Yusuf Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yolda giderken motorun birden teklemeye başlaması, o an sürücünün sırtından aşağı soğuk terler dökülmesine yeter de artar bile. Çoğu insan bu durumu ya kalitesiz yakıta ya da ateşleme bujilerine bağlar ama asıl salvolar genellikle deponun ta dibinde gizlenen o küçük elektrikli motordan gelir. Nissan araçlarda zamanla yorulan veya ömrünü tamamlayan bu parça, sürücüye haftalar öncesinden sinyaller göndermeye başlar aslında. Kimisi bunu umursamaz, kimisi ise servisin kapısını çaldığında iş işten çoktan geçmiş olduğunu anlar. Deponun içinden gelen o hafif ama sürekli vızıltı sesi, normalde kabin içinde duyulmamalıdır; ancak rölantide beklerken arkadan gelen garip bir uğultu duyuyorsanız, tehlike çanları çoktan çalmaya başlamış demektir.
Basınca doymayan motorlar, yakıt pompasının zayıflamasıyla birlikte adeta nefessiz kalır ve özellikle rampalarda yığılıp kalır. Gaza yüklendiğinizde arabanın aniden tepkisizleşmesi, hızlanmak yerine sanki arkadan biri çekiyormuş gibi yavaşlaması... İşte tam bu noktada sistemin kalbine giden akışta bir aksaklık olduğu su götürmez bir gerçektir. Otomobilin beyni ne kadar akıllı olursa olsun, pompa yeterli basıncı sağlayamadıktan sonra enjektörler dry (kuru) kalır ve motor o kusursuz senfonisini bir anda yitirir. Sabahları işe gitmek için marşa bastığınızda motorun normalden çok daha uzun sürede çalışması da bu durumun en net habercisidir. Marş motoru döner döner ama o ilk ateşleme anı bir türlü gelmek bilmez; çünkü yakıt hattı çoktan boşalmıştır.
Sürekli aynı yakıt seviyesiyle gezmeyi alışkanlık haline getiren sürücüler, aslında kendi elleriyle bu parçanın ömrünü yarı yarıya törpülerler. Deponun içinde soğuyan ve bu sayede kendini koruyan o pompa, benzin ışığı yandıktan sonra kilometrelerce gezildiğinde resmen kavrulur. İçerideki mekanizma aşırı ısınır, sargılar zayıflar ve bir gün hiç beklenmedik bir anda o kontak çevrildiğinde asıl sessizlik başlar. Hiçbir ışık yanmaz, hiçbir hata kodu düşmez ama araba bir türlü çalışmaz. Sırf bu yüzden şehir içi trafikte sıkışıp kalmak, o an çekici beklemekle geçen saatler... İnsan başına gelmeyince anlamıyor tabii.
Usta ellerin "değişmesi lazım" dediği o parça orijinaliyle değiştirilmediği sürece arızalar zincirleme olarak devam eder gider. Yan sanayi ürünlerin ömrü ne yazık ki uzun soluklu olmuyor, birkaç ay sonra aynı kabus yeniden kapınızı çalıyor. Tasarruf edeyim derken daha büyük masraflara kapı aralamak da işin en acı kısmı galiba. Arabanızın ruhunu dinlemeyi öğrenmelisiniz biraz; çünkü o metal yığını size aslında her şeyi anlatıyor, sadece doğru frekansı yakalamak gerekiyor... Düzenli bakım, kaliteli benzin ve çeyrek depodan aşağı düşmeyen bir sürüş alışkanlığı... Belki de bütün mesele bundan ibarettir.
Basınca doymayan motorlar, yakıt pompasının zayıflamasıyla birlikte adeta nefessiz kalır ve özellikle rampalarda yığılıp kalır. Gaza yüklendiğinizde arabanın aniden tepkisizleşmesi, hızlanmak yerine sanki arkadan biri çekiyormuş gibi yavaşlaması... İşte tam bu noktada sistemin kalbine giden akışta bir aksaklık olduğu su götürmez bir gerçektir. Otomobilin beyni ne kadar akıllı olursa olsun, pompa yeterli basıncı sağlayamadıktan sonra enjektörler dry (kuru) kalır ve motor o kusursuz senfonisini bir anda yitirir. Sabahları işe gitmek için marşa bastığınızda motorun normalden çok daha uzun sürede çalışması da bu durumun en net habercisidir. Marş motoru döner döner ama o ilk ateşleme anı bir türlü gelmek bilmez; çünkü yakıt hattı çoktan boşalmıştır.
Sürekli aynı yakıt seviyesiyle gezmeyi alışkanlık haline getiren sürücüler, aslında kendi elleriyle bu parçanın ömrünü yarı yarıya törpülerler. Deponun içinde soğuyan ve bu sayede kendini koruyan o pompa, benzin ışığı yandıktan sonra kilometrelerce gezildiğinde resmen kavrulur. İçerideki mekanizma aşırı ısınır, sargılar zayıflar ve bir gün hiç beklenmedik bir anda o kontak çevrildiğinde asıl sessizlik başlar. Hiçbir ışık yanmaz, hiçbir hata kodu düşmez ama araba bir türlü çalışmaz. Sırf bu yüzden şehir içi trafikte sıkışıp kalmak, o an çekici beklemekle geçen saatler... İnsan başına gelmeyince anlamıyor tabii.
Usta ellerin "değişmesi lazım" dediği o parça orijinaliyle değiştirilmediği sürece arızalar zincirleme olarak devam eder gider. Yan sanayi ürünlerin ömrü ne yazık ki uzun soluklu olmuyor, birkaç ay sonra aynı kabus yeniden kapınızı çalıyor. Tasarruf edeyim derken daha büyük masraflara kapı aralamak da işin en acı kısmı galiba. Arabanızın ruhunu dinlemeyi öğrenmelisiniz biraz; çünkü o metal yığını size aslında her şeyi anlatıyor, sadece doğru frekansı yakalamak gerekiyor... Düzenli bakım, kaliteli benzin ve çeyrek depodan aşağı düşmeyen bir sürüş alışkanlığı... Belki de bütün mesele bundan ibarettir.
