Murat Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Seat vites geçmiyor dediğin an, insan o an olduğu yerde kalakalıyor işte; trafikte kırmızı ışıkta beklerken ya da tam hareket edecekken kolun taş gibi kesilmesi var ya, o hissi ancak yolda kalan bilir. Debriyaja sonuna kadar basıyorsun, güç bela birinci vitese geçirmeye çalışıyorsun ama mermere çarpmış gibi tık diye kalıyor ortada. Aslında bu araba bize uzun süredir bazı sinyaller veriyordu da biz ya müziğin sesinden ya da günlük koşturmacadan kulak ardı ettik. Şanzıman dediğin öyle kafasına göre küsmez; ya içerideki senkromeçler artık ben yoruldum diyor ya da hidrolik sistemde sinsi bir kaçak var. Yani işin özü, o vites kolunun boşa çıkması veya taş gibi sertleşmesi tamamen mekanik bir çığlık...
Bazen tam yokuş yukarı kalkarken vitesin geçmemesi insanı terler içinde bırakıyor, arkadaki korna sesleri de işin tuzu biberi oluyor tabii. Servise koştugunda ilk söylenen şey genellikle mekatronik arızası oluyor malum, özellikle DSG şanzıman kullananlar bu kelimeyi duyduklarında tüyleri diken diken olur. Haksız da sayılmazlar hani, çünkü o karmaşık beyin ünitesi içerisindeki yağ basıncını kaybedince ne yapacağını şaşırıyor. Debriyaj setinin balataları sıfırlandığı günleri hatırlarsın belki, işte zamanla o balatalar aşındıkça vites geçişlerindeki o pamuk gibi yumuşaklık kaybolup gidiyor. Kimisi der ki şanzıman yağı değişirse düzelir, kimisi de komple revizyon masasından bahseder; halbuki bazen sadece minicik bir debriyaj müşürü bütün bu kabusun başrol oyuncusudur...
Hal böyle olunca insan ister istemez düşünüyor, acaba arabayı biraz hor mu kullandım yoksa bu kronik bir parça hatası mı diye. Şehir içi dur-kalk trafikte sürekli yarım debriyaj gitmek, o balataları adeta kağıt gibi inceltiyor ve bir sabah uyanıp arabayı çalıştırdığında vitesler yerine oturmuyor. Tamirci amzaya gittiğinde usta kaputu açar açmaz o sıcak balata kokusunu alır ve başını sallar, sanki kaderini önceden okumuş gibi. Debriyaj hidrolik merkezinde yaşanan en ufak bir hava yapma durumu bile pedalın dibe çökmesine ve vitesin maşrapa gibi boşa düşmesine yeter de artar bile. Belki de yıllardır değişmeyen o şanzıman yağı artık özelliğini tamamen yitirdi, balçık gibi kıvam alıp dişlilerin arasını tıkadı...
O yüzden direksiyon başına geçtiğinde kulak kabartmak lazım arabanın çıkardığı en ufak tıkırtıya, çünkü makineler susarak bozulmazlar. Vites kolu kemikleşmeye başladığı an, yarın öbür gün yolda kalacağının resmen resmi ilanıdır; bunu sakın ardına atıp erteleme. Güvendiğin bir ustaya gidip bilgisayara bağlatmak, en azından arızanın nereden kaynaklandığını nokta atışı gösterir ve seni büyük masraflardan kurtarır. Ne derler bilirsin, erken teşhis sadece hayatta değil, demir yığını arabalarda bile hayat kurtarır...
Bazen tam yokuş yukarı kalkarken vitesin geçmemesi insanı terler içinde bırakıyor, arkadaki korna sesleri de işin tuzu biberi oluyor tabii. Servise koştugunda ilk söylenen şey genellikle mekatronik arızası oluyor malum, özellikle DSG şanzıman kullananlar bu kelimeyi duyduklarında tüyleri diken diken olur. Haksız da sayılmazlar hani, çünkü o karmaşık beyin ünitesi içerisindeki yağ basıncını kaybedince ne yapacağını şaşırıyor. Debriyaj setinin balataları sıfırlandığı günleri hatırlarsın belki, işte zamanla o balatalar aşındıkça vites geçişlerindeki o pamuk gibi yumuşaklık kaybolup gidiyor. Kimisi der ki şanzıman yağı değişirse düzelir, kimisi de komple revizyon masasından bahseder; halbuki bazen sadece minicik bir debriyaj müşürü bütün bu kabusun başrol oyuncusudur...
Hal böyle olunca insan ister istemez düşünüyor, acaba arabayı biraz hor mu kullandım yoksa bu kronik bir parça hatası mı diye. Şehir içi dur-kalk trafikte sürekli yarım debriyaj gitmek, o balataları adeta kağıt gibi inceltiyor ve bir sabah uyanıp arabayı çalıştırdığında vitesler yerine oturmuyor. Tamirci amzaya gittiğinde usta kaputu açar açmaz o sıcak balata kokusunu alır ve başını sallar, sanki kaderini önceden okumuş gibi. Debriyaj hidrolik merkezinde yaşanan en ufak bir hava yapma durumu bile pedalın dibe çökmesine ve vitesin maşrapa gibi boşa düşmesine yeter de artar bile. Belki de yıllardır değişmeyen o şanzıman yağı artık özelliğini tamamen yitirdi, balçık gibi kıvam alıp dişlilerin arasını tıkadı...
O yüzden direksiyon başına geçtiğinde kulak kabartmak lazım arabanın çıkardığı en ufak tıkırtıya, çünkü makineler susarak bozulmazlar. Vites kolu kemikleşmeye başladığı an, yarın öbür gün yolda kalacağının resmen resmi ilanıdır; bunu sakın ardına atıp erteleme. Güvendiğin bir ustaya gidip bilgisayara bağlatmak, en azından arızanın nereden kaynaklandığını nokta atışı gösterir ve seni büyük masraflardan kurtarır. Ne derler bilirsin, erken teşhis sadece hayatta değil, demir yığını arabalarda bile hayat kurtarır...
