Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Egzoz hattının tam kalbine yerleştirilen Audi NOx sensörü, motor yönetim sisteminin en acımasız denetçisidir. Seçici Katalitik İndirgeme (SCR) katalizörünün hemen öncesine ve sonrasına konumlandırılan bu seramik tabanlı duyarga, egzoz gazındaki azot oksit konsantrasyonunu anlık olarak ölçmekle görevlidir. Egzoz gazı sıcaklığı 200 derecenin üzerine çıktığı an devreye giren entegre ısıtıcı eleman, sensörün Zirkonyum Dioksit (ZrO
2
) hücresini optimum çalışma sıcaklığı olan 800 dereceye ulaştırır. İşte tam bu noktada, sensör ucundaki platin elektrotlar katalitik bir ayrıştırma başlatarak azot oksit moleküllerini serbest oksijen iyonlarına dönüştürür. Ufak bir kurum birikintisi, mikro gözenekli bu yapıyı tıkadığı an sistem körleşir. Egzozdan ne çıktığını göremeyen bir motor kontrol ünitesi (ECU) ise kör uçuş yapmaya başlar...
Gösterge panelinde aniden beliren o meşhur motor arıza lambası (MIL) genellikle yaklaşan bir mali krizin habercisidir. OBD-II teşhis cihazını bağladığınızda karşınıza çıkacak olan P2200, P2201 veya P229F gibi arıza kodları, sensörün analog sinyal çıkışında ya da ısıtıcı devresinde bir kopukluk olduğuna işaret eder. Audi yazılımı, NOx sensöründen gelen sinyalin mantıksal sınırların dışına çıktığını algıladığı an motoru koruma moduna (Limp Mode) alabilir. Yakıt enjeksiyon haritası anında değiştirilir, zengin karışımdan fakir karışıma geçiş kararları askıya alınır. Performansın dramatik şekilde düştüğünü, gaz pedalının altındaki o eski gücün yok olduğunu hissedersiniz. AdBlue tüketiminin mantıksız şekilde artması veya tamamen durması da bu elektronik körlüğün en net kanıtıdır.
Peki bu hassas parça neden bu kadar çabuk pes ediyor? Temel sebep, kalitesiz AdBlue kullanımı ve egzoz sistemindeki yüksek ısı dalgalanmalarının yarattığı termal şoklardır. AdBlue sıvısının içindeki üre oranı standartların dışına çıktığında, egzoz borusunun içinde kristalleşme meydana gelir ve bu katı atıklar sensörün koruyucu kalkanını aşındırır. Turbo milinden sızan mikroskobik yağ buharları da egzoz gazıyla birleşerek sensörün platin kaplı odacıklarını kalıcı olarak sıvar. Egzoz sıcaklık sensörlerinin (EGT) hatalı ölçüm yapması yüzünden DPF rejenerasyonunun yarıda kalması ise sensörün adeta kavrulmasına yol açar. Bir diğer deyişle, zincirleme bir reaksiyonun kurbanı olur o pahalı parça...
Arıza kodunu silip yola devam etmeye çalışmak, yaklaşan motor felaketine gözlerini kapatmaktan farksızdır. Birçok kullanıcı internet forumlarında gördüğü "temizleme" efsanelerine inanıp sensörü balata spreyiyle yıkamaya kalkar ki bu, hassas kimyasal katmanı tamamen yok eden ölümcül bir hatadır. Çözüm, sensör probunun ve kontrol ünitesinin (Smart NOx Sensor Module) set olarak yenilenmesinden geçer. Parçayı değiştirirken egzoz dişlilerine yüksek sıcaklık montaj pastası sürmek, gelecekteki olası bir söküm işleminde dişlerin yalama olmasını engeller. Yeni sensörün adaptasyon değerlerini vasıtanın beynine (ECU) kodlamadan yola çıkarsanız, sistem yeni parçayı eski hatalı verilerle çalıştırmaya zorlar. Parçayı tak, yazılımı eşitle, sistemi kalibre et...
Egzoz gazı analizinde milisaniyeler seviyesinde gecikme yaşanması, dizel partikül filtresinin (DPF) de vaktinden önce dolmasına sebebiyet verir. Çünkü ECU, egzozdaki NOx seviyesini yüksek gördüğü her an EGR valfini daha fazla açarak yanma odası sıcaklığını düşürmeye çalışır. Bu durum silindir içinde kalitesiz ve kurum üreten bir yanmaya yol açar, motor kendi kendini boğmaya başlar. Aracınızın arkasından siyah duman atması veya rölantideki o garip dalgalanmalar hep bu dengesizliğin ürünüdür. Egzoz emisyon standartlarını (Euro 6) yakalayabilmek adına tasarlanan bu ultra hassas sistem, en ufak bir geri besleme hatasında lüks bir otomobili adeta verimsiz bir traktöre dönüştürebilir. Paranızı ve motorunuzu korumak istiyorsanız, sensör sinyali koptuğu an müdahaleyi geciktirmemelisiniz.
2
) hücresini optimum çalışma sıcaklığı olan 800 dereceye ulaştırır. İşte tam bu noktada, sensör ucundaki platin elektrotlar katalitik bir ayrıştırma başlatarak azot oksit moleküllerini serbest oksijen iyonlarına dönüştürür. Ufak bir kurum birikintisi, mikro gözenekli bu yapıyı tıkadığı an sistem körleşir. Egzozdan ne çıktığını göremeyen bir motor kontrol ünitesi (ECU) ise kör uçuş yapmaya başlar...
Gösterge panelinde aniden beliren o meşhur motor arıza lambası (MIL) genellikle yaklaşan bir mali krizin habercisidir. OBD-II teşhis cihazını bağladığınızda karşınıza çıkacak olan P2200, P2201 veya P229F gibi arıza kodları, sensörün analog sinyal çıkışında ya da ısıtıcı devresinde bir kopukluk olduğuna işaret eder. Audi yazılımı, NOx sensöründen gelen sinyalin mantıksal sınırların dışına çıktığını algıladığı an motoru koruma moduna (Limp Mode) alabilir. Yakıt enjeksiyon haritası anında değiştirilir, zengin karışımdan fakir karışıma geçiş kararları askıya alınır. Performansın dramatik şekilde düştüğünü, gaz pedalının altındaki o eski gücün yok olduğunu hissedersiniz. AdBlue tüketiminin mantıksız şekilde artması veya tamamen durması da bu elektronik körlüğün en net kanıtıdır.
Peki bu hassas parça neden bu kadar çabuk pes ediyor? Temel sebep, kalitesiz AdBlue kullanımı ve egzoz sistemindeki yüksek ısı dalgalanmalarının yarattığı termal şoklardır. AdBlue sıvısının içindeki üre oranı standartların dışına çıktığında, egzoz borusunun içinde kristalleşme meydana gelir ve bu katı atıklar sensörün koruyucu kalkanını aşındırır. Turbo milinden sızan mikroskobik yağ buharları da egzoz gazıyla birleşerek sensörün platin kaplı odacıklarını kalıcı olarak sıvar. Egzoz sıcaklık sensörlerinin (EGT) hatalı ölçüm yapması yüzünden DPF rejenerasyonunun yarıda kalması ise sensörün adeta kavrulmasına yol açar. Bir diğer deyişle, zincirleme bir reaksiyonun kurbanı olur o pahalı parça...
Arıza kodunu silip yola devam etmeye çalışmak, yaklaşan motor felaketine gözlerini kapatmaktan farksızdır. Birçok kullanıcı internet forumlarında gördüğü "temizleme" efsanelerine inanıp sensörü balata spreyiyle yıkamaya kalkar ki bu, hassas kimyasal katmanı tamamen yok eden ölümcül bir hatadır. Çözüm, sensör probunun ve kontrol ünitesinin (Smart NOx Sensor Module) set olarak yenilenmesinden geçer. Parçayı değiştirirken egzoz dişlilerine yüksek sıcaklık montaj pastası sürmek, gelecekteki olası bir söküm işleminde dişlerin yalama olmasını engeller. Yeni sensörün adaptasyon değerlerini vasıtanın beynine (ECU) kodlamadan yola çıkarsanız, sistem yeni parçayı eski hatalı verilerle çalıştırmaya zorlar. Parçayı tak, yazılımı eşitle, sistemi kalibre et...
Egzoz gazı analizinde milisaniyeler seviyesinde gecikme yaşanması, dizel partikül filtresinin (DPF) de vaktinden önce dolmasına sebebiyet verir. Çünkü ECU, egzozdaki NOx seviyesini yüksek gördüğü her an EGR valfini daha fazla açarak yanma odası sıcaklığını düşürmeye çalışır. Bu durum silindir içinde kalitesiz ve kurum üreten bir yanmaya yol açar, motor kendi kendini boğmaya başlar. Aracınızın arkasından siyah duman atması veya rölantideki o garip dalgalanmalar hep bu dengesizliğin ürünüdür. Egzoz emisyon standartlarını (Euro 6) yakalayabilmek adına tasarlanan bu ultra hassas sistem, en ufak bir geri besleme hatasında lüks bir otomobili adeta verimsiz bir traktöre dönüştürebilir. Paranızı ve motorunuzu korumak istiyorsanız, sensör sinyali koptuğu an müdahaleyi geciktirmemelisiniz.
