Kerem Usta
Kayıtlı Kullanıcı
İklimlendirme kutusu içerisine hapsedilmiş mikron düzeyindeki dokuma yapısının suyla teması, mikrofiber gözeneklerin yüzey gerilimi nedeniyle anında büzüşmesine ve hava geçirgenlik kat sayısının düşmesine yol açar. Biriken nem, polipropilen liflerin arasında sıkışıp kaldığında iç mekân iklimlendirme sisteminin çekim gücü zayıflar, fan motoru dirençle karşılaşır. motorun harcadığı ekstra watt miktarı artarken kabine üflenen debi gözle görülür biçimde düşer... Havalandırmayı her açtığınızda içeri dolan o ağır, küf kokulu havanın arkasında işte bu hidrofobik dengesini kaybetmiş kâğıt katmanlar yatar.
Polen filtresi ıslandığında evaporatör çekirdeğinde biriken nem yükü iki katına çıkar, sistem buharı dışarı atamaz hale gelir. Ön cama yönlendirilen havanın nem oranı yükseldiği için camlardaki buğulanma bir türlü çözülmez; aksine her klimayı açtığınızda görüş alanı daha da kapanır. Fanı son seviyeye getirseniz dahi üfleme zayıf kalır, ön camdaki nem tabakası katılaşır... Nemli yüzey üzerinden geçen havanın bağıl nem oranı %90 seviyesini aştığı için iç mekân cam yüzeylerinde yoğuşma kaçınılmaz bir fizizsel sonuçtur.
Polipropilen katmanların ıslak kalması durumunda Aspergillus ve Penicillium cinsi küf mantarlarının sporlaşma süreci 24 ila 48 saat içerisinde başlar. Filtre pleatları (kıvrımları) arasındaki organik birikintiler, su ile birleştiğinde mükemmel bir biyolojik üreme alanı oluşturur. Kabin içine yayılan küf sporları, yüksek hava debisiyle doğrudan solunum yollarına ulaşır... Havalandırma kanalından gelen o ekşi kokuyu sadece parfüm sıkarak bastırmaya çalışmak, kaynağı görmezden gelmektir; koku kimyasal bir bozulmanın habercisidir.
Klima kutusunun alt kısmında yer alan tahliye borusu tıkandığında ya da ön cam su tahliye ızgaraları yapraklarla dolduğunda, biriken yağmur suyu doğrudan filtre bölmesine sızar. Suyla dolan filtre haznesi, zamanla üfleme fanının elektrik motoruna doğru sıvı sızdırmasına sebep olur. Rulmanların paslanması, sargıların kısa devre yapması, hatta fan direncinin (rezistans) yanması bu basit ıslanma zincirinin doğal bir sonucudur... Drenaj kanallarını mevsim geçişlerinde kontrol ettirmek, havalandırma motorunu yakmaktan çok daha ucuz bir tedbirdir.
Aktif karbonlu filtrelerdeki mikro gözenekler nemle dolduğunda gaz tutma ve koku emme kapasitesi tamamen sıfırlanır. Karbon tanecikleri suyu emerek doygunluğa ulaşır, dışarıdan gelen egzoz gazlarını ya da kötü kokuları filtreleme yeteneğini kaybeder. Kurusa bile eski formuna dönemeyen bu yapıyı fön makinesiyle kurutmaya çalışmak tamamen zaman kaybıdır; liflerin moleküler yapısı bir kez bozulmuştur. Nem gören aktif karbon katmanı işlevsiz bir çamur tabakasına dönüşür, hava akışını tamamen keser.
Aşırı nem etkisiyle mukavemetini kaybeden selüloz esaslı filtre kâğıdı, fanın ürettiği vakum basıncına dayanamayarak yırtılır. Yırtılan noktalardan içeri sızan büyük toz partikülleri, polenler ve yaprak parçaları doğrudan klima evaporatör peteklerinin arasına dolar. Peteklerin tıkanması, ilerleyen süreçte tüm iklimlendirme ünitesinin sökülmesini ve binlerce liralık işçilik maliyetini beraberinde getirir... Küçük bir sarf malzemesini zamanında değiştirmemek, kış ortasında tüm torpidoyu söktürmek demektir.
Polen filtresi ıslandığında evaporatör çekirdeğinde biriken nem yükü iki katına çıkar, sistem buharı dışarı atamaz hale gelir. Ön cama yönlendirilen havanın nem oranı yükseldiği için camlardaki buğulanma bir türlü çözülmez; aksine her klimayı açtığınızda görüş alanı daha da kapanır. Fanı son seviyeye getirseniz dahi üfleme zayıf kalır, ön camdaki nem tabakası katılaşır... Nemli yüzey üzerinden geçen havanın bağıl nem oranı %90 seviyesini aştığı için iç mekân cam yüzeylerinde yoğuşma kaçınılmaz bir fizizsel sonuçtur.
Polipropilen katmanların ıslak kalması durumunda Aspergillus ve Penicillium cinsi küf mantarlarının sporlaşma süreci 24 ila 48 saat içerisinde başlar. Filtre pleatları (kıvrımları) arasındaki organik birikintiler, su ile birleştiğinde mükemmel bir biyolojik üreme alanı oluşturur. Kabin içine yayılan küf sporları, yüksek hava debisiyle doğrudan solunum yollarına ulaşır... Havalandırma kanalından gelen o ekşi kokuyu sadece parfüm sıkarak bastırmaya çalışmak, kaynağı görmezden gelmektir; koku kimyasal bir bozulmanın habercisidir.
Klima kutusunun alt kısmında yer alan tahliye borusu tıkandığında ya da ön cam su tahliye ızgaraları yapraklarla dolduğunda, biriken yağmur suyu doğrudan filtre bölmesine sızar. Suyla dolan filtre haznesi, zamanla üfleme fanının elektrik motoruna doğru sıvı sızdırmasına sebep olur. Rulmanların paslanması, sargıların kısa devre yapması, hatta fan direncinin (rezistans) yanması bu basit ıslanma zincirinin doğal bir sonucudur... Drenaj kanallarını mevsim geçişlerinde kontrol ettirmek, havalandırma motorunu yakmaktan çok daha ucuz bir tedbirdir.
Aktif karbonlu filtrelerdeki mikro gözenekler nemle dolduğunda gaz tutma ve koku emme kapasitesi tamamen sıfırlanır. Karbon tanecikleri suyu emerek doygunluğa ulaşır, dışarıdan gelen egzoz gazlarını ya da kötü kokuları filtreleme yeteneğini kaybeder. Kurusa bile eski formuna dönemeyen bu yapıyı fön makinesiyle kurutmaya çalışmak tamamen zaman kaybıdır; liflerin moleküler yapısı bir kez bozulmuştur. Nem gören aktif karbon katmanı işlevsiz bir çamur tabakasına dönüşür, hava akışını tamamen keser.
Aşırı nem etkisiyle mukavemetini kaybeden selüloz esaslı filtre kâğıdı, fanın ürettiği vakum basıncına dayanamayarak yırtılır. Yırtılan noktalardan içeri sızan büyük toz partikülleri, polenler ve yaprak parçaları doğrudan klima evaporatör peteklerinin arasına dolar. Peteklerin tıkanması, ilerleyen süreçte tüm iklimlendirme ünitesinin sökülmesini ve binlerce liralık işçilik maliyetini beraberinde getirir... Küçük bir sarf malzemesini zamanında değiştirmemek, kış ortasında tüm torpidoyu söktürmek demektir.
