Kemal Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Kaputu açtığınızda gördüğünüz o Alman disiplini bazen trafikteki en büyük baş belanıza dönüşebilir. Yıllarca sorunsuz bindiğinizi sandığınız o TDI motor, aslında kalitesiz mazotun ve ihmal edilmiş bakımların altında sessizce inliyor. Her şey yolunda giderken bir sabah marşa basarsınız ve o tanıdık motor sesi yerine traktörü andıran sarsıntılı bir uğultu karşılar sizi... Fabrika verileri ne derse desin, o parlak broşürlerde yazan tasarruf masalları türkiye'nin akaryakıt istasyonlarında duvara çarpıyor.
Enjektörlerin o hassas dünyası kirlenmiş tek bir depo mazotla altüst olur. Pistonların üzerine bin milisaniyede fısıldayan o minik uçlar, en ufak bir pislikte tıkanır ve motorunuz adeta nefessiz kalır. Ne yaparsanız yapın gaz yemez, yokuş yukarı bayılır, arkasında siyah bir duman bulutu bırakarak mahcubiyetle süzülür trafikte... Zaten ustaya gittiğinizde cebinizden çıkacak rakamı düşündükçe o sevdiğiniz arabadan soğumanız işten bile değildir; işte dizel motorun o gizli ve pahalı yüzü tam olarak budur.
Mazot filtresini zamanında değiştirmemek bu motorların katilidir. "Alt tarafı bir filtre" demeyin, çünkü o parça depodaki tüm tortuyu yakıt sisteminden süzmek zorunda. Değiştirmediğiniz her kilometre, common rail pompasının ömründen çalıyor... Basınç düştüğünde arıza lambası yanar, panik başlar, usta yolları görünür.
Partikül filtresi denilen o bela ise şehir içi trafiğinde sıkışıp kalan her dizel sahibinin korkulu rüyasıdır. Sürekli dur-kalk yapılan kısa mesafelerde o filtre kurumla dolup taşar ve motor kendini korumaya alır. Uzun yola çıkıp biraz yüksek devirde bağırtmazsanız o motoru, egzozdan çıkacak masrafın bütçenizi delip geçmesi kaçınılmazdır. Sahi, en son ne zaman arabanızı yüksek viteste biraz rahatlattınız?
Herkes az yaksın diye dizel alır ama unuttukları bir şey var; tasarruf dediğiniz şey aslında bir borçlanmadır. Bugün mazotla gezdiğiniz o kilometrelerin faturası yarın enjektör, EGR valfi ve turbo bakımı olarak acı bir şekilde kapınızı çalar. Belki de mantık değil, sadece o torkun verdiği koltuğa yapışma hissi aldırıyor bize bu arabaları... Kulaktan dolma bilgilerle dizel motora binilmez, bu iş bilinç ve sabır ister.
Enjektörlerin o hassas dünyası kirlenmiş tek bir depo mazotla altüst olur. Pistonların üzerine bin milisaniyede fısıldayan o minik uçlar, en ufak bir pislikte tıkanır ve motorunuz adeta nefessiz kalır. Ne yaparsanız yapın gaz yemez, yokuş yukarı bayılır, arkasında siyah bir duman bulutu bırakarak mahcubiyetle süzülür trafikte... Zaten ustaya gittiğinizde cebinizden çıkacak rakamı düşündükçe o sevdiğiniz arabadan soğumanız işten bile değildir; işte dizel motorun o gizli ve pahalı yüzü tam olarak budur.
Mazot filtresini zamanında değiştirmemek bu motorların katilidir. "Alt tarafı bir filtre" demeyin, çünkü o parça depodaki tüm tortuyu yakıt sisteminden süzmek zorunda. Değiştirmediğiniz her kilometre, common rail pompasının ömründen çalıyor... Basınç düştüğünde arıza lambası yanar, panik başlar, usta yolları görünür.
Partikül filtresi denilen o bela ise şehir içi trafiğinde sıkışıp kalan her dizel sahibinin korkulu rüyasıdır. Sürekli dur-kalk yapılan kısa mesafelerde o filtre kurumla dolup taşar ve motor kendini korumaya alır. Uzun yola çıkıp biraz yüksek devirde bağırtmazsanız o motoru, egzozdan çıkacak masrafın bütçenizi delip geçmesi kaçınılmazdır. Sahi, en son ne zaman arabanızı yüksek viteste biraz rahatlattınız?
Herkes az yaksın diye dizel alır ama unuttukları bir şey var; tasarruf dediğiniz şey aslında bir borçlanmadır. Bugün mazotla gezdiğiniz o kilometrelerin faturası yarın enjektör, EGR valfi ve turbo bakımı olarak acı bir şekilde kapınızı çalar. Belki de mantık değil, sadece o torkun verdiği koltuğa yapışma hissi aldırıyor bize bu arabaları... Kulaktan dolma bilgilerle dizel motora binilmez, bu iş bilinç ve sabır ister.
