Erem Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Gece yarısı saat üç civarıydı, odadaki duvar saatinin tık tıkları sanki beynimin içinde yankılanıyordu ve o an anladım ki sol yanağımdaki o hain sızı artık gizli bir düşman değil, resmen bir isyandı. Hani sıradan bir çürük sızlaması dersin geçiştirirsin ya, işte bu öyle bir şey değil; nabız gibi atan, vurdukça gözünden yaş getiren o lanet zonklama başladıysa kök ucunda irin birikmiştir çoktan. Vallahi billahi insanı dünyadan bezdirir, ne yutkunabilirsin ne iki çift laf edebilirsin. O şişlik sinsice büyürken yapılacak ilk iş, aynanın karşısına geçip ağzının içine bakmak değil, direkt profesyonel bir hekim koltuğuna doğru yola koyulmaktır aslında.
Diş hekiminin o steril odasına adım attığında içini kaplayan o soğuk korkuyu çok iyi bilirim ama inan bana, o koltuktaki birkaç dakika seni günlerce çekeceğin azaptan kurtaracak tek çare. Doktor önce bir röntgen ister, kökün derinliklerinde ne dolaplar döndüğünü görmek için... Apsenin büyüklüğüne, kemiğe ne kadar zarar verdiğine bakar ve o iltihabı oradan tahliye etmek için planını yapar. Bazen küçük bir kesiyle oradaki baskıyı hafifletirler ki, o an hissettiğin rahatlamayı sana kelimelerle tarif edemem, sanki sırtından tonlarca yük kalkmış gibi olur.
Antibiyotik meselesi tam bir muamma, bizim insanımız bayılır komşunun tavsiyesiyle ilaç yutmaya ama kazın ayağı öyle değil işte. Doktor reçete etmediği sürece o haplara dokunmamalısın bile, çünkü antibiyotik oradaki iltihabı kurutmaz, sadece kana karışıp vücuda yayılmasını engeller, yani geçici bir kalkan olur. Asıl tedavi kök kanallarının temizlenmesiyle başlar; o incecik eğelerle kökün içine girip bütün o ölmüş dokuları, bakterileri kazıya kazıya temizlerler. Temizlesinler ki bir daha aynı kabusu yaşamayasın, orası tamamen dezenfekte olsun...
Kanal tedavisiyle kurtarılamayacak kadar harabeye dönmüş bir dişin varsa, ne yalan söyleyeyim, o beyaz bayrağı çekip vedalaşmaktan başka çare kalmıyor bazen. Çekim lafını duyunca hemen enseyi karartma; günümüz teknolojisinde o bölgeyi öyle bir uyuşturuyorlar ki ruhun bile duymuyor. Diş gidiyor gitmesine ama arkasındaki o zehirli apse yuvası da onunla birlikte sökülüp atılıyor, yerine tertemiz bir yara yatağı kalıyor. Hekim orayı güzelce temizledikten sonra sana düşen tek şey, birkaç gün boyunca o bölgeyi korumak, sıcak ve asitli şeylerden uzak durmak.
Eczaneden aldığın o ağrı kesiciler sadece süreyi uzatır, acıyı maskeler ama içerideki o mikroplar kemiği kemirmeye tam gaz devam eder abi ya. Evde karanfil yağı sürersin, tuzlu suyla gargara yaparsın, geçici olarak bir ferahlık gelir gelmesine de... O iltihap kök kanalının içinde hapis kaldığı sürece kendi kendine yok olma şansı sıfır, yani kaçışın yok. Kendi kendine geçmesini beklemek, saatli bir bombanın üzerinde oturup çay içmeye benzer, hiç gerek yok böyle maceralara.
İyileşme sürecinde o şiş yanağa dışarıdan soğuk kompres yapmak, o bölgedeki kan akışını yavaşlatıp ödemi azaltmanın en tatlı yoludur aslında. Aynaya baktığında yanağının bir tarafının davul gibi olduğunu görmek canını sıkmasın, o vücudunun verdiği doğal bir savunma reaksiyonudur. Bol su içeceksin, yumuşak şeyler yiyeceksin, o dişi birkaç gün dinlenmeye bırakacaksın. Zaten doktorun dediklerine harfiyen uyarsan, birkaç gün içinde o eski enerjine, o neşeli günlerine geri döndüğünü göreceksin, yeter ki ihmal etme.
Diş hekiminin o steril odasına adım attığında içini kaplayan o soğuk korkuyu çok iyi bilirim ama inan bana, o koltuktaki birkaç dakika seni günlerce çekeceğin azaptan kurtaracak tek çare. Doktor önce bir röntgen ister, kökün derinliklerinde ne dolaplar döndüğünü görmek için... Apsenin büyüklüğüne, kemiğe ne kadar zarar verdiğine bakar ve o iltihabı oradan tahliye etmek için planını yapar. Bazen küçük bir kesiyle oradaki baskıyı hafifletirler ki, o an hissettiğin rahatlamayı sana kelimelerle tarif edemem, sanki sırtından tonlarca yük kalkmış gibi olur.
Antibiyotik meselesi tam bir muamma, bizim insanımız bayılır komşunun tavsiyesiyle ilaç yutmaya ama kazın ayağı öyle değil işte. Doktor reçete etmediği sürece o haplara dokunmamalısın bile, çünkü antibiyotik oradaki iltihabı kurutmaz, sadece kana karışıp vücuda yayılmasını engeller, yani geçici bir kalkan olur. Asıl tedavi kök kanallarının temizlenmesiyle başlar; o incecik eğelerle kökün içine girip bütün o ölmüş dokuları, bakterileri kazıya kazıya temizlerler. Temizlesinler ki bir daha aynı kabusu yaşamayasın, orası tamamen dezenfekte olsun...
Kanal tedavisiyle kurtarılamayacak kadar harabeye dönmüş bir dişin varsa, ne yalan söyleyeyim, o beyaz bayrağı çekip vedalaşmaktan başka çare kalmıyor bazen. Çekim lafını duyunca hemen enseyi karartma; günümüz teknolojisinde o bölgeyi öyle bir uyuşturuyorlar ki ruhun bile duymuyor. Diş gidiyor gitmesine ama arkasındaki o zehirli apse yuvası da onunla birlikte sökülüp atılıyor, yerine tertemiz bir yara yatağı kalıyor. Hekim orayı güzelce temizledikten sonra sana düşen tek şey, birkaç gün boyunca o bölgeyi korumak, sıcak ve asitli şeylerden uzak durmak.
Eczaneden aldığın o ağrı kesiciler sadece süreyi uzatır, acıyı maskeler ama içerideki o mikroplar kemiği kemirmeye tam gaz devam eder abi ya. Evde karanfil yağı sürersin, tuzlu suyla gargara yaparsın, geçici olarak bir ferahlık gelir gelmesine de... O iltihap kök kanalının içinde hapis kaldığı sürece kendi kendine yok olma şansı sıfır, yani kaçışın yok. Kendi kendine geçmesini beklemek, saatli bir bombanın üzerinde oturup çay içmeye benzer, hiç gerek yok böyle maceralara.
İyileşme sürecinde o şiş yanağa dışarıdan soğuk kompres yapmak, o bölgedeki kan akışını yavaşlatıp ödemi azaltmanın en tatlı yoludur aslında. Aynaya baktığında yanağının bir tarafının davul gibi olduğunu görmek canını sıkmasın, o vücudunun verdiği doğal bir savunma reaksiyonudur. Bol su içeceksin, yumuşak şeyler yiyeceksin, o dişi birkaç gün dinlenmeye bırakacaksın. Zaten doktorun dediklerine harfiyen uyarsan, birkaç gün içinde o eski enerjine, o neşeli günlerine geri döndüğünü göreceksin, yeter ki ihmal etme.
