Kemal Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Sanayide usta çırak ilişkisinden geçenlerin çok iyi bildiği bir kural vardır: Azı karar, çoğu zarar. Çoğu sürücü motor yağının eksilmesinden ölesiye korkarken, nedense o çubuğun üzerindeki "MAX" çizgisinin yukarısını pek umursamaz. Oysa motor bloğunun içi, fazladan konulan her damla yağ ile birlikte adeta sessiz bir savaşa sahne olur.
Krank milinin dakikada binlerce kez döndüğü o dar alanda, sıvı seviyesinin normalden yüksek olması tam bir felaket senaryosudur. Dönen parçalar yağa çarptıkça, o canım sıvı köpürmeye başlar. Köpüren yağ ise artık yağ özelliğini kaybetmiş, adeta içine hava üflenmiş bir kremaya dönüşmüştür... Yağ pompası bu hava kabarcıklı sıvıyı motora bastığında, metal metallere sürtünür ve aşınma başlar.
Keçeler ve contalar da bu yüksek basınç altında kendi kaderine terk edilir. Motorun içindeki o sıkışmış hava ve fazla sıvı, bulduğu en zayıf noktadan dışarı sızmak için muazzam bir hidrolik baskı uygular. Sonra bir bakarsınız, arabanın altından yağ damlamaya başlamış. Ya da daha kötüsü, triger kayışına bulaşan yağ yüzünden motor sente atlamış...
Bujilerin yağlanması meselesi ise apayrı bir dert. Piston segmanlarının arasından yukarı sızan o fazlalık, yanma odasına ulaştığında motorun düzgün ateşleme yapmasını engeller. Araba teklemeye başlar, egzozdan mavi dumanlar yükselir. Hatta bazen o kadar çok yağ birikir ki, motor kendi kendini imha etme noktasına gelir.
Katalitik konvertörün o gözenekli yapısı, çiğ yanan yağ artıklarıyla dolduğunda arabanın nefesi kesilir adeta. Egzoz sistemi tıkanır, çekiş düşer ve gösterge panelinde o meşhur arıza lambası yanar. Pahalı bir parça olan konvertörü değiştirmek zorunda kalmak ise cabası...
Peki, böyle bir durumda ne yapmak lazım? Eğer çubuğu çektiğinizde yağ seviyesi o üst çizginin belirgin şekilde üzerindeyse, aracı kesinlikle çalıştırmamak en doğrusu olacaktır. Bir yağ pompası vasıtasıyla ya da alt tapayı hafifçe gevşeterek o fazlalığı tahliye etmek gerekir. Bazen küçük bir dikkatsizlik, insana çok büyük faturalar ödetebilir...
Krank milinin dakikada binlerce kez döndüğü o dar alanda, sıvı seviyesinin normalden yüksek olması tam bir felaket senaryosudur. Dönen parçalar yağa çarptıkça, o canım sıvı köpürmeye başlar. Köpüren yağ ise artık yağ özelliğini kaybetmiş, adeta içine hava üflenmiş bir kremaya dönüşmüştür... Yağ pompası bu hava kabarcıklı sıvıyı motora bastığında, metal metallere sürtünür ve aşınma başlar.
Keçeler ve contalar da bu yüksek basınç altında kendi kaderine terk edilir. Motorun içindeki o sıkışmış hava ve fazla sıvı, bulduğu en zayıf noktadan dışarı sızmak için muazzam bir hidrolik baskı uygular. Sonra bir bakarsınız, arabanın altından yağ damlamaya başlamış. Ya da daha kötüsü, triger kayışına bulaşan yağ yüzünden motor sente atlamış...
Bujilerin yağlanması meselesi ise apayrı bir dert. Piston segmanlarının arasından yukarı sızan o fazlalık, yanma odasına ulaştığında motorun düzgün ateşleme yapmasını engeller. Araba teklemeye başlar, egzozdan mavi dumanlar yükselir. Hatta bazen o kadar çok yağ birikir ki, motor kendi kendini imha etme noktasına gelir.
Katalitik konvertörün o gözenekli yapısı, çiğ yanan yağ artıklarıyla dolduğunda arabanın nefesi kesilir adeta. Egzoz sistemi tıkanır, çekiş düşer ve gösterge panelinde o meşhur arıza lambası yanar. Pahalı bir parça olan konvertörü değiştirmek zorunda kalmak ise cabası...
Peki, böyle bir durumda ne yapmak lazım? Eğer çubuğu çektiğinizde yağ seviyesi o üst çizginin belirgin şekilde üzerindeyse, aracı kesinlikle çalıştırmamak en doğrusu olacaktır. Bir yağ pompası vasıtasıyla ya da alt tapayı hafifçe gevşeterek o fazlalığı tahliye etmek gerekir. Bazen küçük bir dikkatsizlik, insana çok büyük faturalar ödetebilir...
