Erem Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yağ Tapası Kaçırıyor
Garaja her girdiğimde o beton zemindeki siyah, parlak lekeye uzun uzun bakmak içimdeki bir şeyleri burkar hep; çünkü bilirim ki o leke sadece basit bir kir değil, arabanın sessizce akıp giden can damarıdır. Kaç kez elimi motorun altına uzatıp o minik civatanın etrafını yokladım, hatırlamıyorum bile ama her defasında parmaklarıma bulaşan o tanıdık ve ağır yağ kokusu bana hep aynı şeyi fısıldadı: İşler yine yolunda gitmiyor... Bazen insan o kadar çok şeyle uğraşıyor ki, ustanın lastik değişimi veya genel bakım sırasında parmağıyla sıkıp geçtiği o ufacık karter tapası akıldan çıkıveriyor, halbuki bütün mesele belki de iki diş fazla dönmesinde ya da ezilmiş o dandik puldadır. Kim bilir, belki de son yağ değişiminde tork anahtarı kullanılmadı da dişler sıyırıldı, ne dersin, hiç düşündün mü o minicik demir parçasının aslında tonlarca metalin kaderini belirlediğini?
Altına yatıp baktığımda motorun o karanlık dehlizlerinden sızan damlaların yere düşmeden önce karterin etrafında nasıl birikip minik gölcükler oluşturduğunu görmek içimi acıtıyor; çünkü o yağ eksildikçe motorun içindeki o kusursuz senfoni yavaş yavaş metalik bir çığlığa dönüşmeye başlar. Piyasada satılan onca kaliteli sentetik yağlara binlerce lira dökeriz de, iş o yağı motorda tutacak olan beş liralık pulu veya tapayı değiştirmeye gelince nedense hep bir ihmalkârlık, bir "idare eder" mantığı sarar dört bir yanımızı. Aslında usta parçasını takarken "abi bunu bir dahaki değişimde mutlaka yenilemek lazım" demişti ama o anki aceleyle kim kulak asar ki böyle detaylara; oysa araba dediğin makine tam da böyle küçük ihmalleri affetmeyen, unuttuğun an bütçeni sarsacak kadar nankör bir dosttur.
Yolda giderken gösterge panelindeki o cin gibi kırmızı lamba yanıp söndüğünde insan aniden bir panik yaşar ya, hah işte o an aklıma hep ilk olarak bu ufacık yağ kaçağı gelir; acaba yatak sardı mı, yoksa motoru elimize mi aldık diye düşünmekten direksiyonu tutan ellerim terler. Hani derler ya kör şeytan detayda gizlidir diye, tam da öyle bir şey işte; koca motor bloğunu taşıyan, on binlerce devir çeviren o mekanizma, adını bile kimsenin bilmediği o zavallı civatanın iki diş gevşemesi yüzünden hurdaya çıkabilir... Zaten bizim millet olarak en büyük hatamız da bu değil mi zaten, büyük masraflardan korkarız ama o büyük masraflara kapı aralayan küçük önemsiz detayları hep göz ardı ederiz, ne garip değil mi?
Sabahları marşa basmadan önce alışkanlık haline getirdim artık, şöyle bir eğilip arabanın altına bakmak sanki güne başlamadan önce hastanın nabzını yoklamak gibi bir şey oldu benim için; eğer o zeminde yeni bir leke yoksa dünyalar benim oluyor, rahat bir nefes alıyorum. Belki de biraz evhamlıyım, bilemiyorum ama yılların getirdiği o eski gazetecilik refleksleriyle her şeyin arkasındaki görünmeyen sebebi aramak benim doğamda var; o yüzden size tavsiyem, bakım yaptırırken ustanın eline bakmayı unutmayın, bırakın ne düşünürse düşünsün, sonuçta o araba sizin kapınızda yatıyor. Sonuçta metal millettir bu, ne zaman nerede ne yapacağı belli olmaz, o yüzden bugünden o tapayı bir kontrol edin derim, yarın çok geç kalmış olabilirsiniz...
Garaja her girdiğimde o beton zemindeki siyah, parlak lekeye uzun uzun bakmak içimdeki bir şeyleri burkar hep; çünkü bilirim ki o leke sadece basit bir kir değil, arabanın sessizce akıp giden can damarıdır. Kaç kez elimi motorun altına uzatıp o minik civatanın etrafını yokladım, hatırlamıyorum bile ama her defasında parmaklarıma bulaşan o tanıdık ve ağır yağ kokusu bana hep aynı şeyi fısıldadı: İşler yine yolunda gitmiyor... Bazen insan o kadar çok şeyle uğraşıyor ki, ustanın lastik değişimi veya genel bakım sırasında parmağıyla sıkıp geçtiği o ufacık karter tapası akıldan çıkıveriyor, halbuki bütün mesele belki de iki diş fazla dönmesinde ya da ezilmiş o dandik puldadır. Kim bilir, belki de son yağ değişiminde tork anahtarı kullanılmadı da dişler sıyırıldı, ne dersin, hiç düşündün mü o minicik demir parçasının aslında tonlarca metalin kaderini belirlediğini?
Altına yatıp baktığımda motorun o karanlık dehlizlerinden sızan damlaların yere düşmeden önce karterin etrafında nasıl birikip minik gölcükler oluşturduğunu görmek içimi acıtıyor; çünkü o yağ eksildikçe motorun içindeki o kusursuz senfoni yavaş yavaş metalik bir çığlığa dönüşmeye başlar. Piyasada satılan onca kaliteli sentetik yağlara binlerce lira dökeriz de, iş o yağı motorda tutacak olan beş liralık pulu veya tapayı değiştirmeye gelince nedense hep bir ihmalkârlık, bir "idare eder" mantığı sarar dört bir yanımızı. Aslında usta parçasını takarken "abi bunu bir dahaki değişimde mutlaka yenilemek lazım" demişti ama o anki aceleyle kim kulak asar ki böyle detaylara; oysa araba dediğin makine tam da böyle küçük ihmalleri affetmeyen, unuttuğun an bütçeni sarsacak kadar nankör bir dosttur.
Yolda giderken gösterge panelindeki o cin gibi kırmızı lamba yanıp söndüğünde insan aniden bir panik yaşar ya, hah işte o an aklıma hep ilk olarak bu ufacık yağ kaçağı gelir; acaba yatak sardı mı, yoksa motoru elimize mi aldık diye düşünmekten direksiyonu tutan ellerim terler. Hani derler ya kör şeytan detayda gizlidir diye, tam da öyle bir şey işte; koca motor bloğunu taşıyan, on binlerce devir çeviren o mekanizma, adını bile kimsenin bilmediği o zavallı civatanın iki diş gevşemesi yüzünden hurdaya çıkabilir... Zaten bizim millet olarak en büyük hatamız da bu değil mi zaten, büyük masraflardan korkarız ama o büyük masraflara kapı aralayan küçük önemsiz detayları hep göz ardı ederiz, ne garip değil mi?
Sabahları marşa basmadan önce alışkanlık haline getirdim artık, şöyle bir eğilip arabanın altına bakmak sanki güne başlamadan önce hastanın nabzını yoklamak gibi bir şey oldu benim için; eğer o zeminde yeni bir leke yoksa dünyalar benim oluyor, rahat bir nefes alıyorum. Belki de biraz evhamlıyım, bilemiyorum ama yılların getirdiği o eski gazetecilik refleksleriyle her şeyin arkasındaki görünmeyen sebebi aramak benim doğamda var; o yüzden size tavsiyem, bakım yaptırırken ustanın eline bakmayı unutmayın, bırakın ne düşünürse düşünsün, sonuçta o araba sizin kapınızda yatıyor. Sonuçta metal millettir bu, ne zaman nerede ne yapacağı belli olmaz, o yüzden bugünden o tapayı bir kontrol edin derim, yarın çok geç kalmış olabilirsiniz...
