Kerem Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Sabahın köründe otoyola çıkıyorsunuz, hız ibresi doksanı gösterdiği an ellerinizde garip bir karıncalanma başlıyor... Aslında karıncalanma değil, direkt bir sarsıntı, bir huzursuzluk hali. Ford direksiyon titremesi dediğimiz o lanet şey, sürücünün ruh halini doğrudan tırmalayan, uzun yolları adeta işkenceye çeviren o kronik dert. Direksiyon simidi sanki kendi iradesi varmış gibi sağa sola çekiştiriyor, rotayı tutturmak bir zihinsel mesaiye dönüşüyor. Ön takımdan gelen o hafif ama sinir bozucu frekans, bütün vücudunuza yayılıyor. Kim uydurmuş acaba bu arabaların sorunsuz olduğunu... Kulaktan kulağa yayılan "Ford'un kaderidir bu" efsanelerine mi inanmalı, yoksa kaputu açıp çareyi sanayi ustalarında mı aramalı? Hani insan bazen arabasından soğur ya, işte tam o noktadasınız şu an.
Rot balans ayarını sonbaharda yaptırmış olmanız, bugün otobanda o titremeyi hissetmeyeceğiniz anlamına gelmiyor maalesef. Lastiklerin iç yüzeyinde biriken çamur tabakası bile o devasa ağırlıktaki jantın dengesini alt üst etmeye yeter de artar bile. Asfaltın o sıcak yaz günlerinde eriyip dalgalanması, her köşe başında direksiyona binen yükü katlıyor. Acaba balans kurşunlarından biri yolda düşmüş olabilir mi... Düşmese bile jantın ta kendisi ufak bir çukur yüzünden eğilmişse, o titremeyi ne yapsanız kesemezsiniz. Lastikçiye gidip "abi şuna bir balans yap" demek en kolayı tabii ama ya sorun janttaysa? Para saçmak işin en acı kısmı değil, asıl can sıkıcı olan o titremenin direksiyon kutusundan mı yoksa salıncak burçlarından mı geldiğini kimsenin tam olarak çözememesi...
Fren pedalına dokunduğunuz an o titreme iki katına çıkıyorsa, parmaklarınız direksiyona daha da sert sarılmak zorunda kalıyor demektir. Disklerin sıcaktan yamulması, Ford sahiplerinin neredeyse ortak kaderi haline geldi artık. Frene basınca balata ile disk birbirine düzgün basmıyor, haliyle o dalgalanma doğrudan direksiyon miline vuruyor. Kimisi absürt paralar harcayıp orijinal disk taktırıyor, kimisi tornaya verip geçici bir huzur satın alıyor. Acaba bu metal yorgunluğunun sonu nereye varacak... Sürekli bir parça değişimi, sürekli bir "acaba bu sefer düzeldi mi" kuşkusu. İnsan bazen arabayı satıp bisiklete binme fikriyle baş başa kalıyor o kırmızı ışıkta beklerken.
Salıncaklar, rot başları, aks lalesi derken ön takımın o karmaşık anatomisi içinde kaybolup gidiyor insan. Ön düzendeki en ufak bir boşluk, o yüksek hızlarda bin kat büyüyerek direksiyona aksetmek zorunda. Ziftli yollardaki o derin kasisler, her seferinde ön takımdan bir parça koparıp alıyor sanki. Usta kaputu kaldırıp tornavidayla kurcalarken yüzündeki o bilmiş ifadeye kapılmamak elde değil... "Abi bu Ford'lar hassastır biraz" cümlesini duymaktan midem bulandı artık. Hassas falan değil, yollarımız tarlaya döndü diyemiyor kimse. Direksiyondaki o minik titreme aslında altımızdaki metal yığınının bize "beni dinle, bir yerlerim ağrıyor" deme biçimi belki de.
Uzun lafın kısası, bu direksiyon sarsıntısı meselesi sabır sınırlarını zorlayan bir sabır testi gibi adeta. Lastik havalarından tutun da aks kafasındaki o gizli boşluğa kadar onlarca ihtimal masada duruyor. Belki de en iyisi müziğin sesini biraz daha açıp o titreşimi kafaya takmamak... Ama nereye kadar sürecek bu kaçış? Bir gün o rot başı tamamen yerinden çıkarsa göreceğiz bakalım müziğin sesini. Arabasına gerçekten değer veren bir şoför için o direksiyondaki en ufak bir sapma bile ruh sağlığı sorunudur çünkü. Yolculuk dediğin keyif vermeli insana, ellerini uyuşturup sinir sistemini darmadağın etmeli değil.
Rot balans ayarını sonbaharda yaptırmış olmanız, bugün otobanda o titremeyi hissetmeyeceğiniz anlamına gelmiyor maalesef. Lastiklerin iç yüzeyinde biriken çamur tabakası bile o devasa ağırlıktaki jantın dengesini alt üst etmeye yeter de artar bile. Asfaltın o sıcak yaz günlerinde eriyip dalgalanması, her köşe başında direksiyona binen yükü katlıyor. Acaba balans kurşunlarından biri yolda düşmüş olabilir mi... Düşmese bile jantın ta kendisi ufak bir çukur yüzünden eğilmişse, o titremeyi ne yapsanız kesemezsiniz. Lastikçiye gidip "abi şuna bir balans yap" demek en kolayı tabii ama ya sorun janttaysa? Para saçmak işin en acı kısmı değil, asıl can sıkıcı olan o titremenin direksiyon kutusundan mı yoksa salıncak burçlarından mı geldiğini kimsenin tam olarak çözememesi...
Fren pedalına dokunduğunuz an o titreme iki katına çıkıyorsa, parmaklarınız direksiyona daha da sert sarılmak zorunda kalıyor demektir. Disklerin sıcaktan yamulması, Ford sahiplerinin neredeyse ortak kaderi haline geldi artık. Frene basınca balata ile disk birbirine düzgün basmıyor, haliyle o dalgalanma doğrudan direksiyon miline vuruyor. Kimisi absürt paralar harcayıp orijinal disk taktırıyor, kimisi tornaya verip geçici bir huzur satın alıyor. Acaba bu metal yorgunluğunun sonu nereye varacak... Sürekli bir parça değişimi, sürekli bir "acaba bu sefer düzeldi mi" kuşkusu. İnsan bazen arabayı satıp bisiklete binme fikriyle baş başa kalıyor o kırmızı ışıkta beklerken.
Salıncaklar, rot başları, aks lalesi derken ön takımın o karmaşık anatomisi içinde kaybolup gidiyor insan. Ön düzendeki en ufak bir boşluk, o yüksek hızlarda bin kat büyüyerek direksiyona aksetmek zorunda. Ziftli yollardaki o derin kasisler, her seferinde ön takımdan bir parça koparıp alıyor sanki. Usta kaputu kaldırıp tornavidayla kurcalarken yüzündeki o bilmiş ifadeye kapılmamak elde değil... "Abi bu Ford'lar hassastır biraz" cümlesini duymaktan midem bulandı artık. Hassas falan değil, yollarımız tarlaya döndü diyemiyor kimse. Direksiyondaki o minik titreme aslında altımızdaki metal yığınının bize "beni dinle, bir yerlerim ağrıyor" deme biçimi belki de.
Uzun lafın kısası, bu direksiyon sarsıntısı meselesi sabır sınırlarını zorlayan bir sabır testi gibi adeta. Lastik havalarından tutun da aks kafasındaki o gizli boşluğa kadar onlarca ihtimal masada duruyor. Belki de en iyisi müziğin sesini biraz daha açıp o titreşimi kafaya takmamak... Ama nereye kadar sürecek bu kaçış? Bir gün o rot başı tamamen yerinden çıkarsa göreceğiz bakalım müziğin sesini. Arabasına gerçekten değer veren bir şoför için o direksiyondaki en ufak bir sapma bile ruh sağlığı sorunudur çünkü. Yolculuk dediğin keyif vermeli insana, ellerini uyuşturup sinir sistemini darmadağın etmeli değil.
