Sami Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Gösterge panelinde aniden beliren o turuncu ışık, motor arıza lambası, çoğumuzun kalbini bir anlığına sıkıştırır. Hele ki servisten yeni çıkmışsanız ya da aküyü daha dün değiştirdiyseniz... OBD2 cihazını bağlayıp ekranı kaydırdığınızda karşınıza çıkan P1000 kodu, aslında motorunuzda mekanik bir kırık dökük olduğunun habercisi değildir. Ford ve Jaguar gibi markalarda sıkça rastladığımız bu durum, aracın kendi kendini denetleme mekanizmasının, yani emisyon sisteminin henüz tüm testleri tamamlayamadığını fısıldar kulağımıza. Bilgisayar hafızası sıfırlanmış, sistem baştan başlamış ama henüz resmi tamamlayamamıştır...
Tamirhanede ustaların akü kutup başını söküp beş dakika beklemesiyle başlayan o temiz sayfa, aslında bu kodun en büyük davetiyesidir. Kod tarayıcıyla geçmişteki arızaları alelacele sildiğimizde de kontrol ünitesinin aklı karışır, daha doğrusu hafızasındaki sürüş rutinleri silinir. Motor kontrol modülü (ECM) dediğimiz o küçük bilgisayar, katalitik konvertörden oksijen sensörlerine kadar her şeyi yeniden izlemek, doğru çalıştıklarından emin olmak ister. İşte o süreç bitene kadar, sistem "ben henüz hazırlıklarımı tamamlamadım" diyerek P1000 tabelasını asar önümüze. Yol bilgisayarının zamana, biraz da kilometreye ihtiyacı vardır aslında.
Sürüş döngüsü (Drive Cycle) dediğimiz o özel ritmi yakalamak, bu belirsizliği ortadan kaldırmanın en zahmetsiz, en doğal yoludur. Sabah arabayı çalıştırıp motorun kendi kendine ısınmasını beklemek, ardından sakin bir tempoda otobana çıkıp sabit hızla seyretmek... Bazen saatte 80-90 kilometre hızla, ayağınızı gazdan çekip aracın kendi hızıyla yavaşlamasına izin vermek gerekir ki, sistem o kritik oksijen sensörü verilerini doğru kaydedebilsin. Şehir içi dur-kalk trafiği ile açık yol sürüşünü harmanladığınız birkaç günlük bir rutin, bilgisayarın aradığı tüm kutucukları işaretlemesini sağlayacaktır.
Muayene istasyonunun kapısına dayanmadan önce bu kodun sönmüş olması, egzoz emisyon testinden kalmamanız adına hayati bir detaydır. Çoğu zaman araçta hiçbir tekleme, çekişten düşme ya da yakıt tüketimi artışı hissetmezsiniz, her şey saat gibi tıkır tıkır işler. Ama emisyon bilgisayarı "hazır değil" uyarısını gördüğü an, egzoz pulu almanızı engeller, muayene raporuna kusur olarak işlenir. Bu yüzden, muayene tarihinden en az bir hafta önce kod geçmişini temizlemeyi bırakmalı, arabanın kendi doğal döngüsünü tamamlamasına müsaade etmelisiniz.
Nadir de olsa, kilometrelerce yol yapmanıza rağmen bu kodun inatla ekranda kalmaya devam ettiği durumlar can sıkabilir. Termostatın arızalı olması ve motorun bir türlü ideal çalışma sıcaklığına ulaşamaması, bilgisayarın testleri başlatmasını engelleyen gizli bir sebeptir mesela. Ya da gevşek bir yakıt deposu kapağı yüzünden buharlaşma kontrol sistemi (EVAP) test aşamasını bir türlü geçemez... Eğer bir haftalık normal kullanımın ardından P1000 kodu hala silinmediyse, arkada bekleyen ve o testlerin tamamlanmasını bloke eden başka bir arıza kodunun varlığından şüphelenmek mantıklı bir adım olacaktır.
Tamirhanede ustaların akü kutup başını söküp beş dakika beklemesiyle başlayan o temiz sayfa, aslında bu kodun en büyük davetiyesidir. Kod tarayıcıyla geçmişteki arızaları alelacele sildiğimizde de kontrol ünitesinin aklı karışır, daha doğrusu hafızasındaki sürüş rutinleri silinir. Motor kontrol modülü (ECM) dediğimiz o küçük bilgisayar, katalitik konvertörden oksijen sensörlerine kadar her şeyi yeniden izlemek, doğru çalıştıklarından emin olmak ister. İşte o süreç bitene kadar, sistem "ben henüz hazırlıklarımı tamamlamadım" diyerek P1000 tabelasını asar önümüze. Yol bilgisayarının zamana, biraz da kilometreye ihtiyacı vardır aslında.
Sürüş döngüsü (Drive Cycle) dediğimiz o özel ritmi yakalamak, bu belirsizliği ortadan kaldırmanın en zahmetsiz, en doğal yoludur. Sabah arabayı çalıştırıp motorun kendi kendine ısınmasını beklemek, ardından sakin bir tempoda otobana çıkıp sabit hızla seyretmek... Bazen saatte 80-90 kilometre hızla, ayağınızı gazdan çekip aracın kendi hızıyla yavaşlamasına izin vermek gerekir ki, sistem o kritik oksijen sensörü verilerini doğru kaydedebilsin. Şehir içi dur-kalk trafiği ile açık yol sürüşünü harmanladığınız birkaç günlük bir rutin, bilgisayarın aradığı tüm kutucukları işaretlemesini sağlayacaktır.
Muayene istasyonunun kapısına dayanmadan önce bu kodun sönmüş olması, egzoz emisyon testinden kalmamanız adına hayati bir detaydır. Çoğu zaman araçta hiçbir tekleme, çekişten düşme ya da yakıt tüketimi artışı hissetmezsiniz, her şey saat gibi tıkır tıkır işler. Ama emisyon bilgisayarı "hazır değil" uyarısını gördüğü an, egzoz pulu almanızı engeller, muayene raporuna kusur olarak işlenir. Bu yüzden, muayene tarihinden en az bir hafta önce kod geçmişini temizlemeyi bırakmalı, arabanın kendi doğal döngüsünü tamamlamasına müsaade etmelisiniz.
Nadir de olsa, kilometrelerce yol yapmanıza rağmen bu kodun inatla ekranda kalmaya devam ettiği durumlar can sıkabilir. Termostatın arızalı olması ve motorun bir türlü ideal çalışma sıcaklığına ulaşamaması, bilgisayarın testleri başlatmasını engelleyen gizli bir sebeptir mesela. Ya da gevşek bir yakıt deposu kapağı yüzünden buharlaşma kontrol sistemi (EVAP) test aşamasını bir türlü geçemez... Eğer bir haftalık normal kullanımın ardından P1000 kodu hala silinmediyse, arkada bekleyen ve o testlerin tamamlanmasını bloke eden başka bir arıza kodunun varlığından şüphelenmek mantıklı bir adım olacaktır.
