Hamza Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Otomobil teknolojisi dediğimiz şey, artık demir yığını olmaktan çıkıp tamamen sinir sistemine dönüştü ki bu durum bazen başımıza iş açmaktan başka işe yaramıyor.
Aracınızın gösterge panelinde o tuhaf lamba yandığı an, aslında kaputun altındaki minik elektronik gözlerin ve kulakların size imdat çığlığı attığını anlarsınız.
ABS sensöründen tutun da oksijen sensörüne kadar her parça, motorun sessiz ama isyankar çığlığını beyne ulaştırmakla görevli...
Eski ustalar kulağını dayar, motorun sesinden arabanın derdini anlardı; şimdi ise usta bile elindeki bilgisayarla arabaya yalvarmak zorunda kalıyor.
Yolda giderken birden bire tekleme yapan o Alman devi, aslında size "Benim bir yerim ağrıyor ama bulamıyorsun" demek istiyor olabilir mi?
Sensör bozulduğunda sadece bir parça arızalanmaz; arabanın ruh bütünlüğü bozulur, yakıt tüketimi tavan yapar ve o nazlı motor birdenbire vahşi bir canavara dönüşür.
Yetkili servise gittiğinizde masaya konulan o astronomik rakamları görünce, sanırım insan "Keşke karbüratörlü eski bir Şahin'im olsaydı" diye iç geçiriyor...
Parçanın kendisi belki ceviz tanesi kadar bile yok ama işçiliği, kodlaması ve adaptasyonu derken bütçede açtığı yarayı kimse inkar edemez.
Arıza lambasını siyah bantla kapatarak bu dertten kurtulacağını zanneden o saf zihniyet, maalesef otobanın ortasında motoru kucağına aldığında gerçeği acı bir şekilde öğreniyor.
Düzenli bakım yaptırmak güzel şeydir evet ama ne kadar korursanız koruyun, bu hassas Alman elektronik donanımı Türkiye'nin o köklü çukurlarına ve tozuna bir yere kadar dayanabiliyor.
Belki de en iyisi, arabanın elektronik dilini biraz olsun öğrenmek ve sanayi yollarında paralanmadan önce küçük sinyalleri zamanında yakalamak, kim bilir...
Aracınızın gösterge panelinde o tuhaf lamba yandığı an, aslında kaputun altındaki minik elektronik gözlerin ve kulakların size imdat çığlığı attığını anlarsınız.
ABS sensöründen tutun da oksijen sensörüne kadar her parça, motorun sessiz ama isyankar çığlığını beyne ulaştırmakla görevli...
Eski ustalar kulağını dayar, motorun sesinden arabanın derdini anlardı; şimdi ise usta bile elindeki bilgisayarla arabaya yalvarmak zorunda kalıyor.
Yolda giderken birden bire tekleme yapan o Alman devi, aslında size "Benim bir yerim ağrıyor ama bulamıyorsun" demek istiyor olabilir mi?
Sensör bozulduğunda sadece bir parça arızalanmaz; arabanın ruh bütünlüğü bozulur, yakıt tüketimi tavan yapar ve o nazlı motor birdenbire vahşi bir canavara dönüşür.
Yetkili servise gittiğinizde masaya konulan o astronomik rakamları görünce, sanırım insan "Keşke karbüratörlü eski bir Şahin'im olsaydı" diye iç geçiriyor...
Parçanın kendisi belki ceviz tanesi kadar bile yok ama işçiliği, kodlaması ve adaptasyonu derken bütçede açtığı yarayı kimse inkar edemez.
Arıza lambasını siyah bantla kapatarak bu dertten kurtulacağını zanneden o saf zihniyet, maalesef otobanın ortasında motoru kucağına aldığında gerçeği acı bir şekilde öğreniyor.
Düzenli bakım yaptırmak güzel şeydir evet ama ne kadar korursanız koruyun, bu hassas Alman elektronik donanımı Türkiye'nin o köklü çukurlarına ve tozuna bir yere kadar dayanabiliyor.
Belki de en iyisi, arabanın elektronik dilini biraz olsun öğrenmek ve sanayi yollarında paralanmadan önce küçük sinyalleri zamanında yakalamak, kim bilir...
