Mehmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Aracın nefesini kesen o görünmez toz bulutunu sen de sezinliyorsundur, motor içeride boğuluyor... Kilometreler devrildikçe demir yığını yorulur, metal nefes alamaz hale gelir; sen sadece direksiyonu tutarsın ama kaputun altındaki canavar sessizce yardım dilenir.
Hava filtresini değiştirmek bir lüks değil, makinenin ciğerlerine taze oksijen üflemektir; tıkalı gözenekler beygirleri birer birer öldürürken sen yolda kaldığını sanırsın. Toz, toprak, polen... Hangi yollardan geçtin ki o kağıt petekler kararsın; bazen ellerin siyah gres yağına bulanır ama o temizliği görmek bütün yorgunluğunu alır.
Yağ filtresi dediğin şey motorun kanını süzen o mucizevi süzgectir; yılların tortusu orada birikir, sen fark etmezsin bile. Değiştirmediğin her damla kirli yağ, pistonların kalbine saplanan minik birer kıymıktır... Neden atlıyorsun ki bu küçük detayları, oysa demirin ömrü o metal filtrenin içindeki süzgece bağlı.
Kabin filtresi dışarıdaki o pis egzoz dumanını içeri sokmayan tek siperdir; sen camı açmadığını sanırsın ama o tıkalı petek yüzünden ciğerlerin zehir doluyor. Değiştir şunu artık, içerideki o ağır havayı solumaktan vazgeç... Temiz bir koku, yolda geçen saatlerin en sadık dostudur.
Yakıt filtresi unutulur hep, depodan gelen o tortulu benzin oraya takılır kalır; enjektörler tıkanır da sen "araba neden tekliyor" diye dert yanarsın. Pompa zorlanır, beyin hata verir, masraf katlanır... Bir filtre yüzünden binlerce liralık rektefiye masrafına kapı aralamak akıl işi mi?
Bakım zamanı geldiğinde ustaya güvenip geçiştirmek en büyük yanılgıdır; bazen o parmak ucuyla dokunulan filtreler tüm yolculuğun kaderini belirler. Kim bilir hangi virajda, hangi dağ başlarında o motor seninle birlikte son nefesini verecek... Gözün arkada kalmasın istiyorsan, kaputu aç ve o siyahlaşmış parçaları kendi ellerinle yenile.
Hava filtresini değiştirmek bir lüks değil, makinenin ciğerlerine taze oksijen üflemektir; tıkalı gözenekler beygirleri birer birer öldürürken sen yolda kaldığını sanırsın. Toz, toprak, polen... Hangi yollardan geçtin ki o kağıt petekler kararsın; bazen ellerin siyah gres yağına bulanır ama o temizliği görmek bütün yorgunluğunu alır.
Yağ filtresi dediğin şey motorun kanını süzen o mucizevi süzgectir; yılların tortusu orada birikir, sen fark etmezsin bile. Değiştirmediğin her damla kirli yağ, pistonların kalbine saplanan minik birer kıymıktır... Neden atlıyorsun ki bu küçük detayları, oysa demirin ömrü o metal filtrenin içindeki süzgece bağlı.
Kabin filtresi dışarıdaki o pis egzoz dumanını içeri sokmayan tek siperdir; sen camı açmadığını sanırsın ama o tıkalı petek yüzünden ciğerlerin zehir doluyor. Değiştir şunu artık, içerideki o ağır havayı solumaktan vazgeç... Temiz bir koku, yolda geçen saatlerin en sadık dostudur.
Yakıt filtresi unutulur hep, depodan gelen o tortulu benzin oraya takılır kalır; enjektörler tıkanır da sen "araba neden tekliyor" diye dert yanarsın. Pompa zorlanır, beyin hata verir, masraf katlanır... Bir filtre yüzünden binlerce liralık rektefiye masrafına kapı aralamak akıl işi mi?
Bakım zamanı geldiğinde ustaya güvenip geçiştirmek en büyük yanılgıdır; bazen o parmak ucuyla dokunulan filtreler tüm yolculuğun kaderini belirler. Kim bilir hangi virajda, hangi dağ başlarında o motor seninle birlikte son nefesini verecek... Gözün arkada kalmasın istiyorsan, kaputu aç ve o siyahlaşmış parçaları kendi ellerinle yenile.
