Hamza Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Sabah garajda arabayı çalıştırdığında burnuna o garip, hafif çiğ benzin kokusu geliyorsa bil ki işler yolunda gitmiyor demektir ve bu koku insanı gerçekten huzursuz eder. Renault’nun altındaki o hassas parça, yani egzoz gazlarını zararsız hale getiren gizli kahraman, zamanla tıkanabiliyor ya da içi tamamen boşalabiliyor.
Yokuş yukarı çıkarken araba bir türlü hızlanmak istemez, gaza bastıkça motor bağırsın ama sanki arkadan biri çekiyormuş gibi yığılıp kalır. İşte tam o anlarda insan, "Acaba şanzımanda mı bir sorun var, baskı balata mı bitti?" diye düşünmeden edemez ama asıl mesele genellikle egzoz çıkışının rahat nefes alamamasıdır.
Aracın altından gelen o metalik tıkırtılar, özellikle rölantide beklerken kafayı yedirtecek kadar sinir bozucu olabilir... İçerideki seramik petekler zamanla dağılır, ufalanır ve borunun içinde serbestçe gezinmeye başlar.
Gösterge panelinde o sarı motor arıza lambası yanıp sönmeye başladığında içindeki o "eyvah yine mi masraf" hissi, insanı gerçekten yorar. Servise gitmeden önce motorun gidişatından, egzozdan gelen sesten ve yakıt tüketimindeki ani artıştan sorunun kaynağını anlamak aslında o kadar da zor değildir.
Şehir içi trafikte sürekli dur-kalk yapmak, kalitesiz yakıt kullanmak ya da motoru soğukken yüksek devirde zorlamak bu parçanın ömrünü adeta yarı yarıya kısaltır. Alt takımdaki o hassas denge bir kez bozuldu mu, araba adeta küser ve sana her kilometre başında bunu belli etmek için ellerinden geleni yapar.
Kimi ustalar hemen değiştirelim der, yenisi de serviste servet değerindedir, o yüzden temizletmek mi yoksa yan sanayi takmak mı daha mantıklı diye insan uzun uzun düşünür. Oysa bazen sadece ufak bir ihmal, yıllarca sorunsuz bindiğin o güzelim Fransız mühendisliğini bile yolda bırakmaya yeter de artar bile...
Yokuş yukarı çıkarken araba bir türlü hızlanmak istemez, gaza bastıkça motor bağırsın ama sanki arkadan biri çekiyormuş gibi yığılıp kalır. İşte tam o anlarda insan, "Acaba şanzımanda mı bir sorun var, baskı balata mı bitti?" diye düşünmeden edemez ama asıl mesele genellikle egzoz çıkışının rahat nefes alamamasıdır.
Aracın altından gelen o metalik tıkırtılar, özellikle rölantide beklerken kafayı yedirtecek kadar sinir bozucu olabilir... İçerideki seramik petekler zamanla dağılır, ufalanır ve borunun içinde serbestçe gezinmeye başlar.
Gösterge panelinde o sarı motor arıza lambası yanıp sönmeye başladığında içindeki o "eyvah yine mi masraf" hissi, insanı gerçekten yorar. Servise gitmeden önce motorun gidişatından, egzozdan gelen sesten ve yakıt tüketimindeki ani artıştan sorunun kaynağını anlamak aslında o kadar da zor değildir.
Şehir içi trafikte sürekli dur-kalk yapmak, kalitesiz yakıt kullanmak ya da motoru soğukken yüksek devirde zorlamak bu parçanın ömrünü adeta yarı yarıya kısaltır. Alt takımdaki o hassas denge bir kez bozuldu mu, araba adeta küser ve sana her kilometre başında bunu belli etmek için ellerinden geleni yapar.
Kimi ustalar hemen değiştirelim der, yenisi de serviste servet değerindedir, o yüzden temizletmek mi yoksa yan sanayi takmak mı daha mantıklı diye insan uzun uzun düşünür. Oysa bazen sadece ufak bir ihmal, yıllarca sorunsuz bindiğin o güzelim Fransız mühendisliğini bile yolda bırakmaya yeter de artar bile...
