Kerim Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Krank milinin dakikada binlerce kez döndüğü o daracık alanda, piston etekleri ile silindir çeperi arasında mikron mertebesinde bir film tabakası oluşamazsa kıyamet kopar. İşte tam burada devreye giren yüksek viskoziteli yağ, yanma odasındaki o akılalmaz sıcaklığa doğrudan maruz kalıyor aslında. Segmanların mekanik tansiyonu zamanla zayıfladığında veya silindir ovalleştiğinde, o koruyucu sıvı katmanı sızarak yakıt-hava karışımına ortak oluveriyor. Sonuç mu? Egzozdan çıkan o hafif mavi dumanı gördün mü, eyvah dersin zaten... Vallahi billahi o duman, cüzdanın hafifleyeceğinin ilk resmi belgesidir.
Kül miktarından arındırılmış tam sentetik yağ kullanmadın mı, o supap gaydları kurum bağlar, motor nefes alamaz hale gelir abi ya. Özellikle turbo şarjlı ünitelerde, mil yataklarının yağlanması ve soğutulması için yüksek basınca ihtiyaç duyulur ki buradaki en ufak bir sızdırmazlık zafiyeti yağı doğrudan egzoz salınımına gönderir. Aşınan turbo milleri, kompresör salyangozuna yağ basmaya başladığı an motor kendi kendini besleyen bir canavara dönüşebilir. Viskozite indeksi düşük, yani sıcakta hemen su gibi incelen kalitesiz bir ürün seçtiysen, motorun yüksek devirlerde o yağı çıtır çıtır çerez gibi sömürmesine şaşırmayacaksın.
Silindir kapak contasındaki mikro çatlaklar veya deformasyonlar, soğutma sıvısı ile yağ kanallarını birbirine karıştırır ki bu durum mekanik bir felaketin habercisidir. Emme manifoldundaki vakum etkisi, supap keçeleri esnediği zaman yağı emme portuna doğru öyle bir asılır ki motor çalışırken içten içe kendi yağını yakar. Karter havalandırma valfi, yani o meşhur PCV sistemi tıkandığında içeride biriken pozitif basınç yağı en zayıf bulduğu contadan dışarı fırlatır. Keçeler sertleşmiştir, elastikiyetini kaybetmiştir ve o yüksek basınç karşısında teslim bayrağını çekmiştir artık...
Blok çatlamış mıdır, motor yatak mı sarmak üzeredir diye kara kara düşünürken, aslında her şey basit bir karter tapası sızıntısından ibaret de olabilir. Yağ pompasının tolerans sınırlarının dışına çıkması, sistemdeki hidrolik basıncı düşürerek metalin metale sürtünme katsayısını geometrik olarak artırır. Yeni nesil ince yağlarda, mesela 0W-20 gibi düşük sürtünmeli akışkanlarda, segmanların tolerans boşlukları en ufak bir kurumda bile görevini yapamaz hale geliyor. Isıl kararlılığını kaybetmiş bir motor, yağı buharlaştırarak karter havalandırma üzerinden emme sistemine geri gönderir; yani motor yağı resmen kendi kendine buhar olup uçar.
Eksantrik mili keçelerinden sızan o sinsi damlalar triger kayışına bulaşırsa, motorun sente atlaması işten bile değildir. Segment boşlukları (piston ring gap) fabrikasyon değerlerin üzerine çıktığı an, kompresyon kaçakları kartere dolar ve oradaki yağı köpürterek kimyasal yapısını altüst eder. Yağ filtresinin bypass valfi sıkıştığında, filtrelenmemiş kirli yağ sistemde dönmeye başlar ve zımpara etkisi yaratarak tüm yatakları çizer. Anlayacağın, periyodik bakımı aksatıp "idare eder" dediğin o her kilometre, motorun iç organlarında geri dönüşü olmayan mikro çizikler bırakıyor...
Kül miktarından arındırılmış tam sentetik yağ kullanmadın mı, o supap gaydları kurum bağlar, motor nefes alamaz hale gelir abi ya. Özellikle turbo şarjlı ünitelerde, mil yataklarının yağlanması ve soğutulması için yüksek basınca ihtiyaç duyulur ki buradaki en ufak bir sızdırmazlık zafiyeti yağı doğrudan egzoz salınımına gönderir. Aşınan turbo milleri, kompresör salyangozuna yağ basmaya başladığı an motor kendi kendini besleyen bir canavara dönüşebilir. Viskozite indeksi düşük, yani sıcakta hemen su gibi incelen kalitesiz bir ürün seçtiysen, motorun yüksek devirlerde o yağı çıtır çıtır çerez gibi sömürmesine şaşırmayacaksın.
Silindir kapak contasındaki mikro çatlaklar veya deformasyonlar, soğutma sıvısı ile yağ kanallarını birbirine karıştırır ki bu durum mekanik bir felaketin habercisidir. Emme manifoldundaki vakum etkisi, supap keçeleri esnediği zaman yağı emme portuna doğru öyle bir asılır ki motor çalışırken içten içe kendi yağını yakar. Karter havalandırma valfi, yani o meşhur PCV sistemi tıkandığında içeride biriken pozitif basınç yağı en zayıf bulduğu contadan dışarı fırlatır. Keçeler sertleşmiştir, elastikiyetini kaybetmiştir ve o yüksek basınç karşısında teslim bayrağını çekmiştir artık...
Blok çatlamış mıdır, motor yatak mı sarmak üzeredir diye kara kara düşünürken, aslında her şey basit bir karter tapası sızıntısından ibaret de olabilir. Yağ pompasının tolerans sınırlarının dışına çıkması, sistemdeki hidrolik basıncı düşürerek metalin metale sürtünme katsayısını geometrik olarak artırır. Yeni nesil ince yağlarda, mesela 0W-20 gibi düşük sürtünmeli akışkanlarda, segmanların tolerans boşlukları en ufak bir kurumda bile görevini yapamaz hale geliyor. Isıl kararlılığını kaybetmiş bir motor, yağı buharlaştırarak karter havalandırma üzerinden emme sistemine geri gönderir; yani motor yağı resmen kendi kendine buhar olup uçar.
Eksantrik mili keçelerinden sızan o sinsi damlalar triger kayışına bulaşırsa, motorun sente atlaması işten bile değildir. Segment boşlukları (piston ring gap) fabrikasyon değerlerin üzerine çıktığı an, kompresyon kaçakları kartere dolar ve oradaki yağı köpürterek kimyasal yapısını altüst eder. Yağ filtresinin bypass valfi sıkıştığında, filtrelenmemiş kirli yağ sistemde dönmeye başlar ve zımpara etkisi yaratarak tüm yatakları çizer. Anlayacağın, periyodik bakımı aksatıp "idare eder" dediğin o her kilometre, motorun iç organlarında geri dönüşü olmayan mikro çizikler bırakıyor...
