Ahmet Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Yıllar önce oto tamirhanelerinin tozunu yutmuş, motor kaputunun altındaki o gizli ritmi çözmeye çalışmış biri olarak söylüyorum; triger meselesi arabaya binen herkesin eninde sonunda yüzleşmek zorunda olduğu sessiz bir kabustur. Kimi sürücü kayışın o yumuşak ama hain yapısına güvenir, kimi ise zincirin o metalik ağırlığının getirdiği sahte güvenlik hissine kapılır ama sonuç hep aynıdır... Bakımsızlıktan kopan bir kayış ya da uzayan bir zincir, sabah uykulu gözlerle bastığınız marş basma anını hayatınızın en pahalı hatasına çevireverir.
Fransız ve İtalyan grubu araçlarda genellikle karşımıza çıkan kauçuk esaslı kayışlar, zamanla adeta kuruyan bir lastik gibi çatlamaya başlar ve kilometre saati henüz dolmasa bile o sıcak yaz günlerinde ansızın kopuverir. Aslında üreticiler her ne kadar altmış bin veya doksan bin kilometre gibi rakamlar telaffuz etse de, Türkiye'nin o dur-kalkla geçen acımasız şehir içi trafiğinde bu sürelerin yarısına bile gelmeden önlem almak şarttır. Neden mi böyle diyorum? Çünkü motor rölantide çalışırken bile o kayış binlerce kez dönmeye devam eder ve siz trafikte kornaya basarken parça aslında içeride sessizce yaşlanmaktadır...
Alman mühendisliğinin o gurur kaynağı olan zincirli sistemler ise ilk bakışta ömürlük gibi görünür ama maalesef işin aslı hiç de öyle değildir. Kalitesiz motor yağı kullanımı veya yağ değişim aralıklarının uzatılması, o hidrolik gergi paletlerinin erken aşınmasına ve zincir borularının zamanla bollaşmasına yol açar. Sabahları ilk çalıştırmada gelen o metalik hışırtı sesini sakın kulak ardı etmeyin; çünkü o ses, zincirin artık gövdeye sürtmeye başladığının ve büyük felaketin habercisi olduğunun en net kanıtıdır.
Japon ve Kore üretimi araçlarda ise durum biraz daha farklı bir mühendislik dengesine dayanır; genellikle daha dayanıklı malzemeler seçilse de merdiven altı yan sanayi yedek parça piyasası bu motorların da başına bela olmaktadır. Orjinal olmayan bir gergi bilyası veya kalitesiz çelikten üretilmiş bir zincir seti, takıldıktan sadece on bin kilometre sonra komple motor yapmanıza neden olacak kadar büyük riskler barındırır. Paradan kaçayım derken motoru kucağınıza almak istemiyorsanız, bu tür hayati mekanik aksamlarda asla ve asla ucuzluğa prim vermeyin...
Usta ellerde sökülen bir motorun içine baktığınızda, kopan bir kayışın sibopları nasıl büktüğünü, piston kafalarını nasıl delik deşik ettiğini görmek gerçekten insanı üzer. O yüzden diyorum ki, altınızdaki aracın markası ne olursa olsun, sesleri dinlemeyi öğrenin ve triger bakımını asla ertelenenler listesinin son maddesine atmayın. Kim bilir, belki de bugünden yapacağınız küçük bir kontrol, yarın yolda kalmanızı ve servis masrafları yüzünden saçınızı başınızı yolmanızı önleyecektir...
Fransız ve İtalyan grubu araçlarda genellikle karşımıza çıkan kauçuk esaslı kayışlar, zamanla adeta kuruyan bir lastik gibi çatlamaya başlar ve kilometre saati henüz dolmasa bile o sıcak yaz günlerinde ansızın kopuverir. Aslında üreticiler her ne kadar altmış bin veya doksan bin kilometre gibi rakamlar telaffuz etse de, Türkiye'nin o dur-kalkla geçen acımasız şehir içi trafiğinde bu sürelerin yarısına bile gelmeden önlem almak şarttır. Neden mi böyle diyorum? Çünkü motor rölantide çalışırken bile o kayış binlerce kez dönmeye devam eder ve siz trafikte kornaya basarken parça aslında içeride sessizce yaşlanmaktadır...
Alman mühendisliğinin o gurur kaynağı olan zincirli sistemler ise ilk bakışta ömürlük gibi görünür ama maalesef işin aslı hiç de öyle değildir. Kalitesiz motor yağı kullanımı veya yağ değişim aralıklarının uzatılması, o hidrolik gergi paletlerinin erken aşınmasına ve zincir borularının zamanla bollaşmasına yol açar. Sabahları ilk çalıştırmada gelen o metalik hışırtı sesini sakın kulak ardı etmeyin; çünkü o ses, zincirin artık gövdeye sürtmeye başladığının ve büyük felaketin habercisi olduğunun en net kanıtıdır.
Japon ve Kore üretimi araçlarda ise durum biraz daha farklı bir mühendislik dengesine dayanır; genellikle daha dayanıklı malzemeler seçilse de merdiven altı yan sanayi yedek parça piyasası bu motorların da başına bela olmaktadır. Orjinal olmayan bir gergi bilyası veya kalitesiz çelikten üretilmiş bir zincir seti, takıldıktan sadece on bin kilometre sonra komple motor yapmanıza neden olacak kadar büyük riskler barındırır. Paradan kaçayım derken motoru kucağınıza almak istemiyorsanız, bu tür hayati mekanik aksamlarda asla ve asla ucuzluğa prim vermeyin...
Usta ellerde sökülen bir motorun içine baktığınızda, kopan bir kayışın sibopları nasıl büktüğünü, piston kafalarını nasıl delik deşik ettiğini görmek gerçekten insanı üzer. O yüzden diyorum ki, altınızdaki aracın markası ne olursa olsun, sesleri dinlemeyi öğrenin ve triger bakımını asla ertelenenler listesinin son maddesine atmayın. Kim bilir, belki de bugünden yapacağınız küçük bir kontrol, yarın yolda kalmanızı ve servis masrafları yüzünden saçınızı başınızı yolmanızı önleyecektir...
