Erem Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Triger kayışı, motorun kalbinin hangi ritimle atacağını fısıldayan o sessiz ama huysuz plastik şerittir; koptuğu an sadece motor susmaz, bütün kaportanın altındaki emekler de çöpe gider. Fabrika çıkışlı kilometreler dolmasa bile zaman denilen o amansız çürüme lastik yapıyı kemirir, kimse lastigin yaşlandığını o parıltılı kaputun altından bakarak anlayamaz.
Kilometre sayacındaki o rakamlar daha hedefe varmadı diye rahat bir nefes almak, triger kapağının ardındaki sessiz saatli bombaya tapınmaktan başka bir şey değildir. Kauçuk zamanla kurur, dişler yorulur ve bir sabah o marşa basıldığı an, sübaplarla pistonların o acımasız kavgası kaçınılmaz bir hurda masrafına dönüşür.
Yetkili servisin o parlak bekleme salonundaki kahve kokusundan mi mideniz bulanıyor, yoksa sanayideki usta çırak ilişkisinin o samimi yalanlarına mı kanıyorsunuz; parça kalitesi ve ustanın anahtar tutuş hassasiyeti bu işin tam ortasındadır. Yan sanayi ucuz bir kayış takıp üç kuruş kar edeceğim derken, motorun tüm dengesini bir gecede alt üst etmenin ne âlemi var?
Her on bin kilometrede bir kaputu açıp şöyle bir göz ucuyla bakmak, kayıştaki o kılcal çatlakları ele vermez; çünkü asıl tehlike hep içeride, gözün görmedigi o karanlık dişlilerin arkasında saklanır. Zaten bu yüzden değil mi usta tecrübesiyle ustanın el ayarı, katalogdaki o kuru teknik verilerden çok daha fazla hayat kurtarır.
Zamanı geldiğinde değişmeyen her triger, aslında sahibine kesilmiş sessiz bir icrat faturasıdır ve o fatura kapıya dayandığında ne yedek parça indirimi ne de çekici parası o acıyı hafifletir. Direksiyon başına geçip gaza basmadan önce, o lastik parçanın size kaç kilometre daha tahammül edeceğini gerçekten biliyor musunuz?
Kilometre sayacındaki o rakamlar daha hedefe varmadı diye rahat bir nefes almak, triger kapağının ardındaki sessiz saatli bombaya tapınmaktan başka bir şey değildir. Kauçuk zamanla kurur, dişler yorulur ve bir sabah o marşa basıldığı an, sübaplarla pistonların o acımasız kavgası kaçınılmaz bir hurda masrafına dönüşür.
Yetkili servisin o parlak bekleme salonundaki kahve kokusundan mi mideniz bulanıyor, yoksa sanayideki usta çırak ilişkisinin o samimi yalanlarına mı kanıyorsunuz; parça kalitesi ve ustanın anahtar tutuş hassasiyeti bu işin tam ortasındadır. Yan sanayi ucuz bir kayış takıp üç kuruş kar edeceğim derken, motorun tüm dengesini bir gecede alt üst etmenin ne âlemi var?
Her on bin kilometrede bir kaputu açıp şöyle bir göz ucuyla bakmak, kayıştaki o kılcal çatlakları ele vermez; çünkü asıl tehlike hep içeride, gözün görmedigi o karanlık dişlilerin arkasında saklanır. Zaten bu yüzden değil mi usta tecrübesiyle ustanın el ayarı, katalogdaki o kuru teknik verilerden çok daha fazla hayat kurtarır.
Zamanı geldiğinde değişmeyen her triger, aslında sahibine kesilmiş sessiz bir icrat faturasıdır ve o fatura kapıya dayandığında ne yedek parça indirimi ne de çekici parası o acıyı hafifletir. Direksiyon başına geçip gaza basmadan önce, o lastik parçanın size kaç kilometre daha tahammül edeceğini gerçekten biliyor musunuz?
