Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Motor kaputunu kaldırıp o renkli sıvıya baktığınızda her şey yolunda görünebilir. Yine de km sayacı 40 ile 50 bin arasına dayandıysa artık bir durup düşünmek gerek... Renk pigmentleri sıvının koruyucu özelliğini kaybettiğini gizlemekte oldukça ustadır.
Standart yani organik olmayan geleneksel ürünler ortalama iki yılda bir miadını dolduruyor. Kırmızı ya da pembe renkte görmeye alıştığımız yeni nesil organik olanlar ise beş yıla kadar dayanabiliyor. Aradaki fark sadece kimyasal bileşimlerinde değil, motor blok koruma biçimlerinde de gizli.
Fabrika verileri bazen 100 bin kilometreyi işaret etse de şehir içi trafikte çalışan bir motor çok daha hızlı yıpranır. Dur-kalklar, sürekli değişen sıcaklık değerleri ve durduğu yerde çalışan radyatör... Sayacın kaçı gösterdiğinden ziyade sıvının o kilometreyi hangi koşullarda devirdiği önemli.
Yazın aşırı sıcağında kaynamayı önleyen bu koruyucu, kışın en sert soğuğunda da bloğun çatlamasını engeller. Sadece donma noktasına odaklanmak büyük bir hata olur sanki... İçindeki korozyon önleyiciler zamanla yok olduğu için sistem içten içe pas tutmaya başlar.
Değişim zamanının geldiğini anlamak için rengin bulanıklaşıp bulanıklaşmadığına bakabilirsiniz. Sıvı artık ilk günkü berraklığını kaybetmişse, çamurlu bir görüntü aldıysa... Tamamen yenilemek, radyatörde oluşabilecek tıkalı kanalları temizlemekten çok daha ucuza gelecektir.
Yetkili servislerin takvimine sadık kalmak her zaman en güvenli yoldur. Markadan markaya değişen kimyasal gereksinimler, yanlış sıvı kullanımında devirdaim pompasında ciddi hasarlar bırakabilir. Her araca her soğutucu koyulmaz desek yeridir.
Ölçüm cihazıyla yapılan kontrol sadece donma derecesini verir, koruyuculuk seviyesini söylemez. Belli bir kilometreden sonra ölçüm cihazı -30 dereceyi gösterse bile paslanma riski devam edebilir. Kimyasal yapının bozulması tam da böyle sessizce gerçekleşir işte.
Standart yani organik olmayan geleneksel ürünler ortalama iki yılda bir miadını dolduruyor. Kırmızı ya da pembe renkte görmeye alıştığımız yeni nesil organik olanlar ise beş yıla kadar dayanabiliyor. Aradaki fark sadece kimyasal bileşimlerinde değil, motor blok koruma biçimlerinde de gizli.
Fabrika verileri bazen 100 bin kilometreyi işaret etse de şehir içi trafikte çalışan bir motor çok daha hızlı yıpranır. Dur-kalklar, sürekli değişen sıcaklık değerleri ve durduğu yerde çalışan radyatör... Sayacın kaçı gösterdiğinden ziyade sıvının o kilometreyi hangi koşullarda devirdiği önemli.
Yazın aşırı sıcağında kaynamayı önleyen bu koruyucu, kışın en sert soğuğunda da bloğun çatlamasını engeller. Sadece donma noktasına odaklanmak büyük bir hata olur sanki... İçindeki korozyon önleyiciler zamanla yok olduğu için sistem içten içe pas tutmaya başlar.
Değişim zamanının geldiğini anlamak için rengin bulanıklaşıp bulanıklaşmadığına bakabilirsiniz. Sıvı artık ilk günkü berraklığını kaybetmişse, çamurlu bir görüntü aldıysa... Tamamen yenilemek, radyatörde oluşabilecek tıkalı kanalları temizlemekten çok daha ucuza gelecektir.
Yetkili servislerin takvimine sadık kalmak her zaman en güvenli yoldur. Markadan markaya değişen kimyasal gereksinimler, yanlış sıvı kullanımında devirdaim pompasında ciddi hasarlar bırakabilir. Her araca her soğutucu koyulmaz desek yeridir.
Ölçüm cihazıyla yapılan kontrol sadece donma derecesini verir, koruyuculuk seviyesini söylemez. Belli bir kilometreden sonra ölçüm cihazı -30 dereceyi gösterse bile paslanma riski devam edebilir. Kimyasal yapının bozulması tam da böyle sessizce gerçekleşir işte.
