Ayhan Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yıllarını yollarda, direksiyon başında ve haber peşinde koşturarak geçirmiş biri olarak söylüyorum; arabanızın kaputunun altında kopan fırtınaları kabullenmek bazen insan gururuna dokunur.
O devasa salyangozun içi yağ bağlayıpegzozdan mavi dumanlar üflemeye başladığında, gaza bastığınız o anki o sefil gecikmeyi hâlâ hatırlıyorum...
Turbo arızası motor teklemesi yapar mı sorusunun cevabı, o pervanenin dönme hızıyla doğrudan akrabadır; çünkü nefesi kesilen motor ne yapacağını şaşırır.
Yanma odasına yeterli hava üflenemediği an, beyin neye uğradığını şaşırtır, yakıt-hava dengesi altüst olur ve o canım motor resmen can çekişmeye başlar.
Sanki yokuş yukarı çıkarken arkadan som gülle çekiyormuş gibi bir ağırlık çöker üstünüze...
Siz sadece gaza yüklenirsiniz ama içerideki mekanizma tam bir kaos halindedir, pistonlar nefessiz kalır, bu yüzden de o sinir bozucu sarsıntılar baş gösterir.
Aslında her şey o minik kanatçıkların eğrilmesiyle başlar, sonra motor titrer, siz ürzersiniz.
Acaba bu ses nereden geliyor diye direksiyonu sıkarken bulursunuz kendinizi, oysa mesele gayet basittir: Basınç düşmüştür, motor boğuluyordur.
Usta tornavidayı eline alıp intercooler borusunu söktüğünde içinden akan o simsiyah yağlı balçığı görünce insan ne demek istediğimi çok net anlar.
Hava kaçağı demek, motorun rölantide bile nefes darlığı çekmesi demektir; işte o teklemelerin, o düzensiz sarsıntıların baş müsebbibi tam olarak budur.
Bir sabah marşa bastığınızda motorun o homurtulu değil de sanki boğulur gibi öksürmesi var ya, hah, işte o turbo ben bittim demektedir.
O yüzden bazen sadece yağına suyuna bakmak yetmez, o salyangozun sesine kulak vermek gerekir; çünkü o pervaneler sustuğu an motor da konuşmayı keser.
O devasa salyangozun içi yağ bağlayıpegzozdan mavi dumanlar üflemeye başladığında, gaza bastığınız o anki o sefil gecikmeyi hâlâ hatırlıyorum...
Turbo arızası motor teklemesi yapar mı sorusunun cevabı, o pervanenin dönme hızıyla doğrudan akrabadır; çünkü nefesi kesilen motor ne yapacağını şaşırır.
Yanma odasına yeterli hava üflenemediği an, beyin neye uğradığını şaşırtır, yakıt-hava dengesi altüst olur ve o canım motor resmen can çekişmeye başlar.
Sanki yokuş yukarı çıkarken arkadan som gülle çekiyormuş gibi bir ağırlık çöker üstünüze...
Siz sadece gaza yüklenirsiniz ama içerideki mekanizma tam bir kaos halindedir, pistonlar nefessiz kalır, bu yüzden de o sinir bozucu sarsıntılar baş gösterir.
Aslında her şey o minik kanatçıkların eğrilmesiyle başlar, sonra motor titrer, siz ürzersiniz.
Acaba bu ses nereden geliyor diye direksiyonu sıkarken bulursunuz kendinizi, oysa mesele gayet basittir: Basınç düşmüştür, motor boğuluyordur.
Usta tornavidayı eline alıp intercooler borusunu söktüğünde içinden akan o simsiyah yağlı balçığı görünce insan ne demek istediğimi çok net anlar.
Hava kaçağı demek, motorun rölantide bile nefes darlığı çekmesi demektir; işte o teklemelerin, o düzensiz sarsıntıların baş müsebbibi tam olarak budur.
Bir sabah marşa bastığınızda motorun o homurtulu değil de sanki boğulur gibi öksürmesi var ya, hah, işte o turbo ben bittim demektedir.
O yüzden bazen sadece yağına suyuna bakmak yetmez, o salyangozun sesine kulak vermek gerekir; çünkü o pervaneler sustuğu an motor da konuşmayı keser.
