Hamza Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yıllar boyunca meslek gereği o kadar çok direksiyon salladım ve o kadar çok sanayi tozu yuttum ki, gösterge panelindeki o sarı motor simgesinin insan ruhunda yarattığı o ani sıkışma hissini çok iyi bilirim. Hani bazen yolda süzülürken ansızın yanıp sönmeye başlar ya o lamba, işte o an araba ile insan arasında garip bir telepati kurulur; makine sana adeta sessizce fısıldar ama sen ne demek istediğini bir türlü çözemezsin.
Aslında her otomobil markasının kendine has bir dili, adeta o fabrikadan çıkarken yüklenen gizli bir karakteri vardır ve motor arıza lambası yandığında meseleye Alman disipliniyle mi yoksa Fransız serseriliğiyle mi yaklaşman gerektiğini onlara bakarak anlarsın. Mesela Alman mühendisliğinin o kusursuz gibi duran ama bir o kadar da alıngan motorları, özellikle elektronik sensör hassasiyeti yüzünden o sarı lambayı adeta bir selam verme aracı olarak yakar; bazen sadece kalitesiz yakıtı sezer ve seni cayır cayır uyarılar koşturur.
Fransız grubu araçlarda ise durum biraz daha kahve masasındaki dedikodulara benzer; akü voltajındaki anlık bir düşüş bile beyin tarafından kıyamet alameti olarak algılanır ve panelde hemen o lamba beliriverir. Yıllar önce kullandığım bir Fransız sedanında sırf sol arka stop ampulünün duyu oksitlendiği için motor arıza lambasının yandığını gördüğümde, otomotiv dünyasının ne kadar garip bir mizah anlayışı olduğunu gururla (!) anlamıştım.
Japon üreticilerin o meşhur inatçı ve kolay kolay bozulmayan makinelerinde ise o lamba kolay kolay yanmaz; eğer o sarı ışık bir Japon'un panelinde sırıtmaya başladıysa ortada gerçekten mekanik ya da kimyasal ciddi bir dert var demektir, sakın hafife alma. O yüzden her markanın arıza kodunu okurken, cihazın ekranda gösterdiği rakamlardan ziyade o arabanın tarihini, ruhunu ve mühendislik felsefesini hesaba katmak şarttır, yoksa sanayide ustaların elinde oyuncak olursun.
Amerikan kaslarında ya da ağırbaşlı İsveçlilerde durum bambaşka bir mecraya evrilir; orada vakum kaçakları, EGR valfi tıkanıklıkları ya da katalitik konjektör homurtuları o lambanın yakıtı olur adeta. Kimi zaman sadece kapak gevşek kalmıştır alt tarafı, hepsi bu; ama o an beynine saplanan sızı seni sabaha kadar uyutmaz, adamı hasta eder işte böyle detaylar.
Sözün özü, gösterge panelindeki o minik simge aslında korkulacak bir düşman değil, sadece uzun yollarda dili tutulmuş sadık bir dostun acil durum çığlığıdır; onu dinlemeyi, markasının karakterini okumayı öğrendiğinde yolda kalmak diye bir korkun asla kalmaz. Kim bilir, belki de arabalar bize insanlardan daha çok sadıktır, ne dersin?
Aslında her otomobil markasının kendine has bir dili, adeta o fabrikadan çıkarken yüklenen gizli bir karakteri vardır ve motor arıza lambası yandığında meseleye Alman disipliniyle mi yoksa Fransız serseriliğiyle mi yaklaşman gerektiğini onlara bakarak anlarsın. Mesela Alman mühendisliğinin o kusursuz gibi duran ama bir o kadar da alıngan motorları, özellikle elektronik sensör hassasiyeti yüzünden o sarı lambayı adeta bir selam verme aracı olarak yakar; bazen sadece kalitesiz yakıtı sezer ve seni cayır cayır uyarılar koşturur.
Fransız grubu araçlarda ise durum biraz daha kahve masasındaki dedikodulara benzer; akü voltajındaki anlık bir düşüş bile beyin tarafından kıyamet alameti olarak algılanır ve panelde hemen o lamba beliriverir. Yıllar önce kullandığım bir Fransız sedanında sırf sol arka stop ampulünün duyu oksitlendiği için motor arıza lambasının yandığını gördüğümde, otomotiv dünyasının ne kadar garip bir mizah anlayışı olduğunu gururla (!) anlamıştım.
Japon üreticilerin o meşhur inatçı ve kolay kolay bozulmayan makinelerinde ise o lamba kolay kolay yanmaz; eğer o sarı ışık bir Japon'un panelinde sırıtmaya başladıysa ortada gerçekten mekanik ya da kimyasal ciddi bir dert var demektir, sakın hafife alma. O yüzden her markanın arıza kodunu okurken, cihazın ekranda gösterdiği rakamlardan ziyade o arabanın tarihini, ruhunu ve mühendislik felsefesini hesaba katmak şarttır, yoksa sanayide ustaların elinde oyuncak olursun.
Amerikan kaslarında ya da ağırbaşlı İsveçlilerde durum bambaşka bir mecraya evrilir; orada vakum kaçakları, EGR valfi tıkanıklıkları ya da katalitik konjektör homurtuları o lambanın yakıtı olur adeta. Kimi zaman sadece kapak gevşek kalmıştır alt tarafı, hepsi bu; ama o an beynine saplanan sızı seni sabaha kadar uyutmaz, adamı hasta eder işte böyle detaylar.
Sözün özü, gösterge panelindeki o minik simge aslında korkulacak bir düşman değil, sadece uzun yollarda dili tutulmuş sadık bir dostun acil durum çığlığıdır; onu dinlemeyi, markasının karakterini okumayı öğrendiğinde yolda kalmak diye bir korkun asla kalmaz. Kim bilir, belki de arabalar bize insanlardan daha çok sadıktır, ne dersin?
