Yusuf Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Hapı yuttuk derler ya bazen, hah tam da öyle bir şey işte bu ishal meselesi.
Sabah kahvesiyle başlayan o tatlı huzur birdenbire yerini kasvetli bir koşturmacaya bırakıveriyor, insan anlaya mıyo nasıl olduğunu.
Bakteriler, virüsler, parazitler... Görünmez düşmanlar işte, midemizin başköşesine kurulup oranın dengesini altüst ediyorlar da haberimiz olmuyor.
Abi ya, insan bazen yediği bozuk bir salatadan ya da dışarıda içtiği o şüpheli sudan bile günlerce kendine gelemiyor, vallahi billahi hayatı zindan ediyor insana.
Sindirim sistemi dediğimiz o mucizevi mekanizma aslında dışarıdan gelen her yabancı maddeye karşı bir kale gibi direniyor, ama işte bazen kapılar ardına kadar açılıyor.
Bağırsaklarımız adeta isyanda, aldıkları her şeyi hızla dışarı atma çabasındalar... Sanki içeride bir yangın var da su döküyorlar gibi düşünün bunu.
Su kaybı en büyük tehlike tabii, bunu atlamamak lazım kesinlikle.
Vücut sıvısı hızla tükenirken böbrekler sinyal vermeye başlıyor, tansiyon düşüyor, insan şöyle bir koltuğa yığılıveriyor yorgunluktan.
Ne yapsak peki bu durumda, hemen antibiyotiğe mi sarılmalı yoksa biraz bekleyip kendi haline mi bırakmalı?
Aslında çoğu zaman vücut kendi kendine hallediyor bu işi, yeter ki biraz sabırlı olalım ve su tüketimini elden bırakmayalım.
Tabii ateş yükselirse ya da kanlı bir durum varsa, o zaman işin rengi değişiyor, hemen bir uzmana görünmek şart oluyor.
Yani kısacası, bağırsaklarımızın sesine kulak vermek, ne yediğimize ne içtiğimize biraz daha dikkat etmek gerekiyor hayatta.
Sabah kahvesiyle başlayan o tatlı huzur birdenbire yerini kasvetli bir koşturmacaya bırakıveriyor, insan anlaya mıyo nasıl olduğunu.
Bakteriler, virüsler, parazitler... Görünmez düşmanlar işte, midemizin başköşesine kurulup oranın dengesini altüst ediyorlar da haberimiz olmuyor.
Abi ya, insan bazen yediği bozuk bir salatadan ya da dışarıda içtiği o şüpheli sudan bile günlerce kendine gelemiyor, vallahi billahi hayatı zindan ediyor insana.
Sindirim sistemi dediğimiz o mucizevi mekanizma aslında dışarıdan gelen her yabancı maddeye karşı bir kale gibi direniyor, ama işte bazen kapılar ardına kadar açılıyor.
Bağırsaklarımız adeta isyanda, aldıkları her şeyi hızla dışarı atma çabasındalar... Sanki içeride bir yangın var da su döküyorlar gibi düşünün bunu.
Su kaybı en büyük tehlike tabii, bunu atlamamak lazım kesinlikle.
Vücut sıvısı hızla tükenirken böbrekler sinyal vermeye başlıyor, tansiyon düşüyor, insan şöyle bir koltuğa yığılıveriyor yorgunluktan.
Ne yapsak peki bu durumda, hemen antibiyotiğe mi sarılmalı yoksa biraz bekleyip kendi haline mi bırakmalı?
Aslında çoğu zaman vücut kendi kendine hallediyor bu işi, yeter ki biraz sabırlı olalım ve su tüketimini elden bırakmayalım.
Tabii ateş yükselirse ya da kanlı bir durum varsa, o zaman işin rengi değişiyor, hemen bir uzmana görünmek şart oluyor.
Yani kısacası, bağırsaklarımızın sesine kulak vermek, ne yediğimize ne içtiğimize biraz daha dikkat etmek gerekiyor hayatta.
