Murat Usta
Kayıtlı Kullanıcı
Eskiyen ya da sızdıran bir peteği sökmeye karar verdiyseniz, ilk iş evi su basma riskini sıfırlamaktır. Kombiyi kapatmak yetmez; vanaları sonuna kadar sıkıp sistemdeki basıncı tamamen sıfırlamak şart. Altına leğen koymadan gevşetilen tek bir somun bile parkelerin kabarıp mahvolmasına yeter... Tecrübeyle sabit, o kirli tesisat suyu halıya bir aktı mı geri dönüşü çok zor oluyor.
Eski radyatörü duvardan ayırırken en çok zorlayan kısım genellikle paslanmış rekorlar oluyor. Anahtarı doğru açıdan tutmazsanız veya aşırı güç uygularsanız boruyu eğip kırabilirsiniz. Birkaç pıs pas sökücü sıkıp beş dakika beklemek varken neden tesisatçı çağırmak zorunda kalasınız ki? Sabır bu aşamada en büyük yardımcınız.
Yeni radyatörün aks mesafesi ile duvardan çıkan boruların hizası birbirini tutuyor mu? Her marka aynı ölçüyü kullanmıyor maalesef; bazen milimetrelik bir sapma bile o yeni güzelim peteğin duvarda yamuk durmasına yol açabiliyor. Ölçüyü defalarca almak, montaja başlamadan önce iki kere kontrol etmek lazım. Hatta üç kere...
Askı konsollarını duvara sabitlerken matkabı dik tutmak ve doğru dübeli kullanmak hayati önem taşıyor. Ağır, içi su dolu bir paneli tutacak o ayaklar; gevşek duran tek bir vida yarın öbür gün başınızı ağrıtır. Teraziye koymadan sıkılan askılar ise tesisatta hava birikmesinin en temel sebebidir. Düzgün asılmayan petek ısınmaz, ısınsa da verim vermez.
Tesisat bağlantılarını yaparken teflon bandı veya keteni sarma yönünüz bile sızdırmazlığı doğrudan etkiler. Dişlerin dönme yönüne ters sarılan bant, vanayı sıktıkça sıyrılır gider ve ilk suda damlatmaya başlar. Keteni macunla birleştirip tatlı sert sıkmak en garantili yoldur. Çok aşırı zorlayıp pirinç vanayı çatlatmamaya da dikkat etmek gerek tabii.
Montaj bitti, vanaları açtınız ve sisteme su bastınız diyelim... Hemen rahat bir nefes almayın. Peteğin üst tarafında biriken havayı purjör anahtarı ile almadan o radyatörün altı ısınır, üstü buz gibi kalır. Su berrak bir şekilde akana kadar havayı tahliye etmek, yeni sistemin tam performansla çalışmasını sağlar.
Eski radyatörü duvardan ayırırken en çok zorlayan kısım genellikle paslanmış rekorlar oluyor. Anahtarı doğru açıdan tutmazsanız veya aşırı güç uygularsanız boruyu eğip kırabilirsiniz. Birkaç pıs pas sökücü sıkıp beş dakika beklemek varken neden tesisatçı çağırmak zorunda kalasınız ki? Sabır bu aşamada en büyük yardımcınız.
Yeni radyatörün aks mesafesi ile duvardan çıkan boruların hizası birbirini tutuyor mu? Her marka aynı ölçüyü kullanmıyor maalesef; bazen milimetrelik bir sapma bile o yeni güzelim peteğin duvarda yamuk durmasına yol açabiliyor. Ölçüyü defalarca almak, montaja başlamadan önce iki kere kontrol etmek lazım. Hatta üç kere...
Askı konsollarını duvara sabitlerken matkabı dik tutmak ve doğru dübeli kullanmak hayati önem taşıyor. Ağır, içi su dolu bir paneli tutacak o ayaklar; gevşek duran tek bir vida yarın öbür gün başınızı ağrıtır. Teraziye koymadan sıkılan askılar ise tesisatta hava birikmesinin en temel sebebidir. Düzgün asılmayan petek ısınmaz, ısınsa da verim vermez.
Tesisat bağlantılarını yaparken teflon bandı veya keteni sarma yönünüz bile sızdırmazlığı doğrudan etkiler. Dişlerin dönme yönüne ters sarılan bant, vanayı sıktıkça sıyrılır gider ve ilk suda damlatmaya başlar. Keteni macunla birleştirip tatlı sert sıkmak en garantili yoldur. Çok aşırı zorlayıp pirinç vanayı çatlatmamaya da dikkat etmek gerek tabii.
Montaj bitti, vanaları açtınız ve sisteme su bastınız diyelim... Hemen rahat bir nefes almayın. Peteğin üst tarafında biriken havayı purjör anahtarı ile almadan o radyatörün altı ısınır, üstü buz gibi kalır. Su berrak bir şekilde akana kadar havayı tahliye etmek, yeni sistemin tam performansla çalışmasını sağlar.
