Murat Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Otomobil üreticileri polen filtresini genellikle torpido gözünün arkasına ya da silecek havuzunun altına konumlandırır. Dışarıdan emilen hava, bu gözenekli kağıt veya aktif karbon katmanından geçerek kabine ulaşır. Nem, bu bölgenin en büyük düşmanıdır. Yağmur suları veya klima evaporatöründen dönen yoğuşma sıvısı filtrenin liflerine tutunduğunda, karanlık ortamla birleşerek ideal bir küf üreme alanı oluşturur. Biriken organik tozlar da bu mantar sporları için adeta bir besin kaynağı haline gelir... Havalandırmayı her açtığınızda içeri üflenen o ağır, nemli ve çürük kokusunun kaynağı tam olarak burasıdır.
Kabin içine yayılan Aspergillus veya Penicillium cinsi mantar sporları, gözle görülmeyen bir mikro-partikül bulutu oluşturur. Solunum yoluyla doğrudan akciğer alveollerine kadar ulaşabilen bu sporlar, bağışıklık sistemini sürekli teyakkuzda tutar. Özellikle çocuklarda ve astım hastalarında ani hırıltı, kronik öksürük ya da bitmek bilmeyen hapşırık krizlerini tetiklemesi an meselesidir. Araç kullanırken gözleriniz durup dururken sulanıyor veya genizde sürekli bir kaşıntı hissi oluşuyorsa, suçluyu uzakta aramaya gerek yok. Akciğer sağlığını doğrudan etkileyen bu mikroskobik istila, sürüş güvenliğini de riske atabilir.
Polen filtresinin gözenekleri küf mantarları ve mikroskobik organizmalar tarafından tıkandığında, iklimlendirme sisteminin statik basıncı hızla yükselir. Klima fanı, havayı bu tıkanmış bariyerden geçirebilmek için normalden çok daha fazla elektrik akımı çekmek zorunda kalır. Sonuç? Hem fan motorunun ömrü kısalır hem de alternator üzerindeki yük artacağından yakıt tüketimi mikro düzeyde de olsa tırmanışa geçer. Üstelik içeriye üflenen havanın debisi gözle görülür şekilde düşer. Kışın camların buğusunu çözmek saatler alır, yazın ise klimanın soğutma performansı neredeyse yarı yarıya azalır...
Küf sadece filtre yüzeyinde kalıcı olan bir problem değildir maalesef. Zamanında değiştirilmeyen kirli bir eleman, havalandırma kanallarının (duct) iç çeperlerine ve klima radyatörüne (evaporatör) spor salgılamaya devam eder. Bu durum, plastik aksamın gözeneklerine sinen ve temizlenmesi son derece meşakkatli olan kalıcı bir biyofilm tabakasına yol açar. Sadece filtreyi yenilemek yetmez artık; tüm sistemin özel dezenfektan kimyasallarla ve ozon makineleriyle yıkanması gerekir. Masraftan kaçarken daha büyük bir mekanik ve hijyenik fatura ile karşılaşmak işten bile değildir.
Filtre seçiminde sadece fiyata odaklanmak, genellikle bu küflenme sürecini hızlandıran en büyük hatadır. Sıradan kağıt filtreler nemi bir sünger gibi emer ve yapısal formunu kaybederek sarkar. Aktif karbonlu veya polifenol kaplı kaliteli filtreler ise nemi bloke etme ve mikroorganizmaları hapsetme konusunda çok daha kararlı bir duruş sergiler. Yılda en az bir kez ya da her 15 bin kilometrede bir bu parçayı yenilemek, sistemin sağlığı için en mantıklı adım. Hele ki nem oranı yüksek bir şehirde yaşıyorsanız, periyodu daha da öne çekmek gerekebilir...
Kabin içine yayılan Aspergillus veya Penicillium cinsi mantar sporları, gözle görülmeyen bir mikro-partikül bulutu oluşturur. Solunum yoluyla doğrudan akciğer alveollerine kadar ulaşabilen bu sporlar, bağışıklık sistemini sürekli teyakkuzda tutar. Özellikle çocuklarda ve astım hastalarında ani hırıltı, kronik öksürük ya da bitmek bilmeyen hapşırık krizlerini tetiklemesi an meselesidir. Araç kullanırken gözleriniz durup dururken sulanıyor veya genizde sürekli bir kaşıntı hissi oluşuyorsa, suçluyu uzakta aramaya gerek yok. Akciğer sağlığını doğrudan etkileyen bu mikroskobik istila, sürüş güvenliğini de riske atabilir.
Polen filtresinin gözenekleri küf mantarları ve mikroskobik organizmalar tarafından tıkandığında, iklimlendirme sisteminin statik basıncı hızla yükselir. Klima fanı, havayı bu tıkanmış bariyerden geçirebilmek için normalden çok daha fazla elektrik akımı çekmek zorunda kalır. Sonuç? Hem fan motorunun ömrü kısalır hem de alternator üzerindeki yük artacağından yakıt tüketimi mikro düzeyde de olsa tırmanışa geçer. Üstelik içeriye üflenen havanın debisi gözle görülür şekilde düşer. Kışın camların buğusunu çözmek saatler alır, yazın ise klimanın soğutma performansı neredeyse yarı yarıya azalır...
Küf sadece filtre yüzeyinde kalıcı olan bir problem değildir maalesef. Zamanında değiştirilmeyen kirli bir eleman, havalandırma kanallarının (duct) iç çeperlerine ve klima radyatörüne (evaporatör) spor salgılamaya devam eder. Bu durum, plastik aksamın gözeneklerine sinen ve temizlenmesi son derece meşakkatli olan kalıcı bir biyofilm tabakasına yol açar. Sadece filtreyi yenilemek yetmez artık; tüm sistemin özel dezenfektan kimyasallarla ve ozon makineleriyle yıkanması gerekir. Masraftan kaçarken daha büyük bir mekanik ve hijyenik fatura ile karşılaşmak işten bile değildir.
Filtre seçiminde sadece fiyata odaklanmak, genellikle bu küflenme sürecini hızlandıran en büyük hatadır. Sıradan kağıt filtreler nemi bir sünger gibi emer ve yapısal formunu kaybederek sarkar. Aktif karbonlu veya polifenol kaplı kaliteli filtreler ise nemi bloke etme ve mikroorganizmaları hapsetme konusunda çok daha kararlı bir duruş sergiler. Yılda en az bir kez ya da her 15 bin kilometrede bir bu parçayı yenilemek, sistemin sağlığı için en mantıklı adım. Hele ki nem oranı yüksek bir şehirde yaşıyorsanız, periyodu daha da öne çekmek gerekebilir...
