Kemal Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Mutfak tezgahının üstünde öylece duran o iki kavanoza bakıp dalıp gidiyor insan, hangisini avuçlasam diye içten içe bir hesap kitap başlıyor vallahi billahi.
Ceviz dediğin bildiğin ceviz işte, kırarken bile ellerini boyar, o beyin kıvrımlarına benzeyen haliyle adeta "ben buradayım" diye bağırır abi ya.
Badem ise kibar, sessiz sedasız bir köşe atıştırmalığı; sanki her daim sabah yürüyüşünden yeni dönmüş gibi zayıf, fit ve bir o kadar da havalı durur orada.
Peki şimdi elinizi vicdanınıza koyup söyleyin bakalım, bu ikisinden hangisi gerçekten daha çok işimize yarar bizim?
Akşamüstü çayının yanına on tane badem atarsın da ağzına, o minik çıtırtı bütün yorgunluğunu alır götürür, ya da alıp götürmez işte...
Ceviz yağlıdır, ellerini parlatır, ısırdığın an o yoğun toprak kokusu dolar odanın ortasına; hani sanki çocukluğundaki o eski bahçelere ışınlanmış gibi olursun birden.
Aslında ikisinin de derdi bizimle başımızı beladan kurtarmak, kalbimizi korumak, şu koşturmacalı hayatın gadrinden bizi biraz olsun esirgemek...
Biri omega üç deposudur diye övünür durur çarşıda pazarda, diğeri E vitaminiyle parıldar; ama günün sonunda hangisi daha sadık bir dosttur bize?
Sabah kahvesinin yanına hangisi yakışır sorusunun cevabı ruh halimize göre değişir tabi, bazen ceviz ister canımız bazen o bademin çıtır sessizliği...
Seçmek zorunda mıyız ki sanki, karıştır avucuna ikisini de, ye gitsin işte, fazla da kafayı takmamak lazım bu küçücük detaylara...
Ceviz dediğin bildiğin ceviz işte, kırarken bile ellerini boyar, o beyin kıvrımlarına benzeyen haliyle adeta "ben buradayım" diye bağırır abi ya.
Badem ise kibar, sessiz sedasız bir köşe atıştırmalığı; sanki her daim sabah yürüyüşünden yeni dönmüş gibi zayıf, fit ve bir o kadar da havalı durur orada.
Peki şimdi elinizi vicdanınıza koyup söyleyin bakalım, bu ikisinden hangisi gerçekten daha çok işimize yarar bizim?
Akşamüstü çayının yanına on tane badem atarsın da ağzına, o minik çıtırtı bütün yorgunluğunu alır götürür, ya da alıp götürmez işte...
Ceviz yağlıdır, ellerini parlatır, ısırdığın an o yoğun toprak kokusu dolar odanın ortasına; hani sanki çocukluğundaki o eski bahçelere ışınlanmış gibi olursun birden.
Aslında ikisinin de derdi bizimle başımızı beladan kurtarmak, kalbimizi korumak, şu koşturmacalı hayatın gadrinden bizi biraz olsun esirgemek...
Biri omega üç deposudur diye övünür durur çarşıda pazarda, diğeri E vitaminiyle parıldar; ama günün sonunda hangisi daha sadık bir dosttur bize?
Sabah kahvesinin yanına hangisi yakışır sorusunun cevabı ruh halimize göre değişir tabi, bazen ceviz ister canımız bazen o bademin çıtır sessizliği...
Seçmek zorunda mıyız ki sanki, karıştır avucuna ikisini de, ye gitsin işte, fazla da kafayı takmamak lazım bu küçücük detaylara...
