Aydın Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Geniş bir sofrada o güzelim sütlü tatlıya bakıp da "şimdi bunu yesem sabaha kadar kıvranır mıyım" tedirginliğini yaşayan o kadar çok kişiyiz ki aslında... İnce bağırsağımızın villus hücrelerinden salgılanması gereken laktaz enzimi yetersiz kalınca, o çift şekerli disakkarit yani bildiğimiz laktoz kalın bağırsağa aynen geçiveriyor. Bakteriler de durur mu, başlıyorlar onu fermantasyona tabi tutmaya. Vallahi sonrasında gelen o hidrojen ve metan gazı fırtınasını, o tatsız tutsuz şişkinliği zaten hepimiz çok iyi biliyoruz.
Şimdi bu laktaz eksikliği dediysek, herkesin bünyesi bir değil abi ya. Kimi bir bardak normal süt içtiğinde sanki karnında taş taşıyormuş gibi hisseder, kimi de sadece hafif bir gazla atlatır. İşte tam bu noktada, üreticilerin sütün içine dışarıdan eklediği laktaz enzimiyle laktozu glikoz ve galaktoza parçalanmış o sütler giriyor hayatımıza... Yani aslında süt laktozdan arındırılmıyor, şekerleri önceden sindirilmiş hale getiriliyor, hazır duruma sokuluyor.
Gece yarısı ansızın gelen o mide kramplarından bıkıp usananlar, gün boyu sürekli karnı guruldayanlar... Sindirim sistemimizdeki bu fermantasyon sürecini yavaşlatmak, hatta tamamen durdurmak isteyen herkes için biçilmiş kaftan aslında bu alternatif. Bir de yaş ilerledikçe, hani o çocukluktaki o güçlü enzymatic aktivite yavaş yavaş azalıyor ya... Genetik olarak da buna yatkınsak, sütün o tatlımsı molekülleri bize resmen yük olmaya başlıyor.
Spor yaparken protein ihtiyacını sütle karşılayıp sonra antrenmanın ortasında karın ağrısıyla boğuşanlara ne demeli peki? Hidrolize edilmiş bu sütler, osmotik basıncı bağırsakta dengelediği için o ani tuvalet ihtiyacını veya mide bulantısını da büyük oranda engelliyor. Bazen sırf o şişkinlik hissi yüzünden kahveyi bile sek içen arkadaşlarımız var vallahi, biliyorum. Sütlü latte keyfinden mahrum kalmamak için harika bir kaçış noktası...
Tabii sütün glikoz ve galaktoza bölünmesi, dilimizdeki tat reseptörlerine bir tık daha şekerli gelmesine yol açıyor, buna şaşırmamak lazım. Şeker eklenmiş gibi hissediyoruz bazen ama yok, tamamen o moleküler yapının kırılmasından kaynaklı bir tat bu. Fonksiyonel gastrointestinal rahatsızlıkları olanlar, irritable bağırsak sendromuyla yıllardır boğuşanlar için hayatı ciddi anlamda kolaylaştırıyor aslında bu küçük dokunuş.
Sadece laktozu sindiremeyenler değil ki... Yaşlılık dönemiyle birlikte bağırsak florasında değişim yaşayan büyüklerimiz, hassas bir mideye sahip olanlar... Herkesin sindirim kapasitesi, o enzim salgılama oranı birbirinden o kadar farklı ki. Deneyip kendi bedenimizin verdiği tepkiyi gözlemlemek, o sinyalleri dinlemek en mantıklısı galiba...
Şimdi bu laktaz eksikliği dediysek, herkesin bünyesi bir değil abi ya. Kimi bir bardak normal süt içtiğinde sanki karnında taş taşıyormuş gibi hisseder, kimi de sadece hafif bir gazla atlatır. İşte tam bu noktada, üreticilerin sütün içine dışarıdan eklediği laktaz enzimiyle laktozu glikoz ve galaktoza parçalanmış o sütler giriyor hayatımıza... Yani aslında süt laktozdan arındırılmıyor, şekerleri önceden sindirilmiş hale getiriliyor, hazır duruma sokuluyor.
Gece yarısı ansızın gelen o mide kramplarından bıkıp usananlar, gün boyu sürekli karnı guruldayanlar... Sindirim sistemimizdeki bu fermantasyon sürecini yavaşlatmak, hatta tamamen durdurmak isteyen herkes için biçilmiş kaftan aslında bu alternatif. Bir de yaş ilerledikçe, hani o çocukluktaki o güçlü enzymatic aktivite yavaş yavaş azalıyor ya... Genetik olarak da buna yatkınsak, sütün o tatlımsı molekülleri bize resmen yük olmaya başlıyor.
Spor yaparken protein ihtiyacını sütle karşılayıp sonra antrenmanın ortasında karın ağrısıyla boğuşanlara ne demeli peki? Hidrolize edilmiş bu sütler, osmotik basıncı bağırsakta dengelediği için o ani tuvalet ihtiyacını veya mide bulantısını da büyük oranda engelliyor. Bazen sırf o şişkinlik hissi yüzünden kahveyi bile sek içen arkadaşlarımız var vallahi, biliyorum. Sütlü latte keyfinden mahrum kalmamak için harika bir kaçış noktası...
Tabii sütün glikoz ve galaktoza bölünmesi, dilimizdeki tat reseptörlerine bir tık daha şekerli gelmesine yol açıyor, buna şaşırmamak lazım. Şeker eklenmiş gibi hissediyoruz bazen ama yok, tamamen o moleküler yapının kırılmasından kaynaklı bir tat bu. Fonksiyonel gastrointestinal rahatsızlıkları olanlar, irritable bağırsak sendromuyla yıllardır boğuşanlar için hayatı ciddi anlamda kolaylaştırıyor aslında bu küçük dokunuş.
Sadece laktozu sindiremeyenler değil ki... Yaşlılık dönemiyle birlikte bağırsak florasında değişim yaşayan büyüklerimiz, hassas bir mideye sahip olanlar... Herkesin sindirim kapasitesi, o enzim salgılama oranı birbirinden o kadar farklı ki. Deneyip kendi bedenimizin verdiği tepkiyi gözlemlemek, o sinyalleri dinlemek en mantıklısı galiba...
