Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yoğun Trafikte Kavrama Aşırı Isınıyor
Kalk kalk dur derken sol ayağımın altındaki o tanıdık his yine başladı, balata kokusu burnuma gelmeye başladı bile.
Sürekli dur-kalk yapılan o can sıkıcı anlarda, arabanın altından gelen hafif yanık kokusunu sen de fark ettin mi hiç?
Debriyaj pedalına her yarım debriyaj basışımda balatanın nasıl kavrulduğunu adeta hücrelerimde hissediyorum, bu metal yorgunluğu başka şeye benzemez.
Birazdan yokuş yukarı kalkmak zorunda kalacağım ve o an arabanın titremesi beni benden alacak, kesin yine stop ettireceğim.
Sürekli yarım debriyajla aracı tutmaya çalışmak aslında mekanik bir intihardır, bunu bilmek bile içimi acıtıyor.
Neden herkes böyle paldır küldür üst üste yığılıyor bu yollarda, biraz boşluk bıraksan arkadaki hemen kornaya basıyor.
Boşluk bırak, mesafeyi koru diyorum kendi kendime ama nerede, o araya mutlaka birileri dalıyor ve yine o rezil dur-kalk döngüsüne hapsoluyorum.
Debriyaj bilyası bu sıcağı ve sürtünmeyi yemeye devam ederse, maalesef yolda kalmam an meselesi olacak.
Masraf açacak diye korkuyorum açıkçası, kim uğraşacak şimdi sanayi yollarıyla, usta kapılarında günlerce beklemek da işin tuzu biberi.
Vitesi boşa atıp biraz dinlenmek en iyisi galiba, arkadakiler ne korna çalarsa çalsın umrumda değil, arabanın canı yanıyo sonuçta.
Kalk kalk dur derken sol ayağımın altındaki o tanıdık his yine başladı, balata kokusu burnuma gelmeye başladı bile.
Sürekli dur-kalk yapılan o can sıkıcı anlarda, arabanın altından gelen hafif yanık kokusunu sen de fark ettin mi hiç?
Debriyaj pedalına her yarım debriyaj basışımda balatanın nasıl kavrulduğunu adeta hücrelerimde hissediyorum, bu metal yorgunluğu başka şeye benzemez.
Birazdan yokuş yukarı kalkmak zorunda kalacağım ve o an arabanın titremesi beni benden alacak, kesin yine stop ettireceğim.
Sürekli yarım debriyajla aracı tutmaya çalışmak aslında mekanik bir intihardır, bunu bilmek bile içimi acıtıyor.
Neden herkes böyle paldır küldür üst üste yığılıyor bu yollarda, biraz boşluk bıraksan arkadaki hemen kornaya basıyor.
Boşluk bırak, mesafeyi koru diyorum kendi kendime ama nerede, o araya mutlaka birileri dalıyor ve yine o rezil dur-kalk döngüsüne hapsoluyorum.
Debriyaj bilyası bu sıcağı ve sürtünmeyi yemeye devam ederse, maalesef yolda kalmam an meselesi olacak.
Masraf açacak diye korkuyorum açıkçası, kim uğraşacak şimdi sanayi yollarıyla, usta kapılarında günlerce beklemek da işin tuzu biberi.
Vitesi boşa atıp biraz dinlenmek en iyisi galiba, arkadakiler ne korna çalarsa çalsın umrumda değil, arabanın canı yanıyo sonuçta.
