Hakan Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Hyundai dizel sahiplerinin rüyasına giren o mavi ibreli ya da uyarı yazılı lamba var ya, işte o lamba aslında arabanın size "Benim bir derdim var" deme biçimi ama işin aslı öyle kılavuzda yazıldığı gibi basit bir dolum meselesinden ibaret olmayabiliyor bazen. SCR sisteminin o karmaşık kimyasal dengesi, egzoz gazındaki azot oksitleri temizlemek isterken bir bakmışsınız doğrudan sizin sinir sisteminizi hedef alıyor ve gösterge panelinde parlayan o inatçı uyarı, aslında kilometrelerce uzağınızdaki pahalı bir servis faturasının habercisi gibi sessizce büyüyor içten içe.
Kalitesiz ya da merdiven altı denilebilecek kıvamda doldurulan o üre çözeltileri, deponun dibinde zamanla kristalleşip kalıntı bırakıyor ki bunu önlemek dışarıdan bakıldığında imkansız gibi görünse de aslında kullanılan malzemenin saflık derecesiyle doğrudan alakalı bir durum. Püskürtme yapması gereken o hassas nozul tıkandığında, beyin ne yapacağını şaşırıp aracı koruma moduna alıyor; yani motor çekişten düşüyor, devir saati yükselmek bilmiyor ve siz o otoyolun ortasında öylece kalakalmanın verdiği çaresizlikle direksiyon simidini sıkıca kavrıyorsunuz.
Sadece sıvı seviyesinin azalması değil mesele, sistemin can damarı olan Nox sensörleri arızalandığında işin rengi tamamen değişiyor çünkü bu sensörler egzozdaki zehirli gazı ölçemediği an araba kendini suçlu hissediyor adeta. Isıtıcı rezistansların kış soğuklarında donan sıvıyı eritmemesi de işin tuzu biberi oluyor; bizzat mühendislerin gözünden kaçan ya da zamanla yıpranan bu elektronik bileşenler, en umulmadık anda devre dışı kalıp sürücüye kafayı yediriyor...
Uzun yola çıkmadan önce depoyu fullemek her zaman akıllıca bir hamle gibi görünür lakin orada bekleyen sıvının bayatlaması ihtimalini kimse hesaba katmaz; sıcak havalarda özelliğini yitiren o kimyasal karışım sensörleri yanıltır ve siz yolun ortasındayken o lamba yine o çirkin sarı rengiyle yüzünüze bakar. Ne yapmalı peki, her seferinde orijinal sıvıya serviste servet mi bayılmalı, yoksa bu kronikleşen sisteme bir çare bulup kökten mi tık tıkayıp iptal yoluna gitmeli ki bu da yasal olarak başınıza başka dertler açabilir elbette.
Aracın beynine kaydedilen o hata kodlarını silip geçmek sorunu çözmüyor dostlar, geçici bir tatmin duygusu veriyor sadece insana; iki gün sonra aynı ikaz lambası tekrar yandığında aslında ne kadar saf olduğunuzu yüzünüze vuruyor adeta. Sistemi söküp temizletmek, nozulu kontrol ettirmek ve en önemlisi depoyu asla tamamen bitmeden takviye etmek belki de bu işin inatçı doğasına karşı verebileceğiniz en şık mücadele biçimi, ne dersiniz?
Kalitesiz ya da merdiven altı denilebilecek kıvamda doldurulan o üre çözeltileri, deponun dibinde zamanla kristalleşip kalıntı bırakıyor ki bunu önlemek dışarıdan bakıldığında imkansız gibi görünse de aslında kullanılan malzemenin saflık derecesiyle doğrudan alakalı bir durum. Püskürtme yapması gereken o hassas nozul tıkandığında, beyin ne yapacağını şaşırıp aracı koruma moduna alıyor; yani motor çekişten düşüyor, devir saati yükselmek bilmiyor ve siz o otoyolun ortasında öylece kalakalmanın verdiği çaresizlikle direksiyon simidini sıkıca kavrıyorsunuz.
Sadece sıvı seviyesinin azalması değil mesele, sistemin can damarı olan Nox sensörleri arızalandığında işin rengi tamamen değişiyor çünkü bu sensörler egzozdaki zehirli gazı ölçemediği an araba kendini suçlu hissediyor adeta. Isıtıcı rezistansların kış soğuklarında donan sıvıyı eritmemesi de işin tuzu biberi oluyor; bizzat mühendislerin gözünden kaçan ya da zamanla yıpranan bu elektronik bileşenler, en umulmadık anda devre dışı kalıp sürücüye kafayı yediriyor...
Uzun yola çıkmadan önce depoyu fullemek her zaman akıllıca bir hamle gibi görünür lakin orada bekleyen sıvının bayatlaması ihtimalini kimse hesaba katmaz; sıcak havalarda özelliğini yitiren o kimyasal karışım sensörleri yanıltır ve siz yolun ortasındayken o lamba yine o çirkin sarı rengiyle yüzünüze bakar. Ne yapmalı peki, her seferinde orijinal sıvıya serviste servet mi bayılmalı, yoksa bu kronikleşen sisteme bir çare bulup kökten mi tık tıkayıp iptal yoluna gitmeli ki bu da yasal olarak başınıza başka dertler açabilir elbette.
Aracın beynine kaydedilen o hata kodlarını silip geçmek sorunu çözmüyor dostlar, geçici bir tatmin duygusu veriyor sadece insana; iki gün sonra aynı ikaz lambası tekrar yandığında aslında ne kadar saf olduğunuzu yüzünüze vuruyor adeta. Sistemi söküp temizletmek, nozulu kontrol ettirmek ve en önemlisi depoyu asla tamamen bitmeden takviye etmek belki de bu işin inatçı doğasına karşı verebileceğiniz en şık mücadele biçimi, ne dersiniz?
