Kemal Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yazın ortasında o kavurucu sıcakta eve gelip düğmeye basarsın ama makine resmen seninle dalga geçer gibi sadece ılık bir yel üfleyiverir ya... İşte insanın o an tüm sinirleri tavan yapar, küplere biner.
Gözün hemen dış üniteye kayar, boruların etrafını kurcalarsın ama ortada ne bir damla su ne de mantıklı bir iz vardır; oysa soğutma işi tamamen o gizemli gazın boruların içinde rüzgar gibi dönmesiyle yürür gider.
Usta çağırırsın, elinde manometreyle gelir, bir bakar ki sistemde gram gaz kalmamış; meğerse en ufak bir kılcal çatlak bütün keyfini komple altüst etmeye yetmiş de artmış bile.
Neden olur bu dersen, fabrika çıkışı kusursuz olan o bakır borular zamanla motorun o sürekli zangır zangır titreşimine dayanamayıp diş kısımlarından veya bağlantı noktalarından sinsi sinsi nefes kaçırmaya başlar...
Bazen de kışın temizlik yaparken ya da taşınırken usta bozuntularının dikkatsizce yamulttuğu incecik borular, yazın o yüksek basınçla karşılaştığı an pes eder ve bütün sırrı ortalığa döküverir.
Aracın ya da evin duvarındaki o şık panelin bir köşesinde yağ lekesi veya hafif bir nemlenme gördüysen, bil ki gaz çoktan o delikten uçup gitmiştir bile; yani parfümün kapağını açık unutmak gibi bir şey bu.
Peki ne yapacağız şimdi, tüpü sırtlayıp sürekli gaz mı basacağız?
Asla öyle hamleler yapma, çünkü kaçağın yerini nokta atışı bulmadan sisteme gaz doldurmak sadece külliyen zarar, resmen delik kovaya su taşımakla eşdeğer bir masraf kapısıdır.
Önce o görünmeyen minik delik köpüklü su testiyle ya da hassas gaz dedektörleriyle didik didik aranacak, bulununca da o oksijen kaynağıyla güzelce tıkanıp mühürlenecek; başka türlüsü sadece günü kurtaran boş bir hayalden ibaret.
Basınç testini es geçip "Aman idare eder" dersen, üç gün sonra yine aynı teraneyi dinler, o ödediğin paraya da içten içe yanarsın.
İşin ehli, elleri nasırlı o eski ustalar "Bak kardeşim" der, "Bu makineler narin aletlerdir, hassasiyet ister."
O yüzden klimanın bakımını bahar gelmeden, tozlar havada uçuşmadan yaptırmak en mantıklı hamledir; yoksa temmuzun ortasında o servis kuyruklarında beklerken saçını başını yolarsın.
Gözün hemen dış üniteye kayar, boruların etrafını kurcalarsın ama ortada ne bir damla su ne de mantıklı bir iz vardır; oysa soğutma işi tamamen o gizemli gazın boruların içinde rüzgar gibi dönmesiyle yürür gider.
Usta çağırırsın, elinde manometreyle gelir, bir bakar ki sistemde gram gaz kalmamış; meğerse en ufak bir kılcal çatlak bütün keyfini komple altüst etmeye yetmiş de artmış bile.
Neden olur bu dersen, fabrika çıkışı kusursuz olan o bakır borular zamanla motorun o sürekli zangır zangır titreşimine dayanamayıp diş kısımlarından veya bağlantı noktalarından sinsi sinsi nefes kaçırmaya başlar...
Bazen de kışın temizlik yaparken ya da taşınırken usta bozuntularının dikkatsizce yamulttuğu incecik borular, yazın o yüksek basınçla karşılaştığı an pes eder ve bütün sırrı ortalığa döküverir.
Aracın ya da evin duvarındaki o şık panelin bir köşesinde yağ lekesi veya hafif bir nemlenme gördüysen, bil ki gaz çoktan o delikten uçup gitmiştir bile; yani parfümün kapağını açık unutmak gibi bir şey bu.
Peki ne yapacağız şimdi, tüpü sırtlayıp sürekli gaz mı basacağız?
Asla öyle hamleler yapma, çünkü kaçağın yerini nokta atışı bulmadan sisteme gaz doldurmak sadece külliyen zarar, resmen delik kovaya su taşımakla eşdeğer bir masraf kapısıdır.
Önce o görünmeyen minik delik köpüklü su testiyle ya da hassas gaz dedektörleriyle didik didik aranacak, bulununca da o oksijen kaynağıyla güzelce tıkanıp mühürlenecek; başka türlüsü sadece günü kurtaran boş bir hayalden ibaret.
Basınç testini es geçip "Aman idare eder" dersen, üç gün sonra yine aynı teraneyi dinler, o ödediğin paraya da içten içe yanarsın.
İşin ehli, elleri nasırlı o eski ustalar "Bak kardeşim" der, "Bu makineler narin aletlerdir, hassasiyet ister."
O yüzden klimanın bakımını bahar gelmeden, tozlar havada uçuşmadan yaptırmak en mantıklı hamledir; yoksa temmuzun ortasında o servis kuyruklarında beklerken saçını başını yolarsın.
