Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Debriyaja sonuna kadar bassan da o vites o yuvaya girmeyecek, zorlama. Direksiyon başındaki herkes hayatında bir kez olsun o kemikli, inatçı dirençle karşılaşmıştır. Şanzıman dediğin mekanizma metalin metalle kusursuz dansıdır aslında ama bazen dişliler birbirine düşman kesilir. Zorlamak sadece elindeki vites kolunu kırmakla ya da senkronmeçleri tamamen doğrulamakla sonuçlanır. Dur ve dinle; araba sana bir şey anlatmaya çalışıyor.
Senkronmeç aşınması denen o sinsi arıza, vites değiştirirken neden o çirkin cartlama sesini duyduğunu netçe açıklar. Devirler birbirini yakalayamıyor, dişliler öpüşmek yerine birbiriyle savaşıyor işte... Özellikle ikinci ve üçüncü viteste yapıyorsa bunu, geçmiş olsun. Şanzıman yağını en son ne zaman değiştirdin, hatırlıyor musun bile? Yağ bitmiş veya özelliğini yitirmişse, içerideki sürtünme sıradan bir metali bile eritir.
Baskı balata bitik olduğunda debriyaj pedalı sana adeta bir beton duvar gibi gelir. Ayırdı ayıracak dersin, ayağın uyuşur ama o ayırma menzili bir türlü yakalanamaz. Sistem hidrolik mi, telli mi? Hidrolik sızıntısı varsa pedal boşa düşer, vites kutusu kilitlenir kalır. Bazen sadece küçük bir kaçak, bazen de tamamen bitmiş bir balata yüzünden yolda kalırsın...
Kırmızı ışıkta beklerken boşa almadığın her saniye, şanzımanın ömründen çalınan koca bir dakikadır. Debriyajı yarım bırakıp arabayı rampada tutmaya çalışmak da tam bir intihar girişimi. Şanzımanı seviyorsan, durduğun an o vites kolunu ortalayacaksın. Sol ayağını da o pedalın üzerinden çekeceksin, o pedal bir ayak dinlendirme yeri değil.
Şanzıman yağı deyip geçme, o kutunun içindeki can damarıdır o sıvı. Rengi karardıysa, kokusu değiştiyse ya da içinde gözle görülür metal çapakları birikmeye başladıysa yolun sonu görünmüş demektir. Çapaklar dişlilerin arasına sıkışır, mekanizmayı kilitler. Hemen bir ustaya git ve o yağı yenilet; masraftan kaçarken şanzımanı kucağına almaktan iyidir.
Senkronmeç aşınması denen o sinsi arıza, vites değiştirirken neden o çirkin cartlama sesini duyduğunu netçe açıklar. Devirler birbirini yakalayamıyor, dişliler öpüşmek yerine birbiriyle savaşıyor işte... Özellikle ikinci ve üçüncü viteste yapıyorsa bunu, geçmiş olsun. Şanzıman yağını en son ne zaman değiştirdin, hatırlıyor musun bile? Yağ bitmiş veya özelliğini yitirmişse, içerideki sürtünme sıradan bir metali bile eritir.
Baskı balata bitik olduğunda debriyaj pedalı sana adeta bir beton duvar gibi gelir. Ayırdı ayıracak dersin, ayağın uyuşur ama o ayırma menzili bir türlü yakalanamaz. Sistem hidrolik mi, telli mi? Hidrolik sızıntısı varsa pedal boşa düşer, vites kutusu kilitlenir kalır. Bazen sadece küçük bir kaçak, bazen de tamamen bitmiş bir balata yüzünden yolda kalırsın...
Kırmızı ışıkta beklerken boşa almadığın her saniye, şanzımanın ömründen çalınan koca bir dakikadır. Debriyajı yarım bırakıp arabayı rampada tutmaya çalışmak da tam bir intihar girişimi. Şanzımanı seviyorsan, durduğun an o vites kolunu ortalayacaksın. Sol ayağını da o pedalın üzerinden çekeceksin, o pedal bir ayak dinlendirme yeri değil.
Şanzıman yağı deyip geçme, o kutunun içindeki can damarıdır o sıvı. Rengi karardıysa, kokusu değiştiyse ya da içinde gözle görülür metal çapakları birikmeye başladıysa yolun sonu görünmüş demektir. Çapaklar dişlilerin arasına sıkışır, mekanizmayı kilitler. Hemen bir ustaya git ve o yağı yenilet; masraftan kaçarken şanzımanı kucağına almaktan iyidir.
