Kerem Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yolların o görünmez çilekeşleridir amortisörler, hani şu kasislerden geçerken içimizin oynamasını engelleyen, lastiğin yere sağlam basmasını sağlayan mekanik dostlar. Yıllarca sahada sayısız araç test ettim, binlerce kilometre yol devirdim ve şunu net olarak gördüm ki sürücüler genelde motor sesine gösterdikleri hassasiyetin onda birini yürüyen aksama göstermezler. Direksiyonun altındaki o hafif salınım, virajda arabanın dışa doğru yatarak savrulması... Aslında metal kendi lisanınca bir şeyler fısıldar ama biz genelde müziğin sesini açıp duymamazlıktan geliriz. Araba yolda adeta bir salıncak gibi sallanmaya başladığında, "Ya alt tarafı biraz sektiriyor, idare eder" diyerek geçiştirdiğimiz o anlar, aslında trajedinin habercisidir. Kimse patlak bir amortisörle yola çıkmanın ne kadar büyük bir kumar olduğunu düşünmek istemez çünkü insan, konforu o kadar çabuk kanıksar ki bozulmanın getirdiği tehlikeyi ancak kaza anında idrak eder.
Virajlarda gövdenin aniden yığılması ve direksiyon hakimiyetinin parmaklarınızın ucundan kayıp gitmesi hissi, yaşayan bilir, insanın ömründen ömür alır. Ön takımdan gelen o boğuk vuruntu sesleri, çukur geçişlerindeki o kontrolsüz yaylanma hareketleri sadece sürüş keyfini sabote etmekle kalmaz, aynı zamanda fren mesafesini uzatarak sizi doğrudan tehlikenin kucağına itiverir. ABS sisteminiz ne kadar gelişmiş olursa olsun, lastik yola tutunamıyorsa o fren pedalına ne kadar kuvvetle basarsanız basın araba durmak bilmez. Bir keresinde otobanda yüksek hızla seyrederken sağ ön amortisörün tamamen boşaldığını hissettiğim o korkunç saniyeyi asla unutamam; direksiyon adeta ellerimden kaçtı, araba rüzgarda yaprak gibi savruldu. İşte tam da o an anladım ki bu parça sadece konforla ilgili değil, doğrudan hayatta kalma meselesidir. Asfaltla lastik arasındaki o hayati bağı koparan şey, bakımsızlıktan başka bir şey değildir ve ne yazık ki bedeli çok ağır ödenir.
Uzun yola çıkmadan önce kaputa, lastik havalarına bakarız da o çamurlukların arasına gizlenmiş demir yığınlarına neden bir kez olsun el sürmeyiz? Yağ sızıntıları baş gösterdiğinde, parmaklarınızla dokunduğunuzda o yapışkan hissi aldığınızda iş işten çoktan geçmiştir aslında. Kimi sürücü tamir masrafından kaçmak için bu riski göze alır, kimi ise "Nasıl olsa gidiyor" diyerek tehlikenin boyutunu küçültür ama fizik kanunları pazarlık kabul etmez. Amortisör patlakken otoyolda hız yapmak, elleriniz serbest bir şekilde uçurumun kenarında yürümeye benzer; ne zaman dengenizi kaybedeceğinizi kestiremezsiniz. Bir usta titizliğiyle baktığınızda o metal gövdenin terlediğini, işlevini yitirdiğini görmek zor değildir... Ama görmek istemeyene ne söylerseniz söyleyin boştur. Aracın altından gelen her o metalik inilti, aslında size yazılan bir ceza tutanağıdır ve o faturayı kesen trafik polisi değil, bizzat yoldur.
Virajlarda gövdenin aniden yığılması ve direksiyon hakimiyetinin parmaklarınızın ucundan kayıp gitmesi hissi, yaşayan bilir, insanın ömründen ömür alır. Ön takımdan gelen o boğuk vuruntu sesleri, çukur geçişlerindeki o kontrolsüz yaylanma hareketleri sadece sürüş keyfini sabote etmekle kalmaz, aynı zamanda fren mesafesini uzatarak sizi doğrudan tehlikenin kucağına itiverir. ABS sisteminiz ne kadar gelişmiş olursa olsun, lastik yola tutunamıyorsa o fren pedalına ne kadar kuvvetle basarsanız basın araba durmak bilmez. Bir keresinde otobanda yüksek hızla seyrederken sağ ön amortisörün tamamen boşaldığını hissettiğim o korkunç saniyeyi asla unutamam; direksiyon adeta ellerimden kaçtı, araba rüzgarda yaprak gibi savruldu. İşte tam da o an anladım ki bu parça sadece konforla ilgili değil, doğrudan hayatta kalma meselesidir. Asfaltla lastik arasındaki o hayati bağı koparan şey, bakımsızlıktan başka bir şey değildir ve ne yazık ki bedeli çok ağır ödenir.
Uzun yola çıkmadan önce kaputa, lastik havalarına bakarız da o çamurlukların arasına gizlenmiş demir yığınlarına neden bir kez olsun el sürmeyiz? Yağ sızıntıları baş gösterdiğinde, parmaklarınızla dokunduğunuzda o yapışkan hissi aldığınızda iş işten çoktan geçmiştir aslında. Kimi sürücü tamir masrafından kaçmak için bu riski göze alır, kimi ise "Nasıl olsa gidiyor" diyerek tehlikenin boyutunu küçültür ama fizik kanunları pazarlık kabul etmez. Amortisör patlakken otoyolda hız yapmak, elleriniz serbest bir şekilde uçurumun kenarında yürümeye benzer; ne zaman dengenizi kaybedeceğinizi kestiremezsiniz. Bir usta titizliğiyle baktığınızda o metal gövdenin terlediğini, işlevini yitirdiğini görmek zor değildir... Ama görmek istemeyene ne söylerseniz söyleyin boştur. Aracın altından gelen her o metalik inilti, aslında size yazılan bir ceza tutanağıdır ve o faturayı kesen trafik polisi değil, bizzat yoldur.
