Emre Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Otoyolda akşamüstü sularında hızını almış ilerlerken birden o sarı motor lambasıyla sarı spiral yay simgesinin yanıp sönmesi insanın bütün yol neşesini bir anda alıp götürüverir; Alman mühendisliğinin en iddialı dizel ünitelerinde bile yılların getirdiği o yorgunluk kendini en nihayetinde bu hassas parçada belli eder.
Aslında her şey motorun içinde yakıttan arta kalan o mikroskobik kurum zerrelerinin egzoz borusundan dışarı süzülmeden önce bu seramik labirentte toplanmasıyla başlar; şehir içinde sürekli kısa mesafelerde yapılan dur-kalk sürüşleri bu filtreye adeta nefes aldırmaz ve zavallı parça kendi kendini temizleyemez hale gelir.
Acaba mühendisler bu parçayı tasarlarken Türkiye'nin o yoğun trafikte dur kalk giden büyükşehirlerini hesaba kattılar mı diye düşünmeden edemez insan; çünkü bu motorlar sürekli yüksek devirde ve uzun yolda özgürce koşmak isterler, aksi takdirde tıkanıp kalmaları kaçınılmazdır.
Reçete aslında çok basit gibi görünür, otobana çıkıp en az yirmi dakika boyunca yüksek devirde aracı sıkıştırmadan sabit hızla gitmek gerekir; fakat kimin her gün iş çıkışı o boş yolları bulmaya vakti var ki, herkes kendi koşturmacasının içinde debelenip duruyor işte.
Filtrenin içindeki ısı yeterli dereceye ulaşmadığı sürece o biriken kurumlar kül olup uçmaz, aksine zamanla taşa dönüp adeta egzoz yolunu tamamen tık tık örer; motorun nefes alamaz hale gelmesi de zaten ilk olarak yakıt tüketimindeki o ani ve can sıkıcı artışla kendini belli eder.
Belki de en iyisi zaman kaybetmeden işin ehli bir ustaya gidip bilgisayara bağlatmak ama nerede o güven veren, gerçekten işini dürüstçe yapan ustalar; herkes hemen değişecek, masraf açacak yer arıyor sanki.
Zaten o seramik peteklerin bir kere yapısı bozuldu mu, kim ne derse desin o parça eski sağlığına asla geri dönemez; ya son teknoloji cihazlarla özenle temizlenecek ya da bütçeyi sarsacak o meşhur değişim yolu görünecek.
Şimdi koltuğunuza şöyle bir yaslanın ve düşünün bakalım, en son ne zaman arabanıza gerçekten hak ettiği o uzun yolu ve temiz havayı armağan ettiniz...
Aslında her şey motorun içinde yakıttan arta kalan o mikroskobik kurum zerrelerinin egzoz borusundan dışarı süzülmeden önce bu seramik labirentte toplanmasıyla başlar; şehir içinde sürekli kısa mesafelerde yapılan dur-kalk sürüşleri bu filtreye adeta nefes aldırmaz ve zavallı parça kendi kendini temizleyemez hale gelir.
Acaba mühendisler bu parçayı tasarlarken Türkiye'nin o yoğun trafikte dur kalk giden büyükşehirlerini hesaba kattılar mı diye düşünmeden edemez insan; çünkü bu motorlar sürekli yüksek devirde ve uzun yolda özgürce koşmak isterler, aksi takdirde tıkanıp kalmaları kaçınılmazdır.
Reçete aslında çok basit gibi görünür, otobana çıkıp en az yirmi dakika boyunca yüksek devirde aracı sıkıştırmadan sabit hızla gitmek gerekir; fakat kimin her gün iş çıkışı o boş yolları bulmaya vakti var ki, herkes kendi koşturmacasının içinde debelenip duruyor işte.
Filtrenin içindeki ısı yeterli dereceye ulaşmadığı sürece o biriken kurumlar kül olup uçmaz, aksine zamanla taşa dönüp adeta egzoz yolunu tamamen tık tık örer; motorun nefes alamaz hale gelmesi de zaten ilk olarak yakıt tüketimindeki o ani ve can sıkıcı artışla kendini belli eder.
Belki de en iyisi zaman kaybetmeden işin ehli bir ustaya gidip bilgisayara bağlatmak ama nerede o güven veren, gerçekten işini dürüstçe yapan ustalar; herkes hemen değişecek, masraf açacak yer arıyor sanki.
Zaten o seramik peteklerin bir kere yapısı bozuldu mu, kim ne derse desin o parça eski sağlığına asla geri dönemez; ya son teknoloji cihazlarla özenle temizlenecek ya da bütçeyi sarsacak o meşhur değişim yolu görünecek.
Şimdi koltuğunuza şöyle bir yaslanın ve düşünün bakalım, en son ne zaman arabanıza gerçekten hak ettiği o uzun yolu ve temiz havayı armağan ettiniz...
