Hakan Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Borusan'dan çıkıp o ilk gaza bastığın anı hatırla; araba sanki asphaltı değil ruhunu yutuyormuş gibi gider... İşte o ilk büyü geçmeye başlayıp direksiyon altından fısıldayan küçük servis lambaları yanınca insan bir duraksıyor. Kilometre sayacına bakıyorsun, yahu daha dün değiştirdik sanki diyorsun ama zaman su gibi akıp gitmiş işte. Alman mühendisliği dediğin şey taştan tunçtan yapılmış değil ki, dakikalarla yarışan milyonlarca metal parçanın kusursuz bir senfonisi... Periyodik bakım dediğimiz o korkutucu bütçe kalemi aslında bu senfoninin akordu bozulmasın diye var.
Yağ çubuğunu çektiğinde o simsiyah, parıltısını kaybetmiş sıvıyı görmek insanın içini burkuyor biraz. Motorun içinde pistonlar saniyede binlerce kez birbirine sürtünürken o yağ olmasa ne olurdu acaba... Zaten CBS yani Araç Veri Servis sistemi tam da bunu fısıldıyor sana ekrandan; "bana taze kan lazım" diyor resmen. Kaliteli bir sentetik yağ koymadığın sürece motorun o tok hırıltısı zamanla boğuk bir hırıltıya dönüyor da insan alıştırdığı için fark edemiyor önce. Sonra bir gün yokuşta bayılıyor araba, gaza yüklendikçe oflaya puflaya çıkıyor...
Fren balatalarından o hafif gıcırtı gelmeye başladığı an, usta "değişecek" dediğinde dünyan kararıyor değil mi. O disklerin ömrü sadece senin nasıl frene bastığınla değil, İstanbul'un o kahrolası dur-kalk trafiğinde ne kadar sinirlendiğinle de doğrudan bağlantılı aslında. Balata biter de diske kazık gibi sürünmeye başlarsa işte o zaman masraf katlanıyor, neme lazım... Güvenlik dediğin şey üç kuruşluk balatadan kaçılmayacak kadar hayati, bunu o sert bir frende duramadığın an anlarsın da iş işten geçmiş olur.
Filtreleri değiştirirken ustanın kenara attığı o kapkara hava filtresini görünce insan kendi ciğerinden şüphe ediyor bir an. Dışarıdaki o egzoz dumanını, tozu toprağı bu küçük kağıt yığınları tutuyor içeride süzerek. Motor nefes alamazsa nasılkoşsun, nasıl o Alman beygirleri coşsun dimi ama... Değiştirince araba sanki derin bir nefes almış gibi rölantide bile pürüzsüz çalışmaya başlıyor, sesi inceliyor resmen.
Buji meselesi var bir de, o minik kıvılcım odakları zamanla aşınıyor da insanın haberi bile olmuyor. Ateşleme zayıflayınca yakıt tüketimi gizliden gizliye artıyor, sen de zannediyorsun ki benzin fiyatları uçtu yine... Aslında motor içindeki o patlama tam zamanında ve kusursuz gerçekleşmediği için güç kayboluyor yolda. Ustaya soruyorsun, "değişme zamanı gelmiş" diyor, o parça değiştiği an araba sanki on yaş gençleşmiş gibi fırlıyor ileriye doğru.
Şanzıman yağına kimse dokunmak istemez nedense, "ömürlük" masallarına inanan çok çünkü bu memlekette. Hangi yağ ömür boyu kalmış ki bu dünyada, metalin olduğu yerde sürtünme ve aşınma kaçınılmaz bir son... O vites geçişlerindeki o minik kemikleşme hissi, yokuşta kalkarken yaşanan o kararsızlık hep o değişmeyen yağın suçu. Değiştirip de yola çıktığında o viteslerin yağ gibi kaydığını hissedince kendine kızıyorsun, neden bu kadar bekledim diye.
Hani derler ya araba sahibine benzer diye, bakımlarını zamanında yaptığın BMW sana asla yolda yüz çevirmez. O alman çeliği doğru ellerde ve zamanında bakıldığında neredeyse ömürlük bir yoldaş oluyor insana. Bakım masrafından kaçıp sanayi köşelerinde usta aramak yerine zamanında yetkili ya da dürüst bir özel servise gitmek en mantıklısı... Zaten araba sana ne zaman ne istedeğini söylüyor, yeter ki kulak ver, o direksiyonun arkasındaki his hiçbir şeye değişilmez çünkü.
Yağ çubuğunu çektiğinde o simsiyah, parıltısını kaybetmiş sıvıyı görmek insanın içini burkuyor biraz. Motorun içinde pistonlar saniyede binlerce kez birbirine sürtünürken o yağ olmasa ne olurdu acaba... Zaten CBS yani Araç Veri Servis sistemi tam da bunu fısıldıyor sana ekrandan; "bana taze kan lazım" diyor resmen. Kaliteli bir sentetik yağ koymadığın sürece motorun o tok hırıltısı zamanla boğuk bir hırıltıya dönüyor da insan alıştırdığı için fark edemiyor önce. Sonra bir gün yokuşta bayılıyor araba, gaza yüklendikçe oflaya puflaya çıkıyor...
Fren balatalarından o hafif gıcırtı gelmeye başladığı an, usta "değişecek" dediğinde dünyan kararıyor değil mi. O disklerin ömrü sadece senin nasıl frene bastığınla değil, İstanbul'un o kahrolası dur-kalk trafiğinde ne kadar sinirlendiğinle de doğrudan bağlantılı aslında. Balata biter de diske kazık gibi sürünmeye başlarsa işte o zaman masraf katlanıyor, neme lazım... Güvenlik dediğin şey üç kuruşluk balatadan kaçılmayacak kadar hayati, bunu o sert bir frende duramadığın an anlarsın da iş işten geçmiş olur.
Filtreleri değiştirirken ustanın kenara attığı o kapkara hava filtresini görünce insan kendi ciğerinden şüphe ediyor bir an. Dışarıdaki o egzoz dumanını, tozu toprağı bu küçük kağıt yığınları tutuyor içeride süzerek. Motor nefes alamazsa nasılkoşsun, nasıl o Alman beygirleri coşsun dimi ama... Değiştirince araba sanki derin bir nefes almış gibi rölantide bile pürüzsüz çalışmaya başlıyor, sesi inceliyor resmen.
Buji meselesi var bir de, o minik kıvılcım odakları zamanla aşınıyor da insanın haberi bile olmuyor. Ateşleme zayıflayınca yakıt tüketimi gizliden gizliye artıyor, sen de zannediyorsun ki benzin fiyatları uçtu yine... Aslında motor içindeki o patlama tam zamanında ve kusursuz gerçekleşmediği için güç kayboluyor yolda. Ustaya soruyorsun, "değişme zamanı gelmiş" diyor, o parça değiştiği an araba sanki on yaş gençleşmiş gibi fırlıyor ileriye doğru.
Şanzıman yağına kimse dokunmak istemez nedense, "ömürlük" masallarına inanan çok çünkü bu memlekette. Hangi yağ ömür boyu kalmış ki bu dünyada, metalin olduğu yerde sürtünme ve aşınma kaçınılmaz bir son... O vites geçişlerindeki o minik kemikleşme hissi, yokuşta kalkarken yaşanan o kararsızlık hep o değişmeyen yağın suçu. Değiştirip de yola çıktığında o viteslerin yağ gibi kaydığını hissedince kendine kızıyorsun, neden bu kadar bekledim diye.
Hani derler ya araba sahibine benzer diye, bakımlarını zamanında yaptığın BMW sana asla yolda yüz çevirmez. O alman çeliği doğru ellerde ve zamanında bakıldığında neredeyse ömürlük bir yoldaş oluyor insana. Bakım masrafından kaçıp sanayi köşelerinde usta aramak yerine zamanında yetkili ya da dürüst bir özel servise gitmek en mantıklısı... Zaten araba sana ne zaman ne istedeğini söylüyor, yeter ki kulak ver, o direksiyonun arkasındaki his hiçbir şeye değişilmez çünkü.
