri toz tabakası, fan motorunun üzerine ekstra yük bindirir; fanı çalıştırdığınızda gelen o hafif rutubetli, ağır koku doğrudan evaporatör çekirdeğinde biriken nemle bu tozun birleşmesinden kaynaklanır. Karbonlu liflerin rengi koyu gridir ancak bu grilik kirlilikle karışmamalı. Mikrobiyolojik üreme başladıysa, hava kanallarından üflenen havadaki debi gözle görülür şekilde düşer.
Deponun altındaki veya motor bölmesindeki yakıt filtresinin rekorlarını sökerken hatta basıncı tahliye ederken elinize birkaç damla motorin veya benzin bulaşması kaçınılmaz. Yüksek basınçlı ortak hat (common-rail) sistemlerinde çalışan bir dizel yakıt filtresi, suyu yakıttan ayıran bir seperatör yapısına ve bazen bir su seviye sensörüne sahiptir. Süzülen yakıtın içinde biriken su ve 2 ila 5 mikron boyutundaki gözle görülmeyen katı partiküller, yüksek basınç pompasının ve enjektör meme uçlarının amansız düşmanıdır. Filtre kabının altındaki tapayı gevşettiğinizde süzülen sıvı berrak değilse veya tortulysa, o hassas toleranslı enjektör elemanları aşınmaya başlamıştır bile. Benzinde de durum farklı sayılmaz; tıkalı bir eleman, yakıt pompasının ısınmasına ve yüksek devirlerde aracın teklemesine yol açar.
Karterin yanındaki yağ filtresini sökmek için anahtarı oturttuğunuzda, içeride hapsolmuş o koyu renkli hidrolik yağın süzülmesini beklemek sabır işidir. Kartuş veya teneke tipi bu elemanların içinde bir baypas vanası bulunur. Kaliteli bir filtrede bu vana, yağ soğukken veya filtre yüzeyi tamamen kurum tıkalıyken aşırı basınç oluştuğunda açılarak motorun yağsız kalmasını önler; işte o vananın kauçuk contası sertleşmişse veya kâğıt doku doymuşsa yağ basınç ikaz lambası geç söner. Süzülen yağı parmaklarınızın arasında gezdirdiğinizde hissettiğiniz o minik çapaklar, filtrenin bypass konumuna geçtiğinin açık kanıtıdır. Yağ filtresi tıkandığında sistem yağsız kalmasın diye kirli yağı direkt motora sürer... Yatak sarmak denilen şey aslında budur.
Torpido gözünün arkasındaki o dar alana ulaşmak için kapağı esnetirken eğilip bükülmek biraz yorar insanı. Polen filtresinin polipropilen veya aktif karbon kaplı lifleri, dışarıdaki egzoz gazlarını, polenleri ve fren tozunu kabine girmeden yakalamakla görevlidir. Filtreyi çıkardığınızda kanalların arasına dolmuş yaprak kırıkları ve gri toz tabakası, fan motorunun üzerine ekstra yük bindirir; fanı çalıştırdığınızda gelen o hafif rutubetli, ağır koku doğrudan evaporatör çekirdeğinde biriken nemle bu tozun birleşmesinden kaynaklanır. Karbonlu liflerin rengi koyu gridir ancak bu grilik kirlilikle karışmamalı. Mikrobiyolojik üreme başladıysa, hava kanallarından üflenen havadaki debi gözle görülür şekilde düşer.
Deponun altındaki veya motor bölmesindeki yakıt filtresinin rekorlarını sökerken hatta basıncı tahliye ederken elinize birkaç damla motorin veya benzin bulaşması kaçınılmaz. Yüksek basınçlı ortak hat (common-rail) sistemlerinde çalışan bir dizel yakıt filtresi, suyu yakıttan ayıran bir seperatör yapısına ve bazen bir su seviye sensörüne sahiptir. Süzülen yakıtın içinde biriken su ve 2 ila 5 mikron boyutundaki gözle görülmeyen katı partiküller, yüksek basınç pompasının ve enjektör meme uçlarının amansız düşmanıdır. Filtre kabının altındaki tapayı gevşettiğinizde süzülen sıvı berrak değilse veya tortulysa, o hassas toleranslı enjektör elemanları aşınmaya başlamıştır bile. Benzinde de durum farklı sayılmaz; tıkalı bir eleman, yakıt pompasının ısınmasına ve yüksek devirlerde aracın teklemesine yol açar.
